προσπτήσσω
προσπτήσσω, to crouch
προσπτήσσω,
- crouch or cower towards, ἀκταὶ λιμένος ποτιπεπτηυῖαι (Ep. pf. part. for προσπεπτηκυῖαι) headlands verging towards the harbour, i.e. shutting it in, Od. 13.98.
*προσ·πτήσσω, épq. ποτι·πτήσσω (part. pf. fém. pl. ποτιπεπτηυῖαι) s’appuyer contre, c. à d. couvrir, protéger, en parl. des pointes de terre à l’extrémité d’un port, Od. 13, 98.
προσπτήσσω, von Buttmann angenommene Präsensform, um ποτιπεπτηυῖα abzuleiten, welches unter προσπίπτω nachzusehen ist.
προσπτήσσω , perf. part. ποτιπεπτηυῖαι: sink down towards, τινός, Od. 13.98†.
προσπτήσσω
fut. ξω
- to crouch or cower towards, ἀκταὶ λιμένος ποτιπεπτυῖαι (Epic perf. part. for προσπεπτηκυῖαι) headlands, verging towards the harbour, i. e. shutting it in, Od.