προσίστημι
προσίστημι, to place near, bring near
Could not find προσστάντες in Logeion dictionaries.
προσστάντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of προσίστημι
προσίστημι,
- set against, πρῷραν βιότου πρὸς κῦμα E. Tr. 103 (anap.).
- 2 weigh out to, μοι ὀστοῦν Macho ap. Ath. 6.243f.
- 3 bring together the edges of a wound, Hp. Ulc. 10.
- 4 check, stop, τὸ πνεῦμα Arist. l.c., cf. 864a13.
- II mostly Pass. προσίσταμαι, with intr. tenses of Act., stand near to or by, τινι Hdt. 1.129.5.51; πύλαις A. Th. 126 (lyr.), cf. Ar. Ach. 683: also c. acc., with a notion of approaching, βωμὸν προσέστην A. Pers. 203: with a Prep., π. πρὸς τῷ δικαστηρίῳ Aeschin. 1.117: c. dat., πλάνος καρδίᾳ προσίσταται E. Fr. 1038: abs., π. ἀκουσόμενος X. Cyr. 6.2.13, cf. E. IA 23 (anap.), Pl. Ly. 207b, Men. Pk. 61; adhere, c. dat., Archig. ap. Paul.Aeg. 4.7.
- 2 occur, come on, of attacks of pain, etc., ᾗ ἂν ὀδύνη π. Hp. Morb. 2.56, cf. Epid. 7.96: metaph., κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον χολῆς A. Ch. 183; προσίσταταί μοι it comes into my head, occurs to me, ὅ σοι προσέστη Pl. Smp. 175d, cf. Tht. 173d: c. acc., ὡς δὲ ἄρα μιν προσστῆναι τοῦτο Hdt. 1.86.
- 3 set oneself against, encounter, π. ὥσπερ ἀθληταὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον v.l. for περιιστ- in Pl. Phlb. 41b.
- b more freq. c. dat., offend, give offence to, τοῖς ἀκούουσιν D. 60.14; προσίστανται ὑμῖν αἱ τοιαῦται εἰσαγγελίαι you are sick of them, Hyp. Eux. 1, cf. Epicur. Ep. 3 p.61 U.; [πτώσεις] μηκυνόμεναι π. ταῖς ἀκοαῖς offend the ear, D.H. Comp. 12, cf. Isoc. 2; τοῖς ἀκούουσιν Id. 1.8; ἐπαινοῦντες πολλάκις π. Plu. QConv. 2.629f; π. σοι τὰ ἐν τῷ ἀμφιθεάτρῳ M.Ant. 6.46; of food, go against the stomach, Pl. Com. 95, Plu. 2.655f (in Hp. Mul. 1.11 ὄχλος π. αὐτῇσι (sc. τῇσι γυναιξί) shd. be read).
προσ·ίστημι (f. προσστήσω, ao. πρσσέστησα, etc.)
A tr. (aux temps ci-dessus indiqués) placer vers, placer auprès de, particul. peser à côté de ou avec, rég. ind. au dat. Mach. (Ath. 243f) ||
B intr. (à l’ao. 2 προσέστην, au pf. προσείστηκα, et au moy. προσίσταμαι, f. προσστήσομαι)
I se tenir ou se placer auprès de, dat. Eschl. Sept. 126, etc. ; Hdt. 1, 129, etc. ; avec πρός et le dat. Eschn. 16, 34 ; abs. Xén. Cyr. 6, 2, 13 ; Plat. Lys. 207b ; avec l’acc. impliquant l’idée d’un mouv. antér. venir se placer près de, Eschl. Pers. 203 ; Soph. fr. 580 ||
II impers. se présenter à, offrir à, particul. s’offrir à la pensée de, venir à l’esprit de, dat. Plat. Conv. 175d, Theæt. 173d ; en prose ion. acc. Hdt. 1, 86, se tenir contre, d’où :
1 s’opposer à, p. suite, contenir, arrêter (le sang qui coule d’une blessure) Hpc. 873h ||
2 se poser comme un athlète pour combattre, d’où se disposer à réfuter, acc. Plat. Phil. 41b ||
3 éprouver de la répugnance pour les aliments, Hpc. 595, 47 ||
4 choquer, offenser, dat. Dém. 1393, 16 ; DH. Comp. 12 ; Plut. M. 629e, etc. ||
5 fatiguer, accabler, Hpc. 481, 35, etc.
1. met acc., causat. (praes. act., fut. en aor. act. en med.) tegenover ... stellen, tegen ... keren:
2. intrans. (praes. act. en med., aor.
a. zich opstellen bij, bij ... gaan staan, verschijnen bij;
b. overdr. (in gedachten) opkomen bij, te binnen schieten bij,
προσίστημι, (ἵστημι), hinzu-, hinanstellen, -setzen ; μηδὲ προσίστη πρώραν βιότου πρὸς κῦμα, Eur. Troad. 103 ; – zuwägen, τινί τι, μὴ προσίστα τοῦτό μοι τοὐστοῦν, Macho com. bei Ath. VI.243 s. – In dem med. u. den intr. tempp. dabei, zur Seite stehen, herantreten, πύλαις ἑβδόμαις προσίστανται, Aesch. Spt. 119 ; κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον, Ch. 181, wie βωμὸν προσέστην, ich trat an den Altar, Pers. 199 ; προσέσταμεν, Ar. Ach. 653 ; Her. 1.129, 5.51 ; Plat. Lys. 207b ; auch οὐδὲ ὄναρ πράττειν προσίσταται αὐτοῖς, es fällt ihnen ein, Theaet. 173d ; u. προσιστώμεθα δὴ καθάπερ ἀθληταὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον, wir wollen uns daran machen, sie angreifen, Phil. 41b ; Her. vrbdt auch προσστῆναί τινα, Einem in den Sinn kommen, 1.86, wo aber v.l. προστῆναι ist. – Auch Anstoß geben, anstoßen, κἂν ὑπερβάλῃ τῷ λέγειν καλῶς, προσέστη τοῖς ἀκούουσιν, widerstand er, war er den Hörern unangenehm, Dem. 60.14 ; Dion.Hal. 1.8 ; προσίσταταί μοι, es widersteht mir, wird mir zum Ekel, M.Anton. 5.46 ; vgl. Schaefer Dion.Hal. C.V. p. 141.
προσίστημι
fut. -στήσω
- Ito place near, bring near, πρῷραν πρὸς κῦμα Eur.
- IIPass. προσίσταμαι, with aor2 and perf. act., to stand near to or by, c. dat., Hdt., Attic:—c. acc. with a notion of approaching, βωμὸν προσέστην Aesch.:—with a prep., πρ. πρὸς τῷ δικαστηρίῳ Aeschin.:—c. gen., καρδίας προσίσταται is in the region of the heart, Aesch.:—absol., Xen., etc.
- 2metaph., προσίσταταί μοι it comes into my head, occurs to me, ὅ σοι προσέστη Plat.; also c. acc., ὡς ἄρα μιν προσέστη τοῦτο Hdt.
- 3to set oneself against, to give offence to, τοῖς ἀκούουσιν Dem.