πρότιμος
πρότιμος, most honoured
Could not find προτιμότερον in Logeion dictionaries.
προτιμότερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of πρότιμος
πρότῑμ-ος, ον,
- most honoured, Xenoph. 2.17: abs., π. λίθοι precious stones, v.l. in Pl. Lg. 947d; προτιμότερον τῶν χρημάτων Id. Erx. 393d (v.l.), cf. J. AJ 6.10.2, Luc. D Deor. 8[5].3 [πότιμος OCT], Ael. NA 8.4 (s. v.l.), D.C. 47.31.
πρό·τιμος, ος, ον [ῑ] plus honoré, plus estimé que, gén. Xénophan. (Ath. 414b) ; Plat. Eryx. 393d ; abs. Plat. Leg. 947d ; Luc. J. tr. 7 ; El. N.A. 8, 4, etc. ||
Cp. προτιμότερος, Plat. Eryx. 393d.
Étym. π. τιμή.
πρότιμος, [ῑ], vor Andern geehrt, vorzüglich ; λίθοι, Plat. Legg. XII.947d ; οὐδὲ μὲν εἰ ταχυτῆτι ποδῶν, τό περ ἔστι πρότιμον ῥώμης, ὅσσʼ ἀνδρῶν ἔργʼ ἐν ἀγῶνι πέλει, Xenophan. bei Ath. X.414b ; προτιμότερον, Ael. H.A. 8.4.