πυρέσσω
πυρέσσω, to be ill of a fever
Could not find πυρέττοντα in Logeion dictionaries.
πυρέττοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of πυρέσσω
πῠρέσσω, E. Cyc. 228; Att. πυρέττω Ar. V. 813, Pl. Tht. 178c: fut. πυρέξω Hp. Mul. 1.2: aor. ἐπύρεξα Id. Prog. 16, Epid. 3.17.αʹ, 4.26, al., Arist. Ph. 228a28: pf. πεπύρεχα Id. Pr. 901b10, M.Ant. 8.15:—Pass., pf. πεπύρεγμαι Gal. 4.447: (πυρετός):—
- to be feverish, fall ill of a fever, Hp. Aph. 2.28, E. l.c., Ar. V. 813, Aeschin. 3.115, Artem. 4.30, Sallust. 9.
πυρέσσω, att. πυρέττω [ῠ] (impf. ἐπύρεσσον, att. -εττον, f. πυρέξω, ao. ἐπύρεξα, pf. πεπύρεχα ; pf. pass. πεπύρεγμαι) avoir la fièvre, Hpc. Aph. 1245 ; Eur. Cycl. 228 ; Ar. Vesp. 813 ; Eschn. 69, 43, etc.
Étym. πυρετός.
πυρέσσω, att. -ττω, fiebern ; Eur. Cycl. 227 ; Ar. Vesp. 813 ; Plat. Phil. 45b ; Folgde : aor. ἐπύρεξα u. ἐπύρεσα, Hippocr.
πυρέσσω
πῠρέσσω,
πυρετός
- to be ill of a fever, Eur., Ar.