ὅτι

ὅ τι or ὅτι (as it is freq. written exc. in I, sts. also ὅ, τι), Ep. ὅττι,

• neut. of ὅστις, used as an Adv. like διότι, in indirect questions, for what, wherefore, ὅς κʼ εἴποι, ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Il. 1.64, cf. Od. 19.464; εἴρετο, ὅ τι οὐ χρᾶται τῇ χειρί Hdt. 3.78, cf. 1.111, 2.19, 91, al.; ἢν μὴ φράσῃς ὅ τι . . unless you tell me why . ., Ar. Pl. 19, cf. 966: sts. with a Prep., εἰρωτώμενος κατʼ ὅ τι . . οὕτως ἐπέστειλε Hdt. 6.3.
• • II ὅ τι μή (usu. written ὅτι μή), after a neg. clause, except, Il. 16.227 (v.l. ὅτε μή) ; οὐδαμοί . ., ὅ τι μὴ Χῖοι μοῦνοι Hdt. 1.18; οὐδεὶς ἀνθρώπων, ὅ τι μὴ γυνὴ μούνη ib. 181, cf. 143, Th. 4.26, etc.: rarely with a different Verb, διέφυγε μὲν οὐδείς, ὅ τι μὴ διέλαθέ τις no one escaped, save that one escaped notice, Arr. An. 1.16.2, etc.: after a question with οὐ, so far as not, οὐ . . τὴν ἀπὸ τοῦ μανθάνειν [ἡδονήν], ὅ τι μὴ μάθημα τιμὴν φέρει, καπνὸν καὶ φλυαρίαν [ἡγεῖται]; Pl. R. 581d.—That this phrase belongs to the pronominal ὅ τι is shown by the similar usage of ὅσον, v. ὅσος IV. 5c.
  • • 2 so ὅτι ἀλλʼ ἤ, = ὅτι μή, LXX 1 Ki. 30.17, al.
  • III with a Sup. Adv., ὅττι τάχιστα as quick as possible, Il. 4.193, Od. 5.112, al.; also ὅ τι τάχος Hdt. 9.7.βʹ, S. Ant. 1321 codd. (lyr., dub. l.), Th. 7.42, etc.; ὅ τι μάλιστα Id. 5.36, etc.; ὅ τι ἐγγύτατα Id. 3.40; ὅ τι ἐλάχιστα Id. 6.23; ὅ τι χρησιμώτατα Id. 7.74: also with Adjs., ὅ τι πλείστη ἀπορία Id. 4.32; ὅ τι πλεῖστον ναυτικόν, ὅ τι πλεῖστον χρόνον, X. HG 4.8.6, Cyr. 6.1.43; ὅ τι πλείστη εὐδαιμονία Pl. R. 421b; ὅ τι μεγίστη πρόφασις Th. 1.126, cf. 7.69; παῖδας ὅ τι χειροτεχνικωτάτους Ar. V. 1276, etc.— Here also the usage may be compared with that of ὅσος I.7, IV.4.

ὅτῐ, Ep. ὅττῐ (both in Hom.): Conj., to introduce an objective clause,

• that, after Verbs of seeing or knowing, thinking or saying; in Hom. freq. strengthd. ὅτι ῥα, and ὅτι δή:—Usage:
• • I when ὅτι introduces a statement of fact:
  • • • a in Hom. always with ind., the tense following the same rules as in English, ἤγγειλʼ ὅττι ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων Il. 22.439.
      • b in Att., ὅτι takes ind. after primary tenses, ind. or opt. after secondary tenses, e.g. ἐνδείκνυμαι ὅτι οὐκ ἔστι σοφός Pl. Ap. 23b; ᾔσθετο ὅτι τὸ Μένωνος στράτευμα ἤδη ἐν Κιλικίᾳ ἦν X. An. 1.2.21, cf. 2.2.15, al.; ἔλεγον ὅτι οὐκ ὀρθῶς αἱ σπονδαὶ γένοιντο Th. 5.61, cf. Pl. Phd. 59e, etc.; ἠπείλησʼ ὅτι . . βαδιοίμην Ar. Pl. 88: the ind. is freq. retained in the same tense which the speaker used or would have used, ἠγγέλθη . . ὅτι Μέγαρα ἀφέστηκε news came that Megara had (lit. has) revolted, Th. 1.114; ἀποκρινάμενοι ὅτι πέμψουσι ib. 90: sts. opt. and ind. are found in the same sentence, ἔλεγον, ὅτι Κῦρος μὲν τέθνηκεν, Ἀριαῖος δὲ πεφευγὼς . . εἴη X. An. 2.1.3; Περικλῆς . . προηγόρευε . . ὅτι Ἀρχίδαμος μέν οἱ ξένος εἴη . ., τοὺς δʼ ἀγροὺς τοὺς ἑαυτοῦ καὶ οἰκίας . ., ἀφίησιν αὐτὰ δημόσια εἶναι Th. 2.13, cf. Pl. Phd. 61b, etc.: also ὅτι . . and the acc. with inf. are found together, Th. 3.25, X. Cyr. 1.3.13.
    • 2 when ὅτι introduces a conditional sentence, the Constr. after ὅτι is the same as in independent conditional sentences, εἴ τις ἔροιτο, καθʼ ὁποίους νόμους δεῖ πολιτεύεσθαι, δῆλον ὅτι ἀποκρίναισθʼ ἄν . . it is manifest that you would answer . ., D. 46.12, cf. X. Mem. 1.6.12.
  • II ὅτι is freq. inserted pleon. in introducing a quotation (where we use no Conj. and put inverted commas), λόγον τόνδε ἐκφαίνει ὁ Πρωτεύς, λέγων ὅτι ἐγὼ εἰ μὴ περὶ πολλοῦ ἡγεύμην . . Hdt. 2.115; καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅ. ἡ αὐτή μοι ἀρχή ἐστι . . Pl. Prt. 318a, cf. 356a, 361a, etc.; even where the quotation consists of one word, ib. 330c, Men. 74b, 74c.
  • • 2 ὅ. is also used pleon. with the inf. and acc. (cf. ὡς B. I.I), εἶπον ὅτι πρῶτον ἐμὲ χρῆναι πειραθῆναι κατʼ ἐμαυτόν (which is in fact a mixture of two constrr.) Id. Lg. 892d, cf. Phd. 63c, X. HG 2.2.2, etc.; but ὅτι has freq. been wrongly inserted by the copyists, as if εἶπεν or λέγουσιν must be followed by it, as in Th. 4.37 (om. Pap.), X. Cyr. 5.4.1, etc.
  • III ὅτι in Att. freq. represents a whole sentence, esp. in affirm. answers, οὐκοῦν . . τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι. Answ. δῆλον δὴ ὅτι (i.e. ὅτι κάκιον ἂν εἴη, or ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει) Pl. Grg. 475c; cf. οἶδʼ ὅτι, ἴσθʼ ὅτι, οἶσθʼ ὅτι, S. Ant. 276, 758, Pl. Grg. 486a, etc.: hence arose the practice of using δηλονότι (q.v.) as Adv.
  • • 2 what we make the subject of the Verb which follows ὅτι freq. stands in the preceding clause, Λυκάονας δὲ καὶ αὐτοὶ εἴδομεν, ὅτι . . καρποῦνται (for εἴδομεν, ὅτι Λυκάονες καρποῦνται) X. An. 3.2.23, cf. 3.2.29, etc.
  • IV ὅτι sts.= with regard to the fact that, ὅτι . . οὔ φησι . . ὄνομα εἶναι, ὑποπτεύω αὐτὸν σκώπτειν Pl. Cra. 384c, cf. Prt. 330e, etc.
  • V οὐχ ὅ. . ., ἀλλὰ or ἀλλὰ καὶ . ., οὐχ ὅ. ὁ Κρίτων ἐν ἡσυχίᾳ ἦν, ἀλλὰ οἱ φίλοι αὐτοῦ not only Crito . ., but his friends, X. Mem. 2.9.8; more fully, οὐ μόνον ὅ. ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ αἱ γυναῖκες Pl. Smp. 179b: so folld. by ἀλλʼ οὐδὲ . ., ταύτῃ ἀδύνατα ἐξισοῦσθαι οὐχ ὅ. τὰ ἐν τῇ Εὐρώπῃ, ἀλλʼ οὐδʼ ἐν τῇ Ἀσίᾳ not only the powers in Europe, but . ., Th. 2.97: οὐχ ὅ., not folld. by a second clause, means although, οὐχ ὅ. παίζει καί φησι Pl. Prt. 336d, cf. Grg. 450e, Tht. 157b; cf. ὅπως A. II. 2.
  • • 2 for ὅτι μή, v. ὅ τι II.
• B as a causal Particle, for that, because, generally after Verbs of feeling, Il. 1.56, 14.407, al.; οὐδὲν ἐκπλαγείς, ὅτι . . εἶδες Jul. Or. 1.31a: but without such a Verb, ὃν περὶ πάσης τῖεν ὁμηλικίης, ὅτι οἱ φρεσὶν ἄρτια ᾔδη Il. 5.326, cf. 9.76, al.; μάλιστα δʼ αὐτοὺς ἐπεκαλέσαντο ὅτι τειχομαχεῖν ἐδόκουν δυνατοὶ εἶναι Th. 1.102, cf. And. 1.75, Aeschin. 3.231; so ὅτιπερ Th. 4.14.
• • • • b folld. by τί, ὅτι τί; why? (lit. because why?) D. 23.214; ὅτι τί δή; Ar. Pl. 136, Luc. Dem.Enc. 22; ὅτι δὴ τί μάλιστα; Pl. R. 343a; ὅτι δὴ τί γε; Id. Chrm. 161c; cf. ὁτιή.
    • 2 seeing that, in giving the reason for saying what is said, γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα . . ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής as is proved by the fact that . ., Il. 16.35, cf. 21.488, Od. 22.36. [The last syll. is never elided in Att., prob. to avoid confusion with ὅτε: in Hom. ὅτʼ (ὅ τʼ) prob. always represents ὅτε (ὅ τε): there are no examples of ὅττʼ: hiatus after ὅτι is permitted in Com., Ar. Lys. 611, Ach. 516.]

ὅτι, ep. ὅττι, eigtl. neutr. von ὅστις, also = ὅ, τι (s. oben), wie das lat. quod und unser daß zur Konjunktion geworden;
1) den Uebergang zeigen Verbindungen, wo es sich als Erklärungssatz an ein vorausgegangenes Demonstrativum anschließt, τόδε κέρδιον ἔπλετο, ὅττι πάροιθε ὑπόειξεν, Il. 15.226 ; ἀλγύνομαι τοῦτʼ αὔτʼ ὅτι ζῶ σὺν πολλοῖς κακοῖς, Soph. Phil. 1011, was ursprünglich heißt : ich empfinde Schmerz über das, was ich lebe, d.i. darüber, daß ich lebe ; Plat. ἴσθι τοῦτο, ὅτι οὐχ ἑκὼν ἐξαμαρτάνω, Gorg. 488a ; vgl. noch τίνα δὴ μῆτιν ἐρέσσων, ὅτι σύγκλητον τήνδε γερόντων προὔθετο λέσχην, Soph. Ant. 159, was für einen Plan, daß er nämlich zusammenrief ; ποῖον πάθος δείσαντες, ὅτι σφʼ ἀνάγκη τῇδε πληγῆναι χθονί, O.C. 611. – Zuweilen scheint es für ὥστε zu stehen, τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ὠδύσατο, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει, Od. 5.340, wo es aber auch nur erklärend zu fassen, was zürnet er dir so, nämlich daß er dir Leiden bereitet ; vgl. νῦν γε πολὺ προβέβηκας ἁπάντων σῷ θάρσει, ὅτʼ ἐμὸν – ἔγχος ἔμεινας, Il. 6.125 ; τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅτʼ ἀσπερχὲς μενεαίνεις, 4.31. – Vgl. noch Vrbdgn, wie τὸ δὲ ἔσχατον πάντων, ὅτι θόρυβον παρέχει, Plat. Phaed. 66d ; τὸ δὲ μέγιστον τῶν εἰρημένων, ὅτι συμβαίνει, das Wichtigste ist das, daß es sich trifft, Isocr. 5.136. – So bes. im Anfange eines Satzes, wie das lat. quod, was das anbetrifft, τὰ μὲν ἄλλα ὀρθῶς ἤκουσας, ὅτι δὲ καὶ ἐμὲ οἴει εἰπεῖν τοῦτο παρήκουσας, was aber das anbetrifft, daß du meinst –, so hast du dich verhört, Plat. Prot. 330e ; Phaed. 115d. – Dahin gehört auch ἆρά τί σοι δοκεῖ ἀδικῶν ἄνθρωπος σωφρονεῖν, ὅτι ἀδικεῖ, Plat. Prot. 333b, darin, daß, oder insoferner Unrecht tut. – Dah. bedeutet es
2) den Grund, der auch als ein Erklärungssatz zu einem entweder ausdrücklich hinzugesetzten (τούτῳ, διὰ τοῦτο), oder gew. ausgelassenen Demonstrativum aufgefaßt werden kann (vgl. bes. διότι), deshalb, weil, darum daß, darüber daß, Hom. und Folgende ; c. indic., χωόμενος, ὅτʼ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας, Il. 1.244, über das zürnend (τούτῳ od. ἐπὶ τούτῳ), daß du den besten der Achäer gar nicht ehrtest ; κυδιόων, ὅτι πᾶσι μετέπρεπεν ἡρώεσσιν, 2.579, öfter ; auch ὅτι ῥα, ὅτι δή ; dem τοὔνεκα entsprechend, Od. 23.1151 κῦδος διδόντων Τυνδαριδᾶν, ὅτι πλείσταισι βροτῶν ξεινίαις αὐτοὺς ἐποίχονται τραπέζαις, da die Tyndariden Ruhm ihnen verleihen, deswegen, weil sie, Pind. Ol. 3.39, vgl. 1.60, P. 2.31 ; στέρ γω δʼ ὄμματα Πειθοῦς, ὅτι μοι γλῶσσαν καὶ στόμʼ ἐπωπᾷ, Aesch. Eum. 971 ; Prom. 903 ; Soph. El. 1059 ; ὅσοι οἴονται τῇ ἀληθείᾳ πολιτικοὶ εἶναι, ὅτι ἐπαινοῦνται ὑπὸ τῶν πολλῶν, Plat. Rep. IV.426d ; ἆρα τὸ ὅσιον, ὅτι ὅσιόν ἐστι, φιλεῖται ὑπὸ τῶν θεῶν, ἢ ὅτι φιλεῖται ὅσιόν ἐστιν ; Euthyphr. 9e ; Folgende. Der indicat. bleibt in indirekter Rede, ἔλεξεν, ὅτι οὗτος μὲν διὰ ταῦτα οὐ φαίη εἰδέναι, ὅ τι αὐτῷ τυγχάνει θυγατὴρ ἐκεῖ ἐκδεδομένη, Xen. An. 4.1.24, vgl. 2.3.19. – In Stellen, wie Il. 16.35, γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα πέτραι τʼ ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής, scheint es elliptisch zu stehen, denn vollständig müßte der Satz etwa heißen : ich bebaupte, daß dich das Meer oder Felsen geboren, weil dein Sinn hart ist, einfacher wird es aber hier wie ἐπεί u. ä. durch denn übersetzt : dich gebaren die Felsen, denn dein Sinn ist hart, vgl. 23.484, Od. 22.36. Aber ὄφρʼ εὖ εἰδῇς ὅσσον φερτέρη εἴμʼ, ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις, Il. 21.488, ist eigtl. = in Beziehung darauf, daß du dich mir an Kraft gleichstellst, wofür wir sagen können »da du dich doch mir gleichstellst«. – Auch in der Vrbdg ὅτι τί ; warum ? fehlt das Verbum, welches sich aus dem Zusammenhange leicht ergänzen läßt, ὅτι δὴ τί γε ; Plat. Charmid. 161c, worauf folgt ὅτι οὐ δή που ἐνόει ; vgl. ὅτι δὴ τί μάλιστα Rep. I.343a.
3) Am häufigsten ist ὅτι der Ausdruck eines Objektsatzes, nach den Verb. des Wahrnehmens, Erkennens, Wissens, Sagens u. ä., statt des acc. c. inf., und selbstständiger als dieser das Wahrgenommene hinstellend, da ß ; mit dem indicat., οἶδα γάρ, ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο, Il. 11.408, öfter ; so Pind. Ol. 2.63, N. 4.43 ; Tragg. u. in Prosa ; nach γιγνώσκω, οἶδα, Aesch. Prom. 104, 186 ; οἶδʼ ὅτι νοσεῖτε πάντες, Soph. O.R. 59 ; ἴσθʼ ὅτι ἄνους μὲν ἔρχει, Ant. 98 ; nach χαίρω, διαγγέλλω, Pind. N. 5.3, 45 ; σημαίνει ὅτι – ἔστι, Soph. O.C. 321 ; – mit dem opt. pot., γιγνώσκων ὅτι οὐδεὶς ἂν ἐμπέσοι ζῆλος, 945. – Auch in indirekter Rede steht nicht selten der ind., wenn ein bestimmtes Faktum angegeben wird. ἔλεγον, ὅτι Κῦρος τέθνηκεν, Xen. An. 2.1.3 ; λέγει, ὅτι ἄξει αὐτούς, 4.7.20 ; ὑποψία ἦν, ὅτι ἄγει πρὸς βασιλέα, 1.3.21 ; ἐπυνθάνετο, ὅτι αἱ νῆες ἤδη εἰσίν, Thuc. 4.3 ; ἐδήλουν οὐδέν, ὅτι ἴσασιν, 4.68 ; – c. optat. nach einem Präteritum, wenn die Meinung eines Andern angeführt wird, zum bestimmteren Ausdruck der indirekten Rede, ἀγγεῖλαι, ὅτι φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι, daß er gestorben sei, Plat. Phaed. 57b ; ἧκεν ἄγγελος λέγων, ὅτι λελοιπὼς εἴητὰ ἄκρα, Xen. An. 1.2.21 ; ἤκουσα, ὅτι Περικλῆς πολλὰς ἐπῳδὰς ἐπίσταιτο, Mem. 2.6.13, d.h. ich hörte von Anderen, daß Perikles nach ihrer Meinung verstehe, während ἐπίσταται das einfache Faktum, daß er versteht, ausdrücken würde. – Zu bemerken ist hierbei eine Umstellung sowohl des Subjekts, wie ἤκουσα τοὺς ναύτας, ὅτι σοι πάντες εἶεν οἱ νεναυστοληκότες, Soph. Phil. 544, als der Satzglieder, εἶπεν, εἰ αὐτῷ δοίη ἱππέας χιλίους, ὅτι κατακάνοι, Xen. An. 1.6.2, wo der Bedingungssatz nach ὅτι stehen sollte, da er zu der indirekten Rede gehört, vgl. 7.1.36 ; daher findet sich in diesem Falle auch ein doppeltes ὅτι, λέγουσιν, ὅτι, εἰ μὴ ἐκποριοῦσι τῇ στρατιᾷ μισθόν –, ὅτι κινδυνεύσει, 5.6.19. – Aus dem so häufigen Gebrauche des indicat. in indirekter Rede ist es herzuleiten, daß oft nach ὅτι die unveränderten Worte der direkten Rede folgen, so daß ὅτι reines Formwort ist, welches nur den Anfang der Rede bezeichnet, wie wir im Schreiben ein Kolon machen, καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅτι Ἡ αὐτή μοι ἀρχή ἐστιν, Plat. Prot. 317e ; Crit. 431a ; ἵνα μὴ εἴπω, ὅτι Ἀλλʼ ἀφελόμενος οὐχ ἕξει –, Gorg. 521b ; Thuc. 1.139, 4.92 ; λέγει, ὅτι Ἀνδοκίδη, ὁρᾷς, Andoc. 1.49 ; ὁ δʼ ἀπεκρίνατο, ὅτι οὐδʼ εἰ γενοίμην, σοί γʼ ἂν ἔτι δόξαιμι, Xen. An. 1.6.8 ; εἶπεν, ὅτι αὐτός εἰμι, ὃν ζητεῖς, 2.4.16 ; Sp., wie Pol. 1.80.9, 3.85.8 u. öfter, woraus zu erklären ist ὡς γὰρ ἐγὼ ἤκουσά τινος, ὅτι Κλέανδρος μέλλει ἥξειν, Xen. An. 6.2.18, wie ich hörte, wird Kleander kommen, was man gewöhnlich aus der Vermischung zweier Konstruktionen, ὡς ἤκουσα, μέλλει u. ἤκουσα, ὅτι μέλλει, erklärt. – Auf ähnliche Weise steht ὅτι pleonastisch beim acc. c. inf., auch gewissermaßen nur den Anfang der indirekten Rede bezeichnend, welche Verbindungen immer für uns etwas Hartes, Anakoluthisches haben und auch durch die Vermischung zweier verschiedener Konstruktionen erklärt zu werden pflegen, εἶπον ὅτι πρῶτον ἐμὲ χρῆναι πειραθῆναι κατʼ ἐμαυτόν, ich sagte, zuerst muß ich den Versuch für mich machen, Plat. Legg. X.892d, vgl. Phaed. 63c, wo man noch leicht aus dem Vorigen ἐλπίζω ergänzen kann ; Charmid. 164d ; ἀκούω γάρ, ὅτι καὶ συνθηρευτάς τινας τῶν παίδων σοι γενέσθαι αὐτοῦ, Xen. Cyr. 2.4.15 ; 7.4.7 u. Sp., vgl. Lobeck Phryn. 772. So auch mit dem partic., γνούς, ὅτι, εἰ καὶ ἐνδώσουσι, διαφθαρησομένους αὐτούς, Thuc. 4.37 ; αἰσθάνομαί σου, ὅτι – οὐ δυναμένου ἀντιλέγειν, Plat. Gorg. 481d. – Aus der häufigen Verbindung ἴσθʼ ὅτι hat sich der parenthetische Gebrauch dieser Formel gebildet, ἀλλὰ οὐ τόνδʼ Ὄλυμπον, ἴσθʼ ὅτι, χαίρων ἐπὶ ψόγοισι δεννάσει ἐμέ, Soph. Ant. 754, vgl. 276 ; εὖ ἴσθʼ ὅτι, Plat. Theaet. 149a, das wisse wohl ; τίς ἡγεμών μοι ποδὸς ὁμαρτήσει τυφλοῦ ; ἥδʼ ἡ θανοῦσα ; ζῶσά γʼ ἂν σάφʼ οἶδʼ ὅτι, Eur. Phoen. 1617, was vollständig heißen müßte εἰ ἔζη, σάφʼ οἶδʼ ὅτι ὡμάρτει ἄν ; Ar. μονώτατος γὰρ εἶ σὺ πάντων αἴτιος – εὖ ἴσθʼ ὅτι, am Ende des Satzes, Plut. 183 (mehr Beispiele s. unter *εἴδω, οἶδα a.E.). – Eben so steht Plat. Gorg. 475d οὐκοῦν κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι ; Antwort δῆλον δὴ ὅτι, wozu man aus der Frage κάκιον ἂν εἴη ergänzen kann, allerdings (vgl. oben δηλονότι).
4) ὅτι μή, gew. nach einer vorangegangenen Verneinung, eigtl. in Beziehung darauf, daß nicht, wie εἰ μή gebraucht, außer daß, wo nicht, οὐδαμοὶ – ὅτι μὴ Χῖοι μοῦνοι, Her. 1.18 ; ὅτι γὰρ μὴ Ἀθῆναι, ἦν οὐδὲν ἄλλο πόλισμα λόγιμον, 1.143 ; οὐδεὶς ἀνθρώπων ὅτι μὴ γυνὴ μούνη, 1.181 ; 2.13 u. öfter ; οὐ γὰρ ἦν κρήνη, ὅτι μὴ μία ἐν αὐτῇ τῇ ἀκροπόλει, Thuc. 4.26 ; ἐὰν τῷ σώματι μὴ κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη, Plat. Phaed. 67a ; οὔτε ἐπὶ θεωρίαν πώποτε ἐκ τῆς πόλεως ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν, Crito 52b, wo der entsprechende Satz lautet οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ μή ποι στρατευσόμενος, vgl. Schaefer zu Dion.Hal. C.V. p. 400. – Aber μὴ ὅτι – ἀλλά oder ἀλλὰ καὶ ist wie μὴ ὅπως, μὴ ἵνα ein elliptischer Ausdruck, der oben unter μὴ ὅτι schon erwähnt ist ; – οὐχ ὅτι im Nachsatze, obgleich, Plat. Lys. 220a ; dgl. Σωκράτει γε ἐγὼ ἐγγυῶμαι μὴ ἐπιλήσεσθαι, οὐχ ὅτι παίζει καί φησιν ἐπιλήσμων εἶναι, eigtl. ich will nicht sagen, daß, – wiewohl er scherzt und sagt, Prot. 336d ; aber mit folgendem ἀλλά, in der Bdtg wie μὴ ὅτι, z.B. οὐχ ὅτι μόνος ὁ Κρίτων ἐν ἡσυχίᾳ ἦν, ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ, ich sage nicht, daß Krito allein ruhig war, sondern auch seine Freunde, oder kürzer : nicht nur Krito, sondern auch, Xen. Mem. 2.9.8, vgl. Cyr. 8.1.28.
5) In der Vrbdg mit dem superl., ὅτι τάχιστα, so schnell wie möglich, Il. 4.193, 9.659, Od. 5.112 u. sonst, Hes. u. Folgde, wie in Prosa, ist es ebenfalls als neutr. von ὅστις oben bei diesem Worte erwähnt, doch schwankt hier, wie in manchen Fällen die Schreibung zwischen ὅτι u. ὅ, τι.
[Die an sich kurze letzte Silbe wird von Hom. in der Vershebung zuweilen auch lang gebraucht, z.B. Od. 13.115.
Bei den Attikern wird ι nie elidiert, um die Verwechslung mit ὅτε zu vermeiden, vgl. Porson Eur. Hec. 112 ; bei Hom. aber ist die Elision nicht zweifelhaft, Il. 1.244, 412, 4.32 u. öfter. – In der attischen Komödie findet sich der Hiatus nach ὅτι, vgl. Ar. Lys. 611, Ach. 516.]

ὅτι

ὅττι

[neut. of ὅς τις.]

• • 1

    Because, since, seeing that, in that : ὅτι ῥα θνῄσκοντας ὁρᾶτο Il. 1.56. Cf. Il. 2.255, Il. 5.326, Il. 14.407, Il. 16.35, Il. 21.411, etc. : ὅττι μιν ὣς ὑπέδεκτο Od. 14.52. Cf. Od. 5.340, Od. 8.238, Od. 15.342, Od. 22.36, Od. 23.115, etc.

  • 2

    That : οὐδέ μιν ἠγνοίησεν ὅτι . . . Il. 1.537. Cf. Il. 5.349, Il. 6.231, Il. 7.448, etc. : οὐκ ἀΐεις ὅτι . . .; Od. 18.11. Cf. Od. 13.314, Od. 16.131, etc.

  • 3

    Strengthening a superl. See τάχιστα 2.

ὅτῐ

• • a causal conj., because c. ind. ἔχει δʼ ἀπάλαμον βίον, ἀθάνατους ὅτι κλέψαις ἁλίκεσσι συμπόταις νέκταρ ἀμβροσίαν τε δῶκεν O. 1.60 κῦδος εὐίππων διδόντων Τυνδαριδᾶν, ὅτι πλείσταισι αὐτοὺς ἐποίχονται τραπέζαις O. 3.40 καλέσαντο συνεργὸν τείχεος, ἦν ὅτι νιν πεπρωμένον O. 8.33 δάμασε καὶ κείνους, ὅτι πρόσθε ποτὲ Τιρύνθιον ἔπερσαν αὐτῷ στρατόν O. 10.31 αἱ δύο δʼ ἀμπλακίαι φερέπονοι τελέθοντι· τὸ μὲν ἥρως ὅτι ἐπέμειξε, ὅτι τε ἐπειρᾶτο (ὅτι Hermann: ὅτι τʼ codd.) P. 2.31 ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν, ὅτι φρενῶν ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον P. 2.73 τὸ μέν, ὅτι βασιλεὺς ἐσσὶ μάκαρ δὲ καὶ νῦν, ὅτι εὖχος ἑλὼν δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων P. 5.15—20. ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ, γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν ὑπάντασεν P. 8.58 ἀδελφεοῖσί τʼ ἐπαινήσομεν ἐσλοῖς, ὅτι ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν αὔξοντες P. 10.69 χαίρω δʼ ὅτι ἐσλοῖσι μάρναται πέρι πᾶσα πόλις N. 5.46 μή νυν, ὅτι φθονεραὶ θνατῶν φρένας ἀμφικρέμανται ἐλπίδες, μήτʼ ἀρετάν ποτε σιγάτω πατρῴαν I. 2.43 ὁ δʼ ἀθανάτων μὴ θρασσέτω φθόνος, ὅτι τερπνὸν ἐφάμερον διώκων ἕκαλος ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα I. 7.40 καὶ Νεμέᾳ ἀέθλων ὅτι κράτος ἐξεῦρε I. 8.5 ἀλλὰ παρθένοι γάρ, ἴσθʼ ὅτ[ι], Μοῖσαι, πάντα, τοῦτον ἔσχετε τεθμόν, κλῦτε νῦν (supp. Jurenka) Πα. 6. 54. γέ[ρον]θʼ ὅ[τι] Πρίαμον πρὸς ἑρκεῖον ἤναρε βωμὸν ἐπενθορόντα (supp. Turyn) Πα. 6. 113. ἔκρυψαν τὸ πάντων ἔργων ἱερώτ[ατον], γλυκείας ὀπὸς ἀγασθέντες ὅτι ξένοι ἔφθινον Pae. 8.76
  • b introducing indir. statement, that c. ind. ἔννεπε κρυφᾷ τις ὕδατος ὅτι τε πυρὶ ζέοισαν εἰς ἀκμὰν μαχαίρᾳ τάμον κατὰ μέλη τραπέζαισι τʼ διεδάσαντο καὶ φάγον O. 1.48 εἰ δέ τις οἶδεν τὸ μέλλον, ὅτι θανόντων μὲν ἐνθάδʼ αὐτίκʼ ἀπάλαμνοι φρένες ποινὰς ἔτεισαν τὰ δʼ ἐν τᾷδε Διὸς ἀρχᾷ ἀλιτρὰ κατὰ γᾶς δικάζει τις O. 2.57 ὄφρʼ υἱὸν εἴπῃς ὅτι οἱ νέαν ἐστεφάνωσε κυδίμων ἀέθλων πτεροῖσι χαίταν O. 14.22 εὖ οἶδʼ ὅτι Χρόνος ἕρπων πεπρωμέναν τελέσει N. 4.43 στεῖχʼ ἀπʼ Αἰγίνας διαγγέλλοισʼ ὅτι Λάμπωνος υἱὸς Πυθέας εὐρυσθενὴς νίκη Νεμείοις παγκρατίου στέφανον N. 5.3 μνάσθηθʼ ὅτι τοι ἕσσατο ἄνακτι βωμὸν fr. 140. 62 (36).
  • c frag., dub. ]ἔμαθον δʼ ὅτι μοῖραν[ Πα. 13. c. 5. [ὅτι πεδαθέντα (codd.: ὅτι del. Hermann) Θρ. 3. 10.]

ὅτι , ὅττι (neut. of ὅστις): (1) conj., that because (quod).—(2) adv., strengthening superlatives, ὅττι τάχιστα, as quickly as possible, Il. 4.193.

ὅτι ὅ τι, Epic ὅ ττι, (often written ὅ, τι ὅ, ττι— to distinguish them from ὅτι, ὅττι, that), neut. of ὅστις

• • Iused as an adv. like διότι, in indirect questions, for what, wherefore, ὅς κʼ εἴποι, ὅ τι τόσσον ἐχώσατο who might say, wherefore he is so angry, Il.; ἢν μὴ φράσῃς ὅ τι . . unless you tell me why . ., Ar.
  • IIὅ τι μή or ὅτι μή, after a negat. clause, except, Il.; οὐδαμοί, ὅτι μὴ Χῖοι μοῦνοι Hdt.
  • IIIwith Sup. adv., ὅ ττι τάχιστα, as quick as possible, Hom.;—so, ὅ τι τάχος Hdt., etc.; ὅ τι μάλιστα, ὅ τι ἐλάχιστα, etc., Thuc.; also with Adjs., ὅ τι πλεῖστον ναυτικόν, ὅ τι πλεῖστον χρόνον Xen.; ὅ τι πλείστη εὐδαιμονία Plat.

ὅτι

• • Ithat, Lat. quod, after Verbs of seeing or knowing, thinking or saying, used in quoting another personʼs words, ἠγγέλθη, ὅτι Μέγαρα ἀφέστηκε news came that Megara has revolted (where we say had), Thuc.; ἀποκρινάμενοι ὅτι πέμψουσι (where we say that they would send), Thuc.;— in orat. obliq., with opt., ἠπείλησʼ ὅτι βαδιοίμην I threatened that I would go, Ar.
  • IIpleonast. before the very words of a speech (where in our idiom the Conjunction is left out, its place being supplied by inverted commas), καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ αὐτή μοι ἀρχή ἐστι and I said: "I will begin at the same point, " Plat.
  • IIIὅτι in Attic may represent a whole sentence, esp. in affirm. answers, οὐκοῦν τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι; Answ. δῆλον δὴ ὅτι (i. e. ὅτι κάκιον ἂν εἴη), Plat.; so in the affirmations conveyed by οἶδʼ ὅτι, οἶσθʼ ὅτι, etc., and in δηλονότι (i. e. δῆλόν ἐστιν ὅτι) used as adv.
  • IVοὐχ ὅτι . ., ἀλλὰ or ἀλλὰ καὶ . ., not only, but also . ., Xen.; οὐ μόνον ὅτι ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες Plat.:— οὐχ ὅτι, not followed by a second clause, means although, οὐχ ὅτι παίζει καί φησι Plat.
  • • 2for ὅτι μή, v. ὅ τι II.
  • Vas a Causal Particle for that, because, seeing that, inasmuch as, Lat. quod, Hom., etc.