συγκαθείμαρμαι
συγκαθείμαρμαι, to have been decided also by fate
συγκαθ-είμαρμαι, pf. Pass.,
- to have been decided also by fate, Chrysipp.Stoic. 2.292: in pres. sense, to be joined together by fate, ἀλλήλοις Hierocl. p.54 A.
συγ·καθ·είμαρμαι, être uni dans un même sort par un arrêt du destin, Hiérocl. (Stob. Fl. 67, 24).
Étym. σύν, κατά, εἵμαρμαι.
συγκαθείμαρμαι, (μείρομαι), durch das Schicksal womit verbunden sein, ἀλλήλοις, Hierocl. bei Stob. Flor. 67.24, u. a.Sp., wie Plut.