σύγκαιρος
σύγκαιρος, of the season
σύγκαιρος, ον,
- of the season, ἄνθη Alciphr. 3.16; seasonable, suitable, τῇ ὥρᾳ Anon. ap. Suid.
σύγ·καιρος, ος, ον, qui vient à propos, opportun, Alciphr. 3, 16.
Étym. σ. καιρός.
σύγκαιρος, zur Zeit passend, zeitgemäß, übh. angemessen, bequem, Alciphr. 3.16 ; Suid.