συγχράομαι
συγχράομαι, to make joint use of, avail oneself of
Could not find συγχρώμενα in Logeion dictionaries.
συγχρώμενα present middle participle neuter accusative plural, present middle participle neuter nominative plural, present middle participle neuter vocative plural of συγχράομαι
συγχράομαι,
- make use of, avail oneself of, τῇ συμμαχίᾳ, τοῖς καιροῖς, etc., Plb. 1.8.1, 18.51.6, etc.; πρὸς τὴν ἀδικίαν ταῖς ναυσί Id. 4.6.2; συναγωνιστῇ τῷ ποταμῷ as a coadjutor, Id. 3.14.5; τῇ ἀπὸ τῶν φίλων εὐνοίᾳ SIG 685.45 (Crete, ii B.C.); πόρῳ OGI 544.23 (Ancyra, ii A.D.); of commercial dealings, σ. τῇ νήσῳ Peripl.M.Rubr. 31: generally, have dealings, associate with, Σαμαρείταις Ev.Jo. 4.9, cf. Diog.Oen. Fr. 64.
- II borrow jointly, τινῶν τριήρεις Plb. 1.20.14:— Pass., σιτικὰ τὰ συγχρησθέντα PPetr. 2 p.64 (iii B.C., cf. Arch.Pap. 3.518).
συγ·χράομαι-ῶμαι :
I user de qqe ch. d’accord avec son propre intérêt, d’où profiter de, dat. Pol. 1, 8, 1 ; 3, 14, 5 ; 4, 6, 2 ; 18, 34, 6, etc. ||
II particul. :
1 emprunter : παρά τινός τι, Pol. 1, 20, 14, qqe ch. à qqn ||
2 avoir des relations de commerce avec, dat. M. rubr. 31 ||
3 avoir commerce ou s’associer avec, dat. NT. Joh. 4, 9.
συγχράομαι, (χράομαι), dep. med., mit oder zugleich brauchen, mit verbrauchen, Pol. 3.14.5 u. öfter, u. Sp.; – leihen von Einem, παρὰ Ταραντίνων συγχρησάμενος πεντηκοντόρους, Pol. 1.20.14 ; – umgehen mit Einem, τινί, NT.
Strong 4798
**†
to use together with. Metaph., c. dat. pers., to associate with: Jo 4:9 (Polyb., al.).†
συγχράομαι
fut. ήσομαι
- Dep.
- Ito make joint use of, avail oneself of, c. dat., Polyb.: generally to have dealings with, τινι NTest.
- IIto borrow jointly, τί τινος something from another, Polyb.