σύγχρονος
σύγχρονος, contemporaneous
σύγχρον-ος, ον,
- contemporaneous, Max.Tyr. 15.1, Nonn. D. 3.385, 41.364.
σύγ·χρονος, ος, ον, contemporain, Nonn. Jo. 9, 14.
Étym. σ. χρόνος.
σύγχρονος, gleichzeitig, Sp.