συγχορευτής
συγχορευτής, a companion in a dance
συγχορ-ευτής, οῦ, ὁ,
- companion in the dance, Pl. Lg. 654a, 665a, X. HG 2.4.20.
συγχορευτής, οῦ (ὁ) qui fait partie du même chœur de danse, Xén. Hell. 2, 4, 20 ; Plat. Leg. 653e, 665a.
Étym. συγχορεύω.
συγχορευτής, ὁ, Mittänzer ; Plat. Legg. II.653c ; Xen. Hell. 2.4.20.
συγχορευτής
συγ-χορευτής, οῦ, ὁ,
- a companion in a dance, Xen.