συνηρεφής
συνηρεφής, thickly covered
συνηρεφ-ής, ές, (ἐρέφω)
- thickly shaded or covered, χώρη . . ἴδῃσι σ. Hdt. 1.110; ὄρεα . . ἴδῃσι καὶ χιόνι σ. Id. 7.111, cf. Thphr. HP 5.1.12, Str. 5.4.5; σᾶμα . . πτελέῃσι σ. AP 7.141 (Antiphil.); σ. χώρα, λόφος, Plu. Luc. 32, Marc. 29; ἐν τῷ σ. Luc. Anach. 18: metaph., ξυνηρεφὲς πρόσωπον εἰς γῆν βαλοῦσα E. Or. [957].
- 2 close-covering, ἐπικάλυμμα Arist. HA 527b33 (Comp.), 541b31 (Comp.); ὄστρακον Id. PA 679b29; ὕλη Plu. Demetr. 49.
συν·ηρεφής, ής, ές :
1 pass. couvert de, dat. (de bois, de plumes, etc.) Hdt. 1, 110 ; 7, 111 ; Anth. 7, 141 ; Plut. Luc. 32, etc. ; fig. couvert, caché, en parl. du visage, Eur. Or. 957 ||
2 act. qui recouvre (enveloppe, Arstt. H.A. 4, 3, 8, etc. ; forêt, Plut. Demetr. 49, etc.) ||
Cp. -έστερος, Arstt. H.A. 4, 8.
Étym. σύν, ἐρέφω.
1. dicht bedekt, beschaduwd; overdr. van een gezicht somber, bedrukt
2. dicht (bedekkend):
συνηρεφής, ές, mit Bäumen dicht besetzt, σῆμα πτελέῃσι, Antiphil. 37 (VII.141); übertr., bedeckt, verhüllt, ξυνηρεφὲς πρόσωπον εἰς γῆν βαλοῦσα, Eur. Or. 955 ; u. in Prosa, χώρη ἴδῃσι, Her. 1.110, 7.111 ; Luc. Gymnas. 18.
συνηρεφής
συν-ηρεφής, ές
ἐρέφω
- thickly covered, Hdt., Plut.:— metaph., ξυνηρεφὲς πρόσωπον her clouded face, Eur.