συνήορος
συνήορος, linked with, accompanying; spouse
συνήορος, Dor. and Trag. συνάορος, ον: (συναείρω II):—
- poet. Adj. linked with, wedded to, ἢ [φόρμιγξ] δαιτὶ συνήορός ἐστι θαλείῃ Od. 8.99; εὐλογία φόρμιγγι σ. Pi. N. 4.5; in communion with, ξυνάορον ξυναῖς γυναιξί Id. Fr. 122.12.
- 2 abs., joined in wedlock, and as Subst., consort, whether husband, E. Or. 1136 (pl.); or (as more usual) wife, ib. 654, 1556, 1566, Alc. 824, etc.
συνήορος, anc. att. ξυνάορος, ος, ον :
1 associé à, qui s’harmonise avec, dat. Od. 8, 99 ; Pd. N. 4, 9 ||
2 uni à, dat. Pd. fr. 87, 9 ; subst. ὁ σ. époux, Eur. Or. 1136 ; d’ord. ἡ σ. épouse, Eur. Or. 654, etc. ; Alc. 824, etc.
Étym. συναείρω.
1. nauw verbonden met, begeleidend, met dat.
2. subst. m. en f. echtgenoot, echtgenote.
συνήορος, (ἀείρω), ion. statt συνάορος, zusammenhangend, fest verbunden ; φόρμιγξ δαιτὶ συνήορος, die mit dem Schmause verbundene Phorminx, die eine Gefährtin des Schmauses ist, Od. 8.99.
συνήορος
ὁ
[συναείρω. Cf. παρήορος, τετράοροι.]
Something linked or associated with something else, an accompaniment : φόρμιγγος, ἣ δαιτὶ συνήορός ἐστιν Od. 8.99.
For Pindar, see also: ξυνάορος
συνήορος (ἀείρω): joined with, an accompaniment to, Od. 8.99†.
συνήορος, Doric and Attic συνάορος, ον,
συναείρω
- 1linked with, accompanying, c. dat., Od., Pind.
- 2absol. joined in wedlock, and as Subst. a consort, Eur.