συνηχέω
συνηχέω, to sound together
Could not find συνηχοῦντας in Logeion dictionaries.
συνηχοῦντας present active participle masculine accusative plural of συνηχέω
συνηχ-έω,
- sound together or in accord, τὰ χαλκεῖα καὶ τὰ κέρατα Arist. Aud. 801b9, cf. Plu. CG 3, Ant. 18; τοὺς σαλπικτὰς σ. κελεύσας D.C. 51.9.
- II ring with, echo to, ὡς συνηχεῖν αὐτοῖς τὴν ἀγοράν Thphr. Char. 6.10, cf. Plb. 2.29.6, Ph. 2.153, al.:—Pass., πόλεις κελάδοις -εῖσθαι Posidon. 10 J.
- III trans., γυναῖκες -ηχοῦσι κωκυτόν J. BJ 3.7.26.
συν·ηχέω-ῶ :
1 résonner ensemble ou à l’unisson, Arstt. Aud. 22 ; Plut. C. Gracch. 3, etc. ; DC. 51, 9 ||
2 rendre un son pareil, faire écho à, dat. Th. Char. 6 ; Pol. 2, 29, 6 ||
Moy. c. à l’act. 2, Posidon. (Ath. 210f) ; DH. Comp. p. 80, 2.
συνηχέω, mit oder zusammen schallen, Plut. Ant. 18 ; widerhallen, Pol. 2.29.6 ; in Konsonanzen tönen, Music.
συνηχέω
fut. ήσω
- Ito sound together or in unison, Plut.
- IIto ring with, echo to, c. dat., Theophr.