σχοινοτενής
σχοινοτενής, stretched outlike a measuring line, drawn in a straight line
Could not find σχοινοτενὲς in Logeion dictionaries.
σχοινοτενὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of σχοινοτενής
σχοινο-τενής, ές, (τείνω)
- stretched out like a measuring line: hence,
- I drawn in a straight line, διώρυχες, διέξοδοι, Hdt. 1.189, 199; σχοινοτενὲς ποιήσασθαι to draw a straight line, Id. 7.23.
- 2 metaph., stretched out, prolix, ἄσματα Philostr. Her. 19.17; ἔννοιαι Eust. 946.8; of rhetorical κῶλα exceeding a certain length, Hermog. Inv. 1.5, 4.4. Adv. -τενῶς ib. 4.3.
- II twisted or plaited of rushes, σπυρίδες AP 6.5 (Phil.).
σχοινο·τενής, ής, ές :
I tendu comme une corde, d’où :
1 en droite ligne, droit, Hdt. 1, 189, 199 ; 7, 23 ||
2 étendu, allongé, prolixe, Philstr. 747 ||
II fait de jonc tendu, tressé de jonc, Anth. 6, 5.
Étym. σχοῖνος, τείνω.
σχοινοτενής, ές, ausgespannt wie ein Strick, eine Meßrute, dah.
1) gerade, in gerader Richtung, κατέτεινε σχοινοτενέας ὑποδέξας διώρυχας, Her. 1.189, vgl. 199 ; σχοινοτενὲς ποιήσασθαι, in gerader Linie abstecken, eine gerade Linie ziehen, 7.23 ; διέξοδοι u. ä., Sp. – Dah. = lang gedehnt, in die Länge gezogen ; auch von Sätzen, Redegliedern, Gesängen ; in diesem Sinne hat Pind. frg. 47 ein bes. fem. σχοινοτένεια gebildet.
2) wie σχοινότονος, mit Binsen bespannt, von Binsen geflochten, σπυρίδες Philp. 22 (VI.5).
1) gerade, in gerader Richtung, κατέτεινε σχοινοτενέας ὑποδέξας διώρυχας, Her. 1.189, vgl. 199 ; σχοινοτενὲς ποιήσασθαι, in gerader Linie abstecken, eine gerade Linie ziehen, 7.23 ; διέξοδοι u. ä., Sp. – Dah. = lang gedehnt, in die Länge gezogen ; auch von Sätzen, Redegliedern, Gesängen ; in diesem Sinne hat Pind. frg. 47 ein bes. fem. σχοινοτένεια gebildet.
2) wie σχοινότονος, mit Binsen bespannt, von Binsen geflochten, σπυρίδες Philp. 22 (VI.5).
σχοινοτενής (f. — τένεια)
- 1stretched out like a rope, long drawn out πρὶν μὲν ἕρπε σχοινοτένειά τʼ ἀοιδὰ διθυράμβων pr. Δ. 2. 1.
σχοινοτενής
σχοινο-τενής, ές
σχοῖνος IV, τείνω
- stretched outlike a measuring line, drawn in a straight line, Hdt.; σχοινοτενὲς ποιήσασθαι to draw a straight line, Hdt.