τετραίνω

τετραίνω (pres. in compd. συν- A. Ch. 451 (lyr.), Hdt. 2.11); fut. τετρᾰνῶ Kourouniotes Ἐλευσινιακά i.190 (iv B.C.) [= I.Eleusis 174.20]; Ion. fut. τετρᾰνέω (δια-) Hdt. 3.12: Ep. aor. τέτρηνα, the only tense used by Hom.; Att. inf. τετρᾶναι IG 1(2).372 E 8, 22.1678 a A 5; part. ἐν-τετράνας ib. 1665.18, 1672.176:—Med., aor. ἐτετρηνάμην Gal. UP 15.6, (δι-) Ar. Th. 18:—Pass., aor. ἐτετράνθην Lyc. 781, AP (v. infr.). Other tenses are formed from stem τρη- (never τρᾱ-), fut. τρήσω Lyc. 665: aor. ἔτρησα Hp. Morb. 2.28, LXX 4 Ki. 12.9, IG 7.3073.71 (Lebad., ii B.C.), etc., (συν-) Pl. Ti. 91a, etc.:—Med., aor. ἐτρησάμην (δι-) Gal. 4.708:— Pass., aor. ἐτρήθην Gp. 5.33.7, (ἀν-) Trypho ap. Ath. 4.182e: pf. τέτρημαι (v. infr.): plpf. 3 pl. τετρήατο Emp. 84.9. A pres. τιτραίνω occurs in Thphr. HP 5.4.5 (Pass.), with an aor. ἐτίτρᾱνα ib. 2.7.6, 5.4.5: 3 pl. im pf. Pass. τετρήνοντο in Call. Dian. 244 is f.l. for τετρήναντο or τετραίνοντο, and τετρήνεται in Hp. Nat.Puer. 17 f.l. for τετραίν-. The pres. τιτράω first in Pass. τιτρᾶται Hero Spir. 2.35, Dsc. 5.75, Hsch.; 2 sg. pres. imper. Act. τίτρα PHolm. 4.40: the pres. τίτρημι first in 3 sg. pres. κατα-τίτρησι Gal. 13.937; pres. part. nom. sg. fem. τιτρᾶσα Id. UP 16.6; nom. pl. δια-τιτράντεα D.C. 69.12. The compds. with διά and σύν are more used than the simple Verb; cf. also those with κατά, ἀνά, ἐν, and ἐκ:—

• bore through, pierce, perforate, ποδῶν τέτρηνε τένοντε Il. 22.396; τέτρηνα δὲ πάντα τερέτρῳ Od. 23.198, cf. 5.247:—Pass., πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν Emp. 100.3; λίθος τετρημένος Hdt. 2.96; ὁ οὐρανὸς τέτρηται has holes in it, Id. 4.158; τέτρηται δικτύου πλέον (Ahrens for τέτρωται) A. Ag. 868; τέτρηνται, of the urinary passage, v.l. in Hp. Aër. 9; ὥσπερ κόσκινον τέτρηται Ar. Fr. 480; ὁ τετρημένος πίθος, v. πίθος I.2; [χάσμα] διʼ ὅλης τῆς γῆς τετρημένον Pl. Phd. 112a; κοιλίαι εἰς τὸν πλεύμονα τετρ. Arist. HA 496a22; τετρανθεὶς αὐλός AP 6.296 (Leon.). (Cf. τέρετρον, τερηδών.)

τετραίνω, verstärkte Form von *τράω, τιτράω, dem sie im praes. von den Attikern vorgezogen wird, bohren, durchbohren ; aor. ἐτέτρηνα, Il. 22.396, Od. 5.247, 23.198 ; sp.D.; ἐπʼ ὄρτυγι τετρανθεὶς αὐλός, Leon.Tar. 12 (VI.296).

†τετραίνω

[cf. τείρω.]

Aor. τέτρηνα Od. 23.198.

3 sing. τέτρηνε Il. 22.396 : Od. 5.247.

To perforate, peirce : τένοντε Il. 22.396.

To treat with the gimlet, make the needful perforations in : πάντα Od. 5.247, Od. 23.198.

τετραίνω (cf. τείρω), aor. τέτρηνε: pierce with holes, perforate, bore.

τετραίνω

• to bore through, pierce, perforate, Hom.:—Pass., λίθος τετρημένος Hdt.; ὁ οὐρανὸς τέτρηται the sky has holes in it, Hdt.; χάσμα τῆς γῆς τετρημένον a chasm formed by perforating the earth, Plat.