τετράζυγος
τετράζυγος, four-yoked
τετρά-ζῠγος, ον,
- four-yoked, ὄχοι E. Hel. 1039.
- 2 generally, fourfold, ὀμφή Nonn. D. 12.107.
τετρά·ζυγος, ος, ον [ῠ]
1 attelé de quatre chevaux, Eur. Hel. 1039 ||
2 quadruple, Nonn. D. 12, 108.
Étym. τ. ζυγόν.
τετράζυγος, vierjochig ; ὄχοι, vierspännig, Eur. Hel. 1045 ; übh. vierfach, ὀμφή, Nonn. D. 12.108 ; – τὸ τετράζυγον, sc. ἅρμα, ein vierspänniger Wagen.
τετράζυγος
τετρά-ζῠγος, ον,
ζυγόν
- four-yoked, Eur.