φιλόπολις

φῐλόπολις, ὁ, ἡ, poet. φιλόπτολις E. Rh. 158: acc. φιλόπολιν Pi. O. 4.18, Pl. Ap. 24b, Isoc. 2.15, X. Hier. 5.3, etc.; pl. φιλοπόλεις A. Th. 176 (lyr.); also pl. -πόλιδες, -πόλιδας, Pl. R. 470d, 503a.

• • I loving the city, δαίμονες A. l.c.
  • II loving oneʼs city, patriotic, δαίμων Ar. Pl. 726 (where there is a play on the first sense), cf. 900, Th. 2.60, 6.92, Pl.ll.cc., etc.; φ. Ἡσυχία Pi. l.c.; φ. ἀρετή patriotism, Ar. Lys. 547 (lyr.); so τὸ φιλόπολι Th. 6.92.

φιλόπολις, die Stadt, den Staat liebend ; Ἁσυχία Pind. Ol. 4.18 ; δαίμονες Aesch. Spt. 159 ; ἀρετά Ar. Lys. 547 ; Plut. 726 ; u. in Prosa : Thuc. 2.60, 6.92 ; στρατηγὸν φιλόπολιν Plat. Legg. III.694c, wie Apol. 24b ; οὐδέτεροι φιλοπόλιδες Rep. V.470d, vgl. VI.502e ; ἀνήρ Din. 1.31 ; Dem. 24.127 ; Lept. 82 im nom.; acc. φιλόπολιν Isocr. 2.15.

φῐλόπολις f. adj.,

• 1loving cities πρὸς Ἡσυχίαν φιλόπολιν καθαρᾷ γνώμᾳ τετραμμένον (sc. Ψαῦμιν) O. 4.16

φιλόπολις

• • Iloving the city, Aesch.
  • IIloving oneʼs city, patriotic, Ar., Thuc.; τὸ φιλόπολι patriotism, Thuc.