φονάω
φονάω, to be athirst for blood, to be murderous
Could not find φονῶντας in Logeion dictionaries.
φονῶντας present active participle masculine accusative plural of φονάω
φον-άω, Desiderative,
- to be athirst for blood, to be murderous, φονᾷ, φονᾷ νόος ἤδη S. Ph. 1209 (lyr.); φονώσαισιν . . λόγχαις (Boeckh, after Sch., for φονίαισιν) Id. Ant. 117 (lyr.), cf. Hp. Virg. 1; ἐοικὼς φονῶντι Ael. VH 2.44; τῷ ἐξ Ἄρεος φονῶντι ib. 3.9; φονῶν τὸ ὄμμα Philostr. Jun. Im. 9.
φονάω-ῶ (seul. prés.) aimer le carnage ou le meurtre, Soph. Ph. 1209 ; El. V.H. 2, 44 ; 3, 9 ; φονῶν τὸ ὄμμα, Philstr. 874 ; Hld. p. 68, qui a le regard sanguinaire.
Étym. φονή, pour la format. cf. τομάω, φαρμακάω.
φονάω, mordgierig, blutgierig sein ; Soph. Phil. 1193 ; Hesych. τὸ ἐπὶ φόνον μαίνεσθαι ; ἐξ Ἄρεως Ael. V.H. 2.44, 3.9 ; ἄγριος ἰδεῖν καὶ φονῶν τὸ ὄμμα Philostr. imagg. 9 a.E.
φονάω,
- Desiderative, to be athirst for blood, to be murderous, Soph.; part. pl. dat. fem. φονώσαις Soph.