ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

φόνιος

φόνιος, of blood, bloody

φόν-ιος, ον, also ος, α, ον A. Ch. 312 (anap.), S. Tr. 831 (lyr.), poet.Adj. (cf. φοίνιος), the prose form being φονικός,
  • bloody, φ. σταγόνες A. Ch. 400 (anap.); τραῦμα E. Rh. 750 (anap.).
    • II blood-stained, χεῖρες A. Eu. 317 (anap.); φ. πέλεκυς S. El. 99 (anap.); ὄνυξ E. Hel. 1089, etc.
      • 2 murderous, deadly, δράκων A. Pers. 82 (lyr.); πληγή Id. Ch. 312 (anap.); Άΐδας S. OC 1689 (lyr.); ὁρμά Ar. Av. 345 (lyr.): metaph., φ. ἄλγεα Pi. Fr. 132; ἄχεα E. Ph. 1031 (lyr.): γῆρας Id. HF 649 (lyr., s. v. l.): neut. pl. as Adv., φόνια δερκόμενον Ar. Ra. 1337 (lyr.).
      • 3 of actions, etc., murderous, ἀγών E. Or. 334 (lyr.), Arist. Fr. 674 (pl.); ἔργα φ. deeds of blood, E. El. 1178 (lyr.); φ. κατάραι ib. 1324 (lyr.); for φονίᾳ νεφέλᾳ, S. Tr. 831 (lyr.), v. νεφέλη I.2.

Saved

Recent