φονάω
φονάω, to be athirst for blood, to be murderous
Could not find φονῶντες in Logeion dictionaries.
φονῶντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of φονάω
φον-άω, Desiderative,
- to be athirst for blood, to be murderous, φονᾷ, φονᾷ νόος ἤδη S. Ph. 1209 (lyr.); φονώσαισιν . . λόγχαις (Boeckh, after Sch., for φονίαισιν) Id. Ant. 117 (lyr.), cf. Hp. Virg. 1; ἐοικὼς φονῶντι Ael. VH 2.44; τῷ ἐξ Ἄρεος φονῶντι ib. 3.9; φονῶν τὸ ὄμμα Philostr. Jun. Im. 9.
φονάω-ῶ (seul. prés.) aimer le carnage ou le meurtre, Soph. Ph. 1209 ; El. V.H. 2, 44 ; 3, 9 ; φονῶν τὸ ὄμμα, Philstr. 874 ; Hld. p. 68, qui a le regard sanguinaire.
Étym. φονή, pour la format. cf. τομάω, φαρμακάω.
φονάω, mordgierig, blutgierig sein ; Soph. Phil. 1193 ; Hesych. τὸ ἐπὶ φόνον μαίνεσθαι ; ἐξ Ἄρεως Ael. V.H. 2.44, 3.9 ; ἄγριος ἰδεῖν καὶ φονῶν τὸ ὄμμα Philostr. imagg. 9 a.E.
φονάω,
- Desiderative, to be athirst for blood, to be murderous, Soph.; part. pl. dat. fem. φονώσαις Soph.