φρύγω

φρῡγ-ω [ῡ], Ar. Ec. 221, etc. (in late writers also φρύττω, in Pass., Dsc. 2.148 (v.l.), Sch. Od. 9.388): fut. φρύξω (v. infr.), Dor. -ξῶ Theoc. 7.66: aor. ἔφρυξα Cratin. 143.2 (hex.), Hp. Ulc. 11, 12:—Pass., aor. ἐφρύχθην Hom. Epigr. 14.4. Gal. 6.289 (v.l.); ἐφρύγην [ῠ] Hp. Ulc. 12, AP 7.293 (Isid.Aeg.), Gal. 6.289: pf. πέφρυγμαι Pherecr. 159, Th. 6.22, Hp. Acut. (Sp.) 47:—

• roast or parch, τραγήματα Ar. Ra. 511, cf. Ec. 221; φρύξας, ἑψήσας κἀπʼ ἀνθρακιᾶς ὀπτησας Cratin. l.c.; φρύξαντες ἀπέψουσι Hdt. 2.94; ἐρετμοῖσι φρύξουσι (Kuhn for φρίξουσι) they shall cook with the [wood of the] oars, Orac. ap. Hdt. 8.96:—Pass., φρύγεται τραγήματα Ar. Ec. 844; πεφρυγμένοι ἐρέβινθοι Pherecr. l.c.; πεφρ. κριθαί roasted barley, Th. 6.22; κύμινον πεφρ. Sor. 1.119.
• • • 2 of the sun, parch, Theoc. 6.16, 12.9; of thirst, ἐφρύγη δίψευς ὕπο AP l.c. (The relation to Lat. frīgo ‘roast’, Skt. bhṛjjáti ‘he roasts’, bhṛṣṭá- ‘roasted’, is not clear.)

φρύγω, auch φρύσσω, φρύττω, dörren, rösten, braten ; zuerst Hom. ep. 14.4 ; Orac. bei Her. 8.96 ; kom. φρύγει τι δρᾶμα καινόν Teleclid. fr. inc. 2 ; πεφρυγμένας κριθάς Thuc. 6.22 ; Folgde : auch vom Durste, ἐφρύγη δίψεος ὕπο Isidor. 4 (VII.293); Ael. H.A. 17.37.

φρύγω

• • • 1to roast or fry, Ar.; ἐρετμοῖσι φρύξουσι they shall cook with the [wood of] the oars, Orac. ap. Hdt.:—Pass., πεφρυγμέναι κριθαί roasted barley, Thuc.
    • 2of the sun, to parch, Lat. torrere, Theocr.