φρύγανον
φρύγανον, dry sticks, firewood
φρύγᾰνον [ῡ], τό, (φρύγω)
- dry stick; mostly in pl., firewood, Hdt. 4.62, Ar. Av. 642, Th. 3.111, X. An. 4.3.11, SIG 1027.13 (Cos, iv/iii B. C.), Act.Ap. 28.3; φρυγάνοις καὶ λίθοις περιφράξαντες Arist. HA 603a9: Com., Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτʼ Εὐριπίδου . . ᾧ καὶ Σωκράτης τὰ φρύγανʼ ὑποτίθησι prob. in Telecl. 40: sg. only in collect. sense = τὰ φρύγανα, μαντικῶς τὸ φ. τίθεσθαι Ar. Pax 1026; τὸ φ. ἐπικαίουσι Plu. Vind. 2.553c.
- II undershrub, opp. δένδρα, θάμνος, πόα, defined as τὸ ἀπὸ ῥίζης πολυστέλεχες καὶ πολύκλαδον, Thphr. HP 1.3.1.
φρύγανον, ου (τὸ) [ῡᾰ] menu bois mort, broussailles, Ar. Pax 1026 ; Plut. M. 553c ; d’ord. au plur. Hdt. 4, 62 ; Thc. 3, 111 ; Xén. An. 4, 3, 11, etc. ; Arstt. H.A. 8, 20, 5.
Étym. φρύγω.
φρύγανον, τό, kleines, dürres Holz, trockne Aeste, Strauchwerk, Reis, bes. Feuer anzumachen, gew. im plur.; Her. 4.62 ; Ar. Pax 991, Av. 642 ; Xen. Cyr. 5.2.15 ; Sp.; φρυγάνων ξυλλογή Thuc. 3.111 ; Xen. An. 4.3.11.
Strong 5434
a dry stick: pl., brushwood: Ac 28:3.†
φρύγανον
φρύ_γᾰνον, ου, τό,
φρύγω
- mostly in pl. dry sticks, firewood, Lat. sarmenta, Hdt., Ar., etc.:—the sg. only in collective sense = τὰ φρύγανα, Ar.