χαλκοβαρής
χαλκοβαρής, heavy
Could not find χαλκοβαρεῖ in Logeion dictionaries.
χαλκοβαρεῖ masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of χαλκοβαρής
χαλκο-βᾰρής, ές,
- heavy or loaded with bronze, ἰός Il. 15.465, Od. 21.423; δόρυ 11.532: fem. χαλκο-βάρεια (as if from *χαλκόβαρυς), Il. 11.96, Od. 22.259, 276.
χαλκο·βαρής, ής, ές [ᾰ] chargé ou garni d’airain, Il. 15, 465 ; Od. 11, 532 ; 21, 423 ; Nonn. D. 10, 292, 391 ; Anth. 9, 603, 6.
Étym. χαλκός, βάρος.
χαλκοβαρής, ές, schwer von Erz od. Kupfer, ehern ; ἰός Il. 15.465, Od. 21.423 ; δόρυ Od. 11.532 ; σάλπιγξ Nonn. D. 10.391 ; κρόταλον Antip.Thess. 70 (IX.603).
χαλκοβαρής
-βάρεια, -βαρές
[χαλκός + βαρύς.]
Heavy with bronze: στεφάνη Il. 11.96, ἰός Il. 15.465. Cf. Il. 22.328: Od. 11.532, Od. 21.423. Od. 22.259 = 276.
χαλκοβαρής , ές: heavy with bronze, of ponderous bronze. — Fem., χαλκοβάρεια, Il. 11.96, Od. 22.259.
χαλκοβαρής
χαλκο-βᾰρής, ές
βάρος
- heavy or loaded with brass, Hom.:—also fem. χαλκοβάρεια, (as if from χαλκόβαρυς), Hom.