χρυσόκερως

χρῡσόκερως, ωτος, ὁ, ἡ, and -ως, -ων, gen. -ω (also Dor. acc. in SIG 398.24 (Cos, iii B. C.)):—

• with horns of gold, ἔλαφος Pi. O. 3.29, E. Hel. 382 (lyr., Elmsl. χρυσοκέρατα); as epith. of Pan, Cratin. 321 (lyr.); of the moon, AP 5.15 (Marc.Arg.).
• • II with gilded horns, like a victim ready to be sacrificed, τρίττοιαν βόαρχον -κερων IG 1(2).76.37, cf. Aeschin. 3.164, Pl. Alc. 2.149c, SIG l.c., Porph. Abst. 2.15.

χρυσόκερως, [ῡ], ωτος, u. χρυσόκερως, ων, gen. ω, mit goldenen, vergoldeten Hörnern ; Pind. ἔλαφος, Ol. 3.30, wie Eur. Hel. 388 u. Ep.adesp. (Plan. 92); βοῦς Plat. Alc. II, 149c ; μήνη M.Arg. 10 (V.16); auch Bacchus heißt so, Hymn. (IX.524).

χρῡσόκερως

• 1with golden, gilded horns χρυσόκερων ἔλαφον θήλειαν O. 3.29 κατὰ χρυσόκερω λιβανωτοῦ (sc. εὔχεσθαι: cf. Porphyr., de abstinentia, 2. 15, τοῦ Θετταλοῦ ἐκείνου <τοῦ> τοὺς χρυσόκερως βοῦς καὶ τὰς ἑκατόμβας τῷ Πυθίῳ προσάγοντος Σ, Aristid., 2. 91K, ὁ Πίνδαρος διασύρων τινὰ πλούσιον ὡς ἄγαν τρυφῶντα) fr. 329.

χρυσόκερως χρῡσό-κερως, ωτος, ὁ, ἡ, κέρας

• • Iwith horns of gold, Pind., Eur.
  • IIwith gilded horns, of a victim ready for sacrifice, Aeschin.