ἀκαρτέρητος
ἀκαρτέρητος, insupportable
ἀκαρτέρητος, ον,
- insupportable, κακόν Chrysipp.Stoic. 3.131. Adv. -τως [Gal.] 19.694.
- II Act., lacking in endurance, Vett.Val. 222.12.
I
1 insoportable
κακόν
φλεγμονή
2 incapaz de soportar de pers., Vett.Val.211.15.
II adv. -ως insoportablemente Gal.19.694.
ἀ·καρτέρητος, ος, ον, insupportable, Plut. M. 733b.
Étym. ἀ, καρτερέω.
ἀκαρτέρητος, unerträglich, Plut. Symp. 8.9.3. – Sp. der nicht aushalten kann.