ἀνέτοιμος
ἀνέτοιμος, unready, not ready
Could not find ἀνέτοιμον in Logeion dictionaries.
ἀνέτοιμον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀνέτοιμος
ἀνέτοιμος, ον,
- unready, not ready, Plb. 12.20.6, D.S. 12.41, J. Vit. 22; εἴς τι APl. 16.242 (Eryc.). Adv. -ως, ἔχειν πρός τι App. Mith. 12.
- 2 out of reach, unattainable, ἀνέτοιμα διώκειν Hes. Fr. 219.
I
1 inalcanzable
τὰ ἑτοῖμα λιπὼν ἀνέτοιμα διώκει
2 no preparado, no dispuesto
εἰς γάμον οὐκ ἀ.
II adv. -ως sin estar preparado
ἀ. ἔχοντος πρὸς ἄμυναν
ἀν·έτοιμος, ος, ον :
1 non prêt, Pol. 12, 20 ; DS. 12, 41 ; εἴς τι, A. Pl. 242, à qqe ch. ||
2 non à portée, Hés. fr. 118 Göttling.
Étym. ἀν-, ἕτοιμος.
ἀνέτοιμος, nicht bereit, νήπιος ὃς τὰ ἕτοιμα λιπὼν ἀνέτοιμα διώκει Hes. fr. 118 Göttl.; Kompar., Pol. 12.20 ; nicht gerüstet, Sp., εἰς γάμον Eryc. 6 (Plan. 242).