ἄνευκτος
ἄνευκτος, not wishing, not praying
ἄνευκτος, ον,
- not wishing, not praying, εὐχομένοις καὶ ἀνεύκτοις AP 10.108.
que no ora a los dioses
Ζεῦ βασιλεῦ, τὰ μὲν ἐσθλὰ καὶ εὐχομένοις καὶ ἀνεύκτοις ἄμμι δίδου
ἄν·ευκτος, ος, ον, qui ne désire pas, Poèt. (Plat. 2 Alc. 143a).
Étym. ἀν-, εὔχομαι.
ἄνευκτος, 1) unerwünscht.
2) im Ggstz von εὐχόμενος, nicht wünschend, Ep.adesp. 466 (X.108).
2) im Ggstz von εὐχόμενος, nicht wünschend, Ep.adesp. 466 (X.108).
ἄνευκτος
- not wishing, not praying, Anth.