ἀναίτιος
ἀναίτιος, ἀναίτιος, guiltless, without blame or responsibility
Could not find ἀναίτιον in Logeion dictionaries.
ἀναίτιον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀναίτιος
- not being the fault or cause of a thing, guiltless, ἀναίτιον αἰτιάασθαι Il. 13.775, cf. Od. 20.135, etc.; αἰτία ἑλομένου, θεὸς ἀ. Pl. R. 617e; ἀναίτιος ἀθανάτοις guiltless before the gods, Hes. Op. 827, cf. E. Med. 730; ἀ. παρά τινι X. Cyr. 1.6.10; ἀ. αἷμα ἐκχέαι SIG 1181.6.
- 2 c. gen. rei, guiltless of a thing, Hdt. 1.129, 7.233, etc.; φόνου, κακῶν, A. Ag. 1505, Ch. 873; κακίας Pl. Ti. 42d; ἀφροσύνης X. Cyr. 1.5.10: οὐκ ἀναίτιόν ἐστι, c. inf., it is blamable to do, ib. 5.5.22.
- II not being the cause, τὸ ἀ. τιθέναι ὡς αἴτιον Arist. APr. 65b16, cf. Rh. 1401b30; having no cause, unjustifiable, κολάσεις Phld. Ir. p.52 W. Adv. -ως not in the form of a cause, ἀ. τὴν αἰτίαν ἔχειν Plot. 6.7.2; without assigning any reason, ὁλοσχερῶς καὶ ἀ. λεκτέον Simp. in Cael. 665.11.
- III uncaused, Plot. 3.1.1, Phlp. in Ph. 277.1: Sup., Sch. E. Hipp. 672. Adv. -ως without a cause, Gal. 10.36, S.E. P. 3.67, Simp. in Ph. 641.10; ἀ. γίγνεσθαι Alex.Aphr. in Metaph. 309.15.
I
1 de pers. no culpable, inocente
ἀναίτιον αἰτιάασθαι
ἀναίτιοι ἔργα τίνουσιν
αἰτία ἑλομένου, θεὸς ἀναίτιος
ἁ δὲ πόλις ἀ. καὶ ἀζάμιος [ἔσ]τω
τὸ ἀναίτιον αἷμα
καταδιδασκαλοῦντες τὰς ἀναιτίους ψυχάς
• c. dat. no culpable a los ojos de
ἀναίτιος ἀθανάτοισι
ἀναίτιος γὰρ καὶ ξένοις εἶναι θέλω
καὶ ἀναίτιος ἔσῃ παρὰ τοῖς σαυτοῦ
• c. gen. no culpable de
Μήδους μὲν ἀναιτίους τούτου ἐόντας
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ τοῦδε φόνου
ὅπως δοκῶμεν τῶνδ' ἀναίτιαι κακῶν εἶναι
κακίας
ἀφροσύνης
• como pred. neutr.
οὐδ' ... παρὰ σοῦ δέχεσθαι ἀναίτιόν ἐστιν
no es sin culpa aceptar algo que venga de ti
2 de abstr. no causado
εἰ ἀναίτιός τις εἰσάγοιτο κίνησις
στοιχεῖα
διότι τὰ κατὰ τύχην γινόμενα ἀναίτιά φαμεν εἶναι
• inmotivado, incausado
κολάσεις
οὔτε γὰρ ἀναίτιος νόσου σύστασίς ἐστιν
• tb. de Dios: de la Trinidad
ἀναίτιος γοῦν ὁ πατήρ καὶ ὁ υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα
3 que no es causa, no causal subst.
τὸ ἀναίτιον ὡς αἴτιον τιθέναι
II adv. -ως
1 inocentemente
φαγεῖν
2 no como una causa
ἀναιτίως τὴν αἰτίαν ἔχειν
3 sin dar una causa o razón
ὁλοσχερῶς καὶ ἀναιτίως λεκτέον
4 sin causa
εἰ δ' ἀναιτίως φθείρεται
τὸ μηδὲν ἀναιτίως γίγνεσθαι
ὑφ' ἑτέρου κινεῖσθαι ἤτοι ἀναιτίως κινηθήσεται
• de Dios Padre
τὸ μὲν ἀναιτίως εἶναι
ἐν ἀρχῇ ἀναιτίως
• Adv ., Sp. neben ἀγεννήτως, Plut. de an. procr. e Tim. b.
[ἀν- 1 + αἴτιος.]
Not blameworthy, blameless Il. 20.297: Od. 20.135, Od. 22.356.
Absol. Il. 11.654, Il. 13.775.
- 1of persons, not being the cause of a thing, guiltless, Hom., etc.
- 2c. gen. rei, guiltless of a thing, Hdt., Aesch., etc.: —οὐκ ἀναίτιόν ἐστι, c. inf. it is blamable to do, Xen.
-
…δέ τʼ ἀρείονʼ ἀτιμήσασʼ ἀποπέμπει. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Εὐρύκλεια · οὐκ ἄν μιν νῦν, τέκνον, ἀναίτιον αἰτιόῳο. οἶνον μὲν γὰρ πῖνε καθήμενος, ὄφρʼ ἔθελʼ αὐτός, σίτου δʼ οὐκέτʼ ἔφη πεινήμεναι · εἴρετο γάρ…
Homer, Odyssey
-
…Ἄϊδοσδε κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον. ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκʼ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δʼ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν ; ἀλλʼ ἄγεθʼ…
Homer, Iliad
-
…ὀτοτοτοῖ. ἔα ἔα μάλα · πῶς ἔχει ; πῶς κέκρανται δόμοις ; ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου, ὅπως δοκῶμεν τῶνδʼ ἀναίτιαι κακῶν εἶναι · μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος. οἴμοι, πανοίμοι δεσπότου πεπληγμένου · οἴμοι μάλʼ αὖθις ἐν τρίτοις…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…δὲ γυναικὶ νεκροῦ τοῦδʼ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος τόνδʼ ἀπέτεισεν, τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας. ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων ; πῶς πῶς ; πατρόθεν δὲ συλλή πτωρ γένοιτʼ ἂν ἀλάστωρ. βιάζεται δʼ…
Aeschylus, Agamemnon
-
…καὶ μὴ αὐτὸν ἔχειν, δικαιότερον εἶναι Μήδων τεῷ περιβαλεῖν τοῦτο τὸ ἀγαθὸν ἢ Περσέων. νῦν δὲ Μήδους μὲν ἀναιτίους τούτου ἐόντας δούλους ἀντὶ δεσποτέων γεγονέναι, Πέρσας δὲ δούλους ἐόντας τὸ πρὶν Μήδων νῦν γεγονέναι δεσπότας. Ἀστυάγης μέν…
Herodotus, The Histories
-
…πάλιν ἄγγελος εἶμʼ Ἀχιλῆϊ. εὖ δὲ σὺ οἶσθα γεραιὲ διοτρεφές, οἷος ἐκεῖνος δεινὸς ἀνήρ · τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ · τίπτε τὰρ ὧδʼ Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν, ὅσσοι δὴ…
Homer, Iliad
-
…Ἴλιος αἰπεινή · νῦν τοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος. τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής · Ἕκτορ ἐπεί τοι θυμὸς ἀναίτιον αἰτιάασθαι, ἄλλοτε δή ποτε μᾶλλον ἐρωῆσαι πολέμοιο μέλλω, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ πάμπαν ἀνάλκιδα γείνατο μήτηρ · ἐξ οὗ…
Homer, Iliad
-
…, ἑτέρου δʼ ἐν ᾧ ἀπολογήσασθαι. τούτων δὲ γιγνομένων οἱ μὲν ἀδικοῦντες τεύξονται τῆς μεγίστης τιμωρίας, οἱ δʼ ἀναίτιοι ἐλευθερωθήσονται ὑφʼ ὑμῶν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ οὐκ ἀδικοῦντες ἀπολοῦνται. ὑμεῖς δὲ κατὰ τὸν νόμον εὐσεβοῦντες καὶ εὐορκοῦντες…
Xenophon, Hellenica
-
…, τοῦ δʼ ἤκουσʼ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο, αἶψα δʼ ἑὸν πατέρα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα · ἴσχεο μηδέ τι τοῦτον ἀναίτιον οὔταε χαλκῷ · καὶ κήρυκα Μέδοντα σαώσομεν, ὅς τέ μευ αἰεὶ οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ κηδέσκετο παιδὸς ἐόντος, εἰ…
Homer, Odyssey
-
…. ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρη, ἄλλοτε μήτηρ. τάων εὐδαίμων τε καὶ ὄλβιος, ὃς τάδε πάντα εἰδὼς ἐργάζηται ἀναίτιος ἀθανάτοισιν, ὄρνιθας κρίνων καὶ ὑπερβασίας ἀλεείνων .…
Hesiod, Works and Days