ὑπό

ὑπό [ῠ], Prep. with gen., dat., and acc.: Aeol. ὐπά Alc. 39; Boeot. ὑπά Ἀρχ. Δελτ. 14 Pl. ii 19 (Thespiae, iii B.C.); Ion. hυπύ only in IG 14.871 (Cumae, v B.C.); Arc. ὁπύ Schwyzer 664.15,21 (Orchom. Arc., iv B.C.); in Ep. ὑπαί (also B. 12.139): this is found in Hom. only six times as a well-attested reading (ὑ. πόδα Il. 2.824, ὑ. δέ 3.217, 11.417, 12.149, ὑ. δείους 10.376, 15.4); elsewh. (before λ ν ρ ϝ) it is weakly attested as v. l. for ὑπὸ (⏑_), e.g. ποσσὶ δʼ ὑπὸ (v.l. ὑπαὶ) λιπαροῖσι Il. 2.44, al.; but ὑπαὶ νεφέων is given by most codd. in Il. 15.625, 16.375 (v. Allen ed. maj.), and ὑπαὶ νεφέεσσι Anon. ap. Plu. Aud. 2.38e; also in compds., ὑπαιδείδοικα h.Merc. 165, ὑπαιφοινίσσω (q. v.); it is not freq. in Trag. Poets, A. Ag. 892, 944, 1164 (lyr.), Eu. 417, S. El. 711, 1418 (lyr.), Inach. in PTeb. 692 ii5 (lyr.), E. El. 1188 (lyr.), Ar. Ach. 970 (paratrag.). (With ὑπό (ὕπο) cf. Skt. úpa ‘towards, near to, etc.’, Goth. uf ‘under’.)

• A WITH GENITIVE,
• • I of Place, with Verbs of motion, from under, αὖτις ἀναστήσονται ὑ. ζόφου they will rise again from under the gloom, Il. 21.56; ὑ. χθονὸς ἧκε φόωσδε Hes. Th. 669; ῥέει κρήνη ὑ. σπείους Od. 9.141, cf. Pl. Phdr. 230b; ὄσσε δεινὸν ὑ. βλεφάρων ἐξεφάανθεν Il. 19.17; ἐσιδόντες ὑπαὶ χειμῶνος αἴγλαν from under the storm-cloud, B. 12.139; esp. of rescuing from under anotherʼs power, after the Verbs ἐρύεσθαι, ἁρπάζειν, ῥύεσθαι, ἐρύειν, Il. 9.248, 13.198, 17.224, 235; ἤγαγεν ὑμέτερόνδʼ ἀνδροκτασίης ὕ. λυγρῆς from the consequences of, 23.86; also ἵππους μὲν λῦσαν ὑ. ζυγοῦ from under the yoke, 8.543, Od. 4.39; ὑπʼ ἀρνειοῦ λυόμην I loosed myself from under the ram, 9.463; σπλάγχνων ὕπο ματέρος μόλεν, i.e. was born, Pi. N. 1.35, cf. O. 6.43; rarely in Trag., ὑ. πτερῶν σπάσας E. Andr. 441; περᾷ γὰρ ἥδʼ ὑ. σκηνῆς πόδα Id. Hec. 53; once in Hdt., τὰς δέ οἱ ἵππους ὑ. τοῦ ἅρματος νεμομένας ἀφανισθῆναι 4.8; αἴ τις ὑ. τῶν νομίων τῶν ἐπιϝοικων ἀνχωρέῃ SIG 47.27 (Locris, v B.C.); cf. ὑπέκ.
  • • 2 of the object under which a thing is or is placed, under, beneath, with collat. sense of motion, as μοχλὸν ὑ. σποδοῦ ἤλασα πολλῆς thrust it in under the embers, Od. 9.375; ὑ. στέρνοιο τυχήσας Il. 4.106; τοὺς μὲν ὑ. χθονὸς εὐρυοδείης πέμψαν Hes. Th. 717: also without the sense of motion, ὑπʼ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο Il. 3.372; βάθιστον ὑ. χθονός ἐστι βέρεθρον 8.14; ἐτέθαπτο ὑ. χθονός Od. 11.52; κεκευθὼς πολεμίας ὑ. χθονός A. Th. 588; ὑπʼ ἀγκῶνος βέλη Pi. O. 2.83; νέρθεν ὑπʼ ἐγκεφάλοιο Il. 16.347; τὰ ὑ. γῆς δικαιωτήρια Pl. Phdr. 249a; δεξιὰν ὑφʼ εἵματος κρύπτειν E. Hec. 342; φέρειν ζώνης ὕπο ib. 762: Thom.Mag. p.375R. says that ὑ. = under takes gen. in Att., acc. in ‘Hellenic’ Greek; κατακρύψας ὑ. κόπρου, which is v.l. in Od. 9.329 for ὑ. κόπρῳ, is called by Eust. 1631.36 Ἀττικώτερον, ὁποῖον καὶ τὸ φέρειν τι ὑ. κόλπου ἢ ὑ. μάλης (v. κόλπος, μάλη); but in Att. Prose, Hdt., and the Koine ὑ. c. gen. in signfs. I.1, 2 is almost limited to these and a few other phrases, esp. ὑ. γῆς; it is not found at all in Th., LXX, Ptolemaic papyri, and NT; X. has ὑ. ἁμάξης ( = from under) An. 6.4.22, 25; the Orators have only ὑ. μάλης, Lys. Fr. 54, D. 29.12; ὑ. γῆς is found in Pl. Ap. 18b, Mx. 246d, R. 414d, al., Arist. Mete. 352b6, al., Hipparch. 2.2.45, Plb. 18.18.10 (ὑ. τῆς γῆς), 21.28.3, 10.
    • • b metaph., ἀρετῶσι δὲ λαοὶ ὑπʼ αὐτοῦ under his rule, Od. 19.114.
  • II of Cause or Agency, freq. with pass. Verbs, and with intr. Verbs in pass. sense, μή πως τάχʼ ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς Il. 3.436, cf. 4.479; ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφʼ Ἕκτορος 17.428; εὖτʼ ἂν πολλοὶ ὑφʼ Ἕκτορος θνῂσκοντες πίπτωσι 1.242; τὸν . . τοκέα ὑ. τοῦ . . παιδὸς ἀποθνῄσκειν Hdt. 1.137; οἵαις ὑπʼ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι A. Pr. 308, cf. Th. 7, al.; πέλεκυς . . ὅς τʼ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπʼ ἀνέρος Il. 3.61; ὑπʼ Ἀχαιῶν . . φοβέοντο . . ἀπὸ νηῶν 16.303; πάσχειν δὲ κακῶς ἐχθρὸν ὑπʼ ἐχθρῶν A. Pr. 1042 (anap.); ὑ. τοῦ Μήδου δεινότερα τούτων πάσχοντες Th. 1.77; ἐκπεσόντες ὑ. τοῦ πλήθους Id. 4.66; ἀναστάτων Καμαριναίων γενομένων ὑ. Συρακοσίων Id. 6.5; ὑφʼ ὑμῶν αὐτῶν καὶ μὴ ὑ. τῶν πολεμίων τοῦτο παθεῖν Id. 4.64; κλύοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους . . τοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς ἀρτίως we have been called shameful names by . ., S. Aj. 1321; κακῶς ὑ. τῶν πολιτῶν ἀκούειν to be ill spoken of by . ., Isoc. 4.77, cf. Pl. Hp.Ma. 304e, X. An. 7.7.23; of a subordinate agent, ὑ. κήρυκος προαγορεύειν, ἀπειπεῖν κηρύκων ὕπο, Hdt. 9.98, E. Alc. 737, cf. Th. 6.32; ἐμῶν ὑπʼ ἀγγέλων . . πορεύεται S. Tr. 391; ὑ. ἀγγέλων πέμπων Pl. Phlb. 66a: sts. with a verbal Subst., τὸ ὑ. νόμου ἐπίταγμα (i. e. ἐπιταττόμενον) Id. R. 359a; ἐκφορὰ φίλων ὕπο A. Th. 1029; ἡ ὑπʼ ἀρετῆς Ἡρακλέους παίδευσις X. Mem. 2.1.34; ἡ ὑ. πάντων τιμή Id. Cyr. 3.3.2; Ἥρας δεσμοὶ ὑ. ὑέος Pl. R. 378d; so ἄτρωτον ἦν ὑ. στύγους ( = οὐ τετρωμένον) prob. in A. Ch. 532.
  • • 2 also in pregnant phrases, not only of the immediate act of the agent, but also of its further result, ὅθʼ ὑ. λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι hasten driven on by them, Il. 13.334; ὑφʼ Ἕκτορος . . φεύγοντες fleeing before him, 18.149, χάσσονται ὑπʼ ἔγχεος 13.153, cf. 7.64, 11.119, 424, Od. 5.320, 7.263, al.; πράγματα εἶχον ὑ. λῃστῶν X. HG 5.1.5; ἔπαινον, αἰτίαν ἔχειν ὑ. τινῶν, Hdt. 9.78, A. Eu. 99; οὐκέτι ἀποχωρεῖν οἷόν τʼ ἦν ὑ. τῶν ἱππέων Th. 7.78, cf. Ar. V. 1084.
    • 3 freq. of things as well as persons, ὡς διάκειμαι ὑ. τῆς νόσου Th. 7.77; κεῖμαι νούσου ὕ. στυγερᾶς IG 42(1).125.8 (Epid., iii B.C.); χαλεπῶς ἔχειν ὑ. τραυμάτων Pl. Tht. 142b; ὑ. δόρατος πλαγείς IG 42(1).122.64 (Epid., iv B.C.); ὑ. ἔχιος φῦμα ib. 123.4 (ibid., iv B.C.); ἰάθη ὑ. ὄφιος ib. 121.113 (ibid., iv B.C.); κατεσκεύασαν τὰς πύλας κλείεσθαι ὑ. σφύρας τε μεγάλης καὶ κτύπου παμμεγέθους γιγνομένου Aen.Tact. 20.4: of the agency of feelings, passions, etc., ἀνόρουσʼ ὑ. χάρματος h.Cer. 371; ἐνδακρύειν, ἀνολολύξαι χαρᾶς ὕπο, A. Ag. 541, 587; μαίνεται . . ὑφʼ ἡδονῆς S. El. 1153; χλωρὸς ὑπαὶ δείους Il. 10.376; ὑ. δέους ἔρρηξε φωνήν Hdt. 1.85, cf. Th. 6.33; οὐ δυνατὸν τὸν δῆμον ἐσόμενον ὑ. τῶν κακῶν καρτερεῖν Id. 4.66; ὑ. κακοῦ ἀγρυπνίῃσι εἴχετο Hdt. 3.129; ὑπʼ ἄλγους A. Eu. 183; ὑπʼ ὀργῆς Ar. V. 1083; ὑ. λύπης S. OT 1073: hence ὑπό is used even with active Verbs, where a passive word may be supplied, e.g. ὑ. ἀρετῆς καὶ προθυμίης συνεπλήρουν τὰς νέας from courage, i. e. impelled by courage, Hdt. 8.1; ὤρυσσον ὑ. μαστίγων Id. 7.22, cf. 56; οὐδὲ σέ γε δόλος ἔσχʼ ὑ. χειρὸς ἐμᾶς by my agency, S. Ph. 1118 (lyr.); αἰ μήτις αὐτὸς δοίη, μὴ ὑπʼ ἀνάγκας not under compulsion, GDI 5128.5 (Vaxos).
    • 4 ὑπό freq. serves to denote the attendant or accompanying circumstances, νέφος ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑ. Ζεφύροιο ἰωῆς Il. 4.276, cf. 16.591, etc.: sts. with part. added, ἀμφὶ δὲ νῆες σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπʼ Ἀχαιῶν at their shouting, i.e. when they shouted, 2.334, 16.277; ἴαχε σάλπιγξ ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕ. 18.220.
    • 5 of accompanying music, to give the time, κώμαζον ὑπʼ αὐλοῦ Hes. Sc. 281, cf. 278; ᾄδων ὑπʼ αὐλητῆρος Archil. 123, cf. Thgn. 825, Charon Fr. 9; πίνειν ὑ. σάλπιγγος Ar. Ach. 1001: generally, of anything attendant, δαΐδων ὕ. λαμπομενάων ἠγίνεον by torchlight, Il. 18.492, cf. E. Hel. 639 (lyr.), Ion 1474 (lyr.); καταθάψομεν . . ὑ. κλαυθμῶν A. Ag. 1554 (anap.); ὑπʼ εὐκλείας θανεῖν E. Hipp. 1299; εἴσειμʼ ὑπαὶ πτερύγων κιχλᾶν καὶ κοψίχων Ar. Ach. 970; ὑπʼ εὐφήμου βοῆς θῦσαι offer a sacrifice accompanied by it, S. El. 630; ὑ. φανοῦ πορεύεσθαι by lantern-light, X. Lac. 5.7; ὑ. πομπῆς ἐξάγειν τινά in or with solemn procession, Hdt. 2.45, cf. Ar. Th. 1030; ὑ. βίης βήξας coughing with violence, violently, Hdt. 6.107; ἐτόξευον ὑ. μαστίγων, i.e. they shot and lashed, X. An. 3.4.25: v. infr. B. II.4, C. IV. 1.
    • 6 ὑ. Ἑλλανοδικᾶν, = ἐπί c. gen., SIG 171 (Olympia, iv B.C.).
    • 7 Math., ἡ ὑ. ΘΔΗ the angle ΘΔΗ ( = ἡ ὑ. τῶν ΘΔ, ΔΗ περιεχομένη γωνία), Procl. Hyp. 2.26; but also τὸ ὑ. τῶν ΑΓ, ΓΒ the rectangle contained by ΑΓ, ΓΒ, = ΑΓ x ΓΒ, Euc. 2.4.
    • 8 ναῦλον ὄνων γʹ εἰς τὴν πόλιν ὑ. οἴνου laden with wine, Pap. in Hermes 28.163 (ii A.D.), cf. ib. 479, and infr. C. IV. 2.
• B WITH DATIVE (esp. in Poets, never in LXX (Jb. 12.5 is dub. l.) or NT, not common in Arist., Ptolemaic papyri, or Plb.), of Position under, ὑ. ποσσί Il. 2.784, al.; ὑ. πλατανίστῳ ib. 307, cf. 18.558; ὑ. Τμώλῳ at its foot, 2.866, cf. Od. 1.186; Βερύσιοι ὑ. τῇ Ἴδῃ IG 1(2).191.11, cf. 373.118, al.; ὑ. τῇ ἀκροπόλι Hdt. 6.105; τῶν θανόντων ὑπʼ Ἰλίῳ under its walls, E. Hec. 764, cf. A. Ag. 860; πέτρῃ ὕ. γλαφυρῇ εὗδον, Βορέω ὑπʼ ἰωγῇ Od. 14.533; ὑ. τοῖς ὄρεσιν ἔχειν τὰς πηγάς Arist. Mete. 350b27; ὑ. πέτρᾳ παῖς IG 42(1).122.19 (Epid., iv B.C.); ὑ. τῷ ναῷ ἀστραγαλίζοντος αὐτοῦ ib. 121.25 (ibid., iv B.C.); hυπὺ τῇ κλίνῃ τούτῃ ληνὸς (or Λῆνος) hύπυ ib. 14.871 (Cumae, v B.C.); στρουθοὶ ὑ. τῇ τραπέζῃ Michel 832.33 (Samos, iv B.C.); ὑ. τῇ μασχάλῃ Hp. Art. 11; χέλυν δʼ ὑ. μασχάλῃ εἶχεν h.Merc. 242; ὑ. ταῖς μασχάλαις Arist. PA 688b5, 14; ὁ ὑ. τῇ γῇ ἀήρ under the earth, Id. Cael. 295a28; ἐὰν ὑ. σοὶ κατακλινῇ lies next below you, Pl. Smp. 222e; ὑφʼ ἅρμασι under, i.e. yoked to, the chariot, Il. 8.402, 18.244; εἶχε μάχαιραν ὑφʼ αὑτῷ παρεσκευασμένος Plb. 8.20.6 codd., cf. POxy. 1800 Fr. 2.36 (Vit.Aesop.); ὑ. τοῖς χιτωνίσκοις περιζώματα φοροῦσιν Plb. 12.26a.4, cf. 13.7.9; τά τε θηρία καὶ τὰς ὑπʼ αὐτοῖς σχεδίας under them, on which they stood, Id. 3.46.8; τῆς γῆς τῆς ὑ. τῷ κόσμῳ κειμένης Timae. ap. eund. 12.25.7; οἱ ὑ. τῇ ἄρκτῳ, τῇ μεσημβρία, οἰκοῦντες Adam. 2.31, cf. Arist. Pr. 940a37, Phgn. 806b16; ὑ. τῷ μετώπῳ ὀφρύες Id. HA 491b14; ὑ. τῷ γενείῳ Plb. 34.10.9; τὰ ὑ. τοῖς ὕδασι καὶ ὑμέσι καὶ ὑέλοις Hero *Deff. 135.12; ὑ. τῷ δέρματι Gal. 18(2).102.
• • • 2 with Verbs of motion, where rest or position follows, εἷσαν ὑ. φηγῷ set [him] down under it, Il. 5.693; ἔζευξαν ὑφʼ ἅρμασιν . . ἵππους Od. 3.478, cf. Il. 24.782; ὑ. δʼ ἄξοσι . . ἔπιπτον 16.378, cf. X. Cyr. 7.1.37; δέμνιʼ ὑπʼ αἰθούσῃ θέμεναι Il. 24.644.
    • 3 in such phrases as ὑ. χερσί τινος ἁλῶναι, δαμῆναι, 2.374, 860, al.; ἐμῇς ὑ. χερσὶ δάμασσον 3.352; ὑ. δουρὶ δαμῆναι 5.653, etc.; ἔκπεσον ἵππων Ἀτρεΐδεω ὑ. χερσί 11.180; ὤλετο . . ὑ. γαμφηλῇσι λέοντος 16.489; πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ A. Ag. 1164 (lyr.); ἐν κονίῃσι πέσοιεν ὑπʼ ἀνδράσι Il. 6.453; ὑ. τινὶ κτείνεσθαι 16.490.
    • 4 behind, ὑ. φάλαγγι Ascl. Tact. 6.1; under the cover or protection of, ὑ. τούτῳ τῷ φράγματι τοὺς ὑπορύσσοντας εἶναι Aen.Tact. 37.9; ὑ. ταῖς αὑτῶν ἀσφαλείαις Plb. 1.57.8, 4.12.10, 16.6.1.
  • II of the person under whose hand, power, or influence, or the thing by or through which a thing is done, ὑπʼ Ἀργείοισι φέβοντο fled before them, Il. 11.121; freq. in Hom. with intr. or pass. Verbs, ἐφόβηθεν ὑφʼ Ἕκτορι Il. 15.637; ὁρμηθέντες ὑ. πληγῇσιν ἱμάσθλης Od. 13.82; βῆ . . θεῶν ὑ. πομπῇ Il. 6.171; ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο 23.215; ὑ. λαίλαπι βέβριθε χθών 16.384; τεκεῖν, τεκέσθαι ὑ. τινί, 2.714, 728, 742; ἀτῆθαι ὑ. τῷ μεμφομένῳ GDI 4994.8 (Crete); ὁ χρησμὸς ὁ γεγονὼς ὑ. τοῖ Ἀπόλλωνι Inscr.Magn. 38.5, cf. 12,31,52.
  • • 2 expressing subjection or dependence, ὑ. τινί under oneʼs power, δέδμητο δὲ λαὸς ὑπʼ αὐτῷ Od. 3.305, cf. Il. 9.156; ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν Od. 7.68; εἶναι ὑ. τισί to be subordinate, subject to them, Th. 1.32; ὑ. Χείρωνι τεθραμμένος under the eye of . ., Pl. R. 391c; ἔχειν ὑφʼ ἑαυτῷ have under one, at oneʼs command, X. Cyr. 2.1.26; τὰ θηρία τὰ ὑ. τοῖς ἀνθρώποις Pl. R. 563c; ὑ. τινὶ στρατεύσασθαι Plu. Cic. 44: in pregnant sense, ἵνα . . πάντα ὑ. Πέρσῃσι γένηται Hdt. 7.11, cf. Th. 7.64; ὑπʼ ἑωυτῷ ποιήσασθαι Hdt. 7.157; κινδυνεύσαιμʼ ἂν ὑ. τῇ δυσχερεστάτῃ γενέσθαι τύχῃ Lys. 24.6; ὑ. τῷ Μακεδόνι ταττομένων Plb. 18.11.4; τοὺς τραφέντας ὑ. τούτοις Id. 6.7.2.
    • 3 of the subordination of things coming under a class, αἱ ὑ. ταῖς τέχναις ἐργασίαι Pl. Smp. 205c; τὸ ὑ. ταῖς γεωμετρίαις Id. R. 511b; ὄργανα . . τὰ ὑ. τῇ μουσικῇ Id. Hp.Ma. 295d.
    • 4 as in A. II.5, ὑπʼ αὐλητῆρι πρόσθʼ ἔκιον advanced to the music of the flute-player, Hes. Sc. 283; ὑπʼ αὐλῷ, ὑ. κήρυκι καὶ θεολόγῳ, Luc. DDeor. 6[2].2, Alex. 19; ὑ. μάστιξι διορύττειν τὸν Ἄθω Plu. Tranq. 2.470e: generally, of attendant circumstances, ἐξ ἁλὸς εἶσι . . πνοιῇ ὕπο Ζεφύροιο Od. 4.402; ὑ. ῥάβδοις καὶ πελέκεσι κατιών escorted by the lictors, Plu. Publ. 10; ὑ. σκότῳ, νυκτί, A. Ag. 1030 (lyr.), A.R. 1.1022, etc.; λάμπει δʼ ὑ. μαρμαρυγαῖς ὁ χρυσός B. 3.17; αἰθομένα δᾲς ὑ. ξανθαἵσι πεύκαις Pi. Fr. 79; ὑ. φωτὶ πολλῷ προσῄει Plu. Galb. 14; ὑ. λαμπάσιν ἡμμέναις Hld. 10.41; ὑ. πολλῷ στρατῷ escorted by a great host, Nic.Dam. 10J.; ὑ. δικαιοσύνῃ διαγαγεῖν τὸν βίον Pl. Ep. 335d.— ὑπό has no sense c. dat. which it has not also c. gen.; but all its senses c. gen. do not belong to the dat.:—later ὑπό c. dat. is found as a mere periphr. of the dat., στέφος . . αὐτὸς ὑφʼ ἡμετέραις πλεξάμενος παλάμαις AP 5.73 (Rufin.), cf. 85 (Claudian.); λέων ὑπʼ ἄκοντι τετυμμένος A.R. 2.26, cf. Man. 2.131.
• C WITH ACCUSATIVE, of Place; to express motion towards and under an object, ὑ. σπέος ἤλασε μῆλα drove them under, i.e. into, the cave, Il. 4.279; ὑ. ζυγὸν ἤγαγεν Od. 3.383; σεῦ ὕστερος εἶμʼ ὑ. γαῖαν, i.e. shall die, Il. 18.333; νέεσθαι ὑ. ζόφον 23.51, cf. Od. 3.335; κατακρύπτειν τινὰ ὑ. τὴν αὐτὴν θύρην under shelter of it, i.e. behind it, Hdt. 1.12; πάϊς ὣς ὑ. μητέρα δύσκεν εἰς Αἴαντα Il. 8.271; ὅκως ἔωσι ὑ. τὸν πεζὸν στρατὸν τὸν σφέτερον Hdt. 9.96; ὑ. τὸν πρῶτον λόχον τῶν ὁπλιτῶν τὸν πρῶτον λόχον τῶν ψιλῶν τετάχθαι Ael. Tact. 15.2; of coming close up under a lofty citadel, ἤλθεθʼ ὑ. Τροίην up to T., Od. 4.146; ὅτʼ ἔμελλεν ὑ. πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος ἵξεσθαι Il. 11.181; παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθʼ ὑ. τεῖχος ἄρειον 4.407; ὑ. τὰ τείχη φεύγειν Plb. 1.74.11; ὑ. τὰς ἴλας φεύγειν Id. 3.65.7, cf. 3.105.6, 11.21.5, al.; ὑ. ταὐτὸ στέγος εἰσελθεῖν GDI 3536 B 3 (Cnidus); πᾶν ὃ ἐὰν ἔλθῃ . . ὑ. τὴν ῥάβδον LXX Le. 27.32, cf. De. 4.11, al.; so ὑ. δικαστήριον ὑπαχθείς, ἀγαγόντες, Hdt. 6.72, 104 (cf. ὑπάγειν ὑ. τοὺς ἐφόρους ib. 82) prob. refers to the elevated seats of the judges in court, cf. ὑπάγω A ΙΙ.
• • • 2 of Position or Extension under an object, without sense of motion, Ἀρκαδίην ὑ. Κυλλήνης ὄρος Il. 2.603, cf. 824, etc.; ἰκριώσασι ὑ. τὴν ὀροφήν IG 1(2).374.76; ἐργασαμένοις τὸ ἄνθεμον ὑ. τὴν ἀσπίδα ib. 371.9; τὰ μὲν ὑ. τὸν λόφον καὶ τὰμ φάραγγα Inscr.Prien. 37.162 (ii B.C.); ἀνθέντω ὑ. τὸν ναὸν τᾶς Δάματρος IG 5(1).1498.13 (loc. inc., ii B.C.); ὅσσοι ἔασιν ὑπʼ ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε everywhere under the sun, Il. 5.267; ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο φοιτῶσι Od. 2.181; τῶν ὑ. τοῦτον τὸν ἥλιον . . ἀνθρώπων D. 18.270; τὰ ὑ. τὴν ἄρκτον Hdt. 5.10, cf. Arist. Mete. 362a17; οἴκησις ἡ λεγομένη ὑ. τὸν πόλον Gem. 5.38, cf. 16.21, al.; ὑ. τὸν οὐρανόν LXX Ex. 17.14, al., UPZ 106.14 (i B.C.); τὸ ὑ. τὴν ἀκρόπολιν Th. 2.17; ὁ ὑ. γῆν λεγόμενος εἶναι θεός Hdt. 7.114, cf. Il. 19.259; ὑ. γῆν is more freq. than ὑ. γῆς in Arist., Mete. 349b29, al., in Hipparch., 1.3.10, al., and entirely supersedes ὑ. γῆς in Hdt., 2.124, 125, 127, 148, 150, 3.102, 4.195, 7.114, and Gem., 2.19, al.; it is found also in Plb. 21.28.11, etc.; ὑ. γῆν the nadir, opp. μεσουράνημα, PLond. 1.98r. 49, 110.33 (i/ii A.D.); also ἄγχε δέ μιν . . ἱμὰς ἁπαλὴν ὑ. δειρήν Il. 3.371; Τρῶες . . πτῶσσον ὑ. κρημνούς 21.26; ἀγέροντο . . ἄλσος ὕ. σκιερόν Od. 20.278; τρωφεὶς ὑ. τὸν ὀφθαλμόν IG 42(1).122.120 (Epid., iv B.C.); οὐλὴ ὑπʼ ὀφθαλμὸν δεξιόν PCair.Zen 76.13 (iii B.C.); ὑ. τὸ μέρος τοῦ ἐνοφειλομένου ὑπογραψάτω ὅσον ἰδίᾳ ἔχει PRev.Laws 19.2 (iii B.C.); κείμενος ὑ. τὸν ὀμφαλόν Sor. 1.7, cf. 67, al.; ὑ. τὰς πύλας ἵππων πόδες φαίνονται Th. 5.10; μὴ ὑποτιθέναι κύλικα ὑ. τὴν κλίνην IG 12(5).593 A 21 (Ceos, v B. C.); ὑ. τὸν ὀδόν ib. 42(1).102.249 (Epid., iv B.C.); καταψύξατε ὑ. τὸ δένδρον LXX Ge. 18.4; ὑ. τὸν λέβητα ib. Ec. 7.7(6); ὑ. τοὺς πόδας ib. La. 3.34; εἰς τοὺς ὑ. πόδα χωρεῖ τόπους Dsc. 5.75 (v. πούς 1.6 g); ἡ ὑ. πόδα (sc. γραμμή) the base of a triangle, Hero *Mens. 55; also ὑπʼ αὐγὰς . . λεύσσουσαι πέπλους holding them up to the light, E. Hec. 1154; also ὑ. τὸν ὀφθαλμόν close to the eye, Arist. Pr. 874a9; ὑποκειμένης τῆς Εὐβοίας ὑ. τὴν Ἀττικήν Isoc. 4.108; ὑπʼ αὐτὴν ἐσχάτην στήλην ἔχων ἔχριμπτʼ ἀεὶ σύριγγα S. El. 720; εἰ θεωρήσειεν ὑπʼ αὐγὰς τὸν ἀνθρώπειον βίον Iamb. Protr. 8 (cf. αὐγή I): of subordinate position. κατακλίνεσθαι ὑ. τινά Luc. Symp. 9; τίς ὑ. τίνα; who is next to whom, Onos. 10.2.
    • • b Math., ὁ κύβος ὁ ὑ. τὴν . . σφαῖραν inscribed in the sphere, Papp. 440.5; εἶναι ὑ. τὸ αὐτὸ ὕψος Euc. 11.29, Archim. Sph.Cyl. 1.19; ὑ. τὰν αὐτὰν γωνίαν subtending . ., Id. Aren. 1.20 (cj.), cf. 21; αἱ γωνίαι ὑφʼ ἃς αἱ ὁμόλογοι πλευραὶ ὑποτείνουσι Euc. 6.6, al.
    • 3 of the logical subordination of things under a class, τῶν ἑτερογενῶν καὶ μὴ ὑπʼ ἄλληλα τεταγμένων Arist. Cat. 1b16, etc.; οἱ ὑ. τὸ ψεῦδος τεταγμένοι in the category of . ., Luc. Ind. 20.
  • II of subjection, control, dependence, never in Hom., once in Hdt., ὑ. βασιλέα δασμοφόρος 7.108; ὑ. σφᾶς ποιεῖσθαι Th. 4.60, cf. Pl. R. 348d, Arist. HA 488a10, etc.; ἕως κα ᾖ ὑ. τὸν πατέρα Test.Epict. 3.29; ὑ. τινʼ ἦν τῶν βασιλέων Men. 340; τί δʼ οὐ κρατέοντος ὑπʼ ἰσχύν; Call. Jov. 75, cf. 74; ὑ. Δία Γῆν Ἥλιον Sammelb. 5616 (i A.D.), POxy. 722.6 (i/ii A.D.), etc. (v. ἥλιος II.1); ὑ. θεὸν καὶ ἄνθρωπον Michel 854.52 (Halic., iii B.C.); τοῦ τοπαρχοῦντος ὑ. σέ PCair.Zen. 322.3 (iii B.C.); στρατενσάμενον ὑ. ἄρχοντα Ἀντίοχον IG 12(1).43.7 (Rhodes); μηδὲ ὑ. δεσπότην ὤν LXX Pr. 6.7, cf. Ps. 143.2; for ὑ. χεῖρα, v. χείρ; οἱ ὑ. τινά X. Cyr. 3.3.6, 8.8.5, etc.; τοῖς ὑφʼ αὑτὸν τεταγμένοις GDI 3750.75 (Rhodes).
  • III of Time, in the course of, during, or to be left untranslated in English, ἐκέλευε Τοωσὶ ποτὶ πτόλιν ἡγήσασθαι νύχθʼ ὕ. τήνδʼ ὀλοήν Il. 22.102; ὑ. τὴν νύκτα ταύτην Hdt. 9.51, cf. 58; ὑ. τὴν πρώτην ἐπελθοῦσαν νύκτα ἀπέδρη Id. 6.2; τῆς κολοκύνθης . . ἣ ἐγενήθη ὑ. νύκτα καὶ ὑ. νύκτα ἀπώλετο LXX Jn. 4.10: rarely with stress on the duration, πάνθʼ ὑ. μηνιθμόν throughout its continuance, Il. 16.202; ὑ. τὸν παρεόντα τόνδε πόλεμον Hdt. 9.60; οὐδὲν τῶν κατʼ Αἴγυπτον ὑ. ταῦτα ἑτεροιωθῆναι during that time, Id. 2.142; ὑ. τὸν χρόνον ὃν οἱ ἑξήκοντα καὶ τριηκόσιοι ἦρχον οἵδε ἐθεόρεον IG 12(8).276.4 (Thasos).
  • • 2 also of Time, about, sts. more precisely at, and of events, about or at the time of, ὑπʼ αὐτὸν τὸν χρόνον ὅτε . . Ar. Ach. 139, cf. Hdt. 7.165; ὑπʼ αὐτὸν τὸν καιρόν Plb. 11.27.4, 16.15.8; ὑφʼ ἕνα καιρόν at one time, Diog.Oen. 38; ὑ. τὸν αὐτὸν χρόνον Th. 2.26; ὑ. τοὺς αὐτοὺς χρόνους Id. 1.100; ὑ. τὸν σεισμόν Id. 2.27, cf. Plb. 4.33.5, Plu. Alex. 14; ὑ. τὴν ἑωθινήν, ὑ. τὴν ὄρφνην, Plb. 18.19.5, 7; ὑ. τὸν ὄρθρον Act.Ap. 5.21, Gp. 2.4.3; ποιεῖσθαι τοὺς περιπάτους ὑ. τὸ ψῦχος in the cool of the morning, Plb. 5.56.10; ὑφʼ ἓν πάντες all at once, at the same time, Arr. Epict. 3.22.33, cf. S.E. M. 10.124, Sor. 1.103, al.; παιδάριον ὑ. τὴν ἀναπνοὴν ἑπτὰ καὶ πέντε στίχους συνεῖρον in one breath, Plb. 10.47.9; ὑφʼ ἓν ἐκτρῖψαι at one blow, LXX Wi. 12.9; ὑ. μίαν ἄρσιν καὶ θέσιν ἀνατείνοντες καὶ κατατιθέμενοι, of a squad of diggers, Gp. 2.45.5; ὑ. μίαν φωνήν Aristeas 178; πῶς γὰρ ἂν ὑ. τὰς αὐτὰς ἡμέρας ἔν τε τῇ Ἰταλίᾳ καὶ ἐν τῇ Κιλικίᾳ . . πολεμήσειε; at the same time, D.C. 36.35; sts. c. part., ὑ. τὸν νηὸν κατακαέντα at the time of its burning, Hdt. 1.51; ὑ. τὴν κατάλυσιν τοῦ πολέμου just at the end, X. Mem. 2.8.1, cf. Plu. Mar. 46; ὑ. τὸν θυμὸν ἐκ χειρὸς ἐπιστρατευσαμένων at the very time of their anger, Plb. 2.19.10; ὑ. παροξυσμόν Gal. 19.215; παραδόντω τοῖς αἱρεθεῖσι εἰς τὸν ὑπʼ αὐτὰ (or ὕπαυτα as Adv. = ἑξῆς) ἐνιαυτόν IG 9(1).694.60 (Corc., ii/i B.C.); ὑ. κύνα Arist. HA 547a14, Thphr. CP 1.13.3, D.S. 19.109; ὑ. τὰς θερινὰς [τροπὰς] καὶ τοῦ κυνὸς τὴν ἐπιτολήν Gp. 2.6.17.
  • IV of accompaniment, ὑπὸ ὄρχησίν τε καὶ ᾠδήν Pl. Lg. 670a; ὑ. αὐλὸν διαλέγεσθαι X. Smp. 6.3 codd. (ὑ. τοῦ αὐλοῦ Cobet); ὑ. κήρυκα (v. κῆρυξ I.3).—Compare A.ΙΙ.5, B.ΙΙ.4.
  • • 2 ὄνον ἕνα ὑ. λαχανόσπερμον laden with . ., Meyer Ostr. 81.2 (i A. D.), cf. PFay. p.324 (i A.D.); ὄνοι ὑ. δένδρα BGU 362i6, al. (iii A.D.); cf. supr. A.II.8.
• D POSITION: ὑ. can follow its Subst., becoming by anastrophe ὕπο. It is freq. separated from the Subst. by intervening words, as in Il. 2.465, Od. 5.320, 7.130:—ὑπαί is placed after its case in A. Eu. 417, S. El. 1418, Inach. l.c., although acc. to Hdn.Gr. 1.480 it cannot suffer anastrophe.
• E AS ADV., under, below, beneath, freq. in Hom.; esp. of young animals, under the mother, i.e. at the breast, Od. 4.636, 21.23.
• • • 2 behind, Hdt. 7.61: cf. C. 1.
  • II ὑπʼ ἐκ or ὑπέκ, v. ὑπέκ.—In Hom. the separation of the Prep. from its Verb by tmesis is very freq., and sts. it follows, in which case it suffers anastrophe, φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Od. 9.17.
  • F IN COMPOSITION:
  • I under, as well of rest as of motion, as in ὕπειμι, ὑποβαίνω, etc.
  • • 2 of the casing or covering of one thing with another, as ὑπάργυρος, ὑπόχρυσος.
    • 3 of the agency or influence under which a thing is done, to express subjection or subordination, ὑποδαμνάω, ὑποδμώς, ὑφηνίοχος, cf. ἐπί G. III.
  • II denoting what is in small degree or gradual, somewhat, a little, as in ὑποκινέω, ὑποδεής, ὑπόλευκος (so in tmesi, ὑ. τι ἀσεβῆ Pl. Phdr. 242d, cf. Grg. 493c; ὑ. τι μικρὸν ἐπιθήκισα Ar. V. 1290 (lyr.)).
  • III underhand, secretly, as in ὑποθέω, ὑποθωπεύω, ὑποκορίζομαι, ὑπόρνυμι.

ὑπό, p. u. bes. ep. ὑπαί, wenn die letzte Silbe lang sein soll (s. oben besonders), sub.
I. Adv., a) unten, unterhalb ; ἐπεὶ μάλα πῖαρ ὑπʼ οὖδας Od. 9.135, wo man es = ὕπεστι erklären kann ; τρομέει δʼ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα Il. 10.95 ; ἵπποι θήλειαι, ὑπὸ δʼ ἡμίονοι, unter ihnen, am Euter, Od. 4.636, 21.23.
   b) hinter, dahinter, Her. 7.61. – In vielen Stellen bei Hom. u. den Tragg. kann eine Tmesis angenommen werden, wie man auch Od. 9.17 φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ erklärt, indem man deshalb ὕπο anastrophiert.
II. Praeposit. A. mit dem genit., unter ;
1) örtlich, u. zwar zunächst
   a) eine Bewegung unten aus der Tiefe hervor, darunterweg, darunter her bedeutend ; ῥέει κρήνη ὑπὸ σπείους Od. 9.140 ; αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου, sie werden wieder unter dem Dunkel hervorkommen, Il. 21.56 ; so auch ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ἐξεφάανθεν, die Augen leuchteten furchtbar unter den Augenlidern hervor, Il. 19.17 ; ὑπὸ χθονὸς ἧκε φόωσδε, er kam unter der Erde hervor an das Licht, Hes. Th. 669 ; ähnlich σπλάγχνων ὕπο ματέρος ἐς αἴγλαν μόλεν Pind. N. 1.35 ; ἐς φάος O. 6.43. – Dah. νεκρὸν ὑπʼ Αἴαντος ἐρύειν Il. 17.235, unter den Händen des Aias fortziehen ; und übh. ἁρπάζειν, ῥύεσθαι u. ähnl. ὑπό τινος, aus Jemandes Gewalt reißen ; ἵνʼ αὐτοὺς ῥύοισθε ὑπʼ Ἀχαιῶν Il. 17.224 ; ῥῦσαι ὑπʼ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν ib. 645 ; vgl. 13.198, 19.73, 21.553 ; aus einer Gefahr, 23.86 ; woran sich leicht reiht ὑφʼ Ἕκτορος φεύγοντες, Il. 19.149, wie 21.22, was eigtl. ist = unter Hektors Händen wegfliehen, wir aber übersetzen »vor Hektor fliehen« ; so φοβεῖσθαι ὑπό τινος, 16.303. – Auch ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ, Il. 8.543, 24.576 u. öfter, unter dem Joche losspannen, so daß sie darunter fortgehen ; ὑπʼ ἀρνειοῦ λυόμην, ich machte mich unter dem Bocke los, Od. 9.463. Aehnlich ist βοῦς ὑφʼ ἁμάξης πριάμενοι Xen. An. 7.2.25, wo wir nach unserer Auffassungsweise »vor dem Wagen weg« sagen.
   b) Bewegung nach unten hin, die darauffolgende Ruhe, darunter, unter einem Gegenstande, mit einbegreifend ; ὑπὸ χθονὸς ἐτέθαπτο Od. 11.52 ; τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι, unter die Brust breite dir den Schleier, 5.346 ; τὸν δʼ ὑπʼ οὔατος ἔγχεϊ νύξε Il. 13.177, 671, 17.617 ; δεξιτερῇ δʼ ἄρʼ ὑπʼ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα 1.501 ; παῖσον ἐμᾶς ὑπὸ κλῇδος Soph. Tr. 1027 ; ὑφʼ εἵματος κρυφείς Aj. 1024 ; λαβὼν ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδιον Plat. Gorg. 469d (vgl. μάλη); κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός Aesch. Spt. 570. Auch ἡ πηγὴ ὑπὸ τῆς πλατάνου ῥεῖ, fließt unter der Platane, Plat. Phaedr. 230b ; u. dah.
   c) unter, ohne daß weiter an die Bewegung gedacht wird ; ὑπὸ χθὼν σμερδαλέον κονάβιζε ποδοῖν Il. 2.465 ; οἱ ὑπὸ χθονὸς φίλοι, die unter der Erde, die Toten, Aesch. Ch. 820 ; αἰτοῦσα τοὺς ὑπὸ χθονός Soph. Ant. 65 ; nach Thom.Mag. 868 ist der gen. bei ὑπό attischer als der dat. – Uebertr.
   d) unterworfen, ἀρετῶσι δὲ λαοὶ ὑπʼ αὐτοῦ, Od. 19.114, unter ihm, unter seiner Regierung ; σοῦ διοίσεται μόνος ὑπʼ ὀρφανιστῶν μὴ φίλων Soph. Aj. 507. – Daran reiht sich
2) die causale Bedeutung, durch Etwas veranlaßt ; zunächst noch örtlich zu fassen, wie bei Hom. in vielen Fällen einleuchtet, z.B. κείσεθʼ ὑπʼ ἰλύος κεκαλυμμένα Il. 21.318, unter dem Schlamme bedeckt ; u. so ist δαμεὶς ὑπʼ Αἴαντος, 4.479, unter dem Aias, unter seinen Händen überwältigt, getötet ; πεσὼν ὑφʼ Ἕκτορος 17.428 ; ὤλεσε θυμὸν ὑφʼ Ἕκτορος 6.6, vgl. 1.242 ; μήπως τάχʼ ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμείης 3.436, wie 4.479 ; und da bei jedem Passivum das Subjekt als ein dem einwirkenden Subjekte untergeordnetes erscheint, sehr gewöhnlich
   a) bei pass. von, durch, Hom. u. Folgde überall, die gewöhnlichste Ausdrucksweise, von der keine besondern Beispiele angeführt zu werden brauchen. – Eben so
   b) bei verbis intr., oder solchen, die bei aktiver Form passive Bedeutung haben, ἁλοὺς ὑπʼ ἄλλων, Aesch. Ag. 460 ; ὑφʼ ἧς θανών, von der getötet, Soph. El. 436 ; δίκην διδόναι ὑπὸ θεῶν, bestraft werden durch die Götter, Plat. Gorg. 525b ; Xen. An. 4.4.14 ; ἀπολέσθαι Cyr. 7.1.41 ; ὑπὸ λιμοῦ An. 1.5.5 ; – πέλεκυς, ὅς τʼ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπʼ ἀνέρος, ὀφέλλει δʼ ἀνδρὸς ἐρωήν Il. 3.61, durch den Mann geschwungen ; πολλὰ δʼ ὑπʼ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλʼ αἰζηῶν (sc. χειμάρρου), von seiner Gewalt, 5.92 ; ἔνθα κεν αὖτε Τρῶες Ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν, von den Achäern gedrängt, 6.73 ; πάσχειν κακῶς ἐχθρὸν ὑπʼ ἐχθρῶν Aesch. Prom. 1044 ; Plat. Symp. 222e ; χαλεπῶς ἔχει ὑπὸ τραυμάτων τινῶν Theaet. 142b ; εὖ ἀκούειν ὑπό τινος Xen. An. 7.7.23 ; αἰτίαν ἔχειν ὑπό τινος 7.6.11. – Auch
   c) bei nominibus, ἄτιμον εἶναι δʼ ἐκφορᾶς φίλων ὕπο, Aesch. Spt. 1015, Bestattung von den Freunden, wie ἐκφέρεσθαι ὑπὸ φίλων ; so ἡ ὑπὸ πάντων τιμή, die von Allen erzeigte Ehre, Xen. Cyr. 3.3.2 ; Ἥρας δεσμοὺς ὑπὸ υἱέος καὶ Ἡφαίστου ῥίψεις ὑπὸ πατρός Plat. Rep. II.378d ; ὅ τι φυλάξομεν οὐδέν ἐστιν ὑπὸ τοῦ πολέμου λοιπόν Dem. 2.26, es ist Nichts vom Kriege übrig gelassen. – Uebh.
   d) Ursache u. Veranlassung, sowohl äußere als innere u. geistige, wo wir durch, aus, vor, wegen gebrauchen, οὔ τοι δικάζει ταῦτα μαρτύρων ὕπο Ἄρης Aesch. Suppl. 912 ; δόμοις δὲ τοῖσδε παγκάκως ἔχει φήμης ὑφʼ ᾑς ἤγγειλαν οἱ ξένοι Ch. 741 ; wie man auch Hom. ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι Il. 13.334 auffassen kann, von den Stürmen getrieben ; γέλασσε χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς 19.363, mehr örtlich, unter dem Glanze, wie μελάνει δέ τε πόντος ὑπʼ αὐτῆς (Ζεφύροιο φρικός) 7.64, u. öfter ; ὑπὸ τῆς παρεούσης συμφορῆς Her. 1.85 ; ὑπʼ ἀνέμων καὶ ἀπλοίας ἐνδιέτριψεν, wegen der Winde, Thuc. 2.55 ; ὑπὸ δέους, aus Furcht, Her. 1.85 ; ὑπʼ ἀνάγκης, aus Zwang, Od. 2.110 ; Aesch. Suppl. 1013 ; Soph. Phil. 215 u. sonst ; μεγάλου ὑπὸ κύματος ὁρμῆς Od. 5.320 ; Ζηνὸς ὑπʼ ἀγγελίης 7.263 ; εἰπεῖν μνήμης ὕπο Soph. O.R. 1131 ; ὑπʼ ἐλπίδων ἄνδρας τὸ κέρδος πολλάκις διώλεσεν, wegen der Hoffnungen, Ant. 221 ; ὑπό τινος ἄλλου ἐπελαθόμην, wegen eines Andern, oder über etwas Anderm vergaß ich es, Plat. Prot. 310c ; ὑπὸ ταύτης τῆς αἰτίας Symp. 184a ; ὑπὸ πενίας, vor, aus Armut, Soph. 251c ; ὑπὸ κάλλους Xen. Cyr. 8.7.22 ; – ὥστʼ ἐνδακρύω γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο, aus Freude, Aesch. Ag. 527, vgl. 573 ; τοσαῦτʼ ἔλεξε κάρτʼ ὑπʼ εὐθύμου φρενός Pers. 364, vgl. 476 ; καὶ δὴ φίλον τις ἔκτανʼ ἀγνοίας ὕπο Suppl. 494, wie Soph. Tr. 418 ; ὑπʼ ἀγρίας ᾄξασα λύπης O.R. 1073 ; ἀπορίας ὕπο Eur. Or. 232 ; ὀργῆς ὕπο I.A. 335 ; μή νυν τὰς φρένας ὑφʼ ἡδονῆς γυναικὸς οὕνεκʼ ἐκβάλῃς Soph. Ant. 644, aus Lust, der Lust wegen, vgl. Aj. 375, El. 1142 ; Eur. Med. 1142 ; Xen. Cyr. 8.3.42 ; ὑπὸ λύπης 6.1.351, ὑπʼ αἰσχύνης Plat. Phaedr. 237a ; ὑπʼ εὐηθείας 275b ; ὑπὸ τῆς ὀδύνης Symp. 218b ; ὑπὸ τοῦ ἐκπεπλῆχθαι, vor Schreck, Xen. Cyr. 7.5.21 ; πράττειν τι ὑπʼ ἀρετῆς, aus Tapferkeit, von Tapferkeit getrieben, Her. 8.1 ; ὑπʼ ἀπιστίης 1.24 ; ὑπὸ τῆς ἐμῆς δυνάμεως οὐδεὶς ἐθέλει σοι μαρτυρεῖν Lys. 7.21 ; ὑπὸ τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς ἀλογιστίας εἰκῆ προσπίπτοντες Pol. 2.30.4, u. sonst ; – Her. sagt auch ὑπὸ κήρυκος προηγόρευε, durch einen Herold, 9.98 ; – ὑφʼ ἑαυτοῦ, von sich selbst, auf eigenen Antrieb, eben so ὑφʼ ὑμῶν, Thuc. 4.64.
3) wie unser unter eine Begleitung ausdrückend, miteinwirkende, gleichzeitige Nebenumstände, ἀϋσάντων ὑπʼ Ἀχαιῶν, Il. 2.334, 16.277, unter dem Geschrei der Achäer, während die Achäer schrieen ; ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς, unter dem Wehen des Zephyrs, 4.276 ; δαΐδων ὑπὸ λαμπομενάων 18.492, Od. 19.48, 23.290 ; bes. von jeder musikalischen od. übh. taktmäßigen Begleitung einer Handlung, κωμάζειν ὑπʼ αὐλοῦ, nach einer Flöte, unter Flötenbegleitung einen Komos aufführen, Hes. Sc. 281, wie ὑπαὶ λιγυρῶν συρίγγων ἵεσαν αὐδήν 279, sie sangen nach Syringenbegleitung ; ὑπὸ φορμίγγων ἄναγον χορόν 280 ; ὑπʼ αὐλητῆρος ἀείδειν, unter der Begleitung eines Flötenspielers singen, Theogn. 545, 803 ; Archil. frg. 106 ; χωρεῖν ὑπʼ αὐλητῶν Thuc. 5.70 ; ὑπʼ αὐλητρίδων Xen. Hell. 2.2.23 ; βαρυβρόμων ὑπὸ τυμπάνων Eur. Bacch. 156 ; πίνειν ὑπὸ σάλπιγγος Ar. Ach. 987 ; ὑπὸ συρίγγων στρατεύεσθαι Her. 1.17. So auch καταθάψομεν οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων Aesch. Ag. 1533 ; οὔκουν ἐάσεις οὐδʼ ὑπʼ εὐφήμου βοῆς θῦσαί με Soph. El. 620 ; οὐχ ὑπὸ θυσιῶν οὐδʼ ὑπὸ εὐχῶν φύς Plat. Rep. V.461a ; dah. ὑπὸ μαστίγων ὀρύσσειν, unter Peitschenhieben graben, d.i. von Peitschenhieben angetrieben, Her. 7.22, wie διαβαίνειν ὑπὸ μαστίγων 7.56 ; vgl. Xen. An. 2.4.25 ; ὑπὸ φανοῦ πορεύεσθαι, unter dem Geleite einer Leuchte gehen, Lac. 5.7 ; ὑπὸ πομπῆς ἐξάγειν τινά, unter, mit feierlichem Geleite, Her. 2.45. Aehnlich οὐδὲ κηρύκων ὕπο ἀπρόξενοί τε μολεῖν Aesch. Suppl. 235, unter dem Geleite von Herolden ; vgl. Eur. Alc. 743 ; τυπτέσθω πληγὰς ὑπὸ κήρυκος ἐν ἀγορᾷ κηρύξαντος Plat. Legg. XI.917c, während ein Herold ausruft ; so sind auch συνθῆκαι ὑφʼ ὁρκίων mit Schwüren verbundene Verträge, Dion.Hal. 1.59 ; auch ὑπʼ εὐκλείας θανεῖν Eur. Hipp. 1313 hat eine ähnliche Bedeutung.
B. Mit dem dativ., den Gegenstand bezeichnend, unter dem sich Etwas befindet ; zunächst
1) örtlich, u. zwar
   a) ein Verweilen unter Etwas ausdrückend ; αἳ γὰρ ὑπʼ ἠελίῳ ναιετάουσι πόληες Il. 4.44 ; ὑπὸ Τμώλῳ, unten am Fuße des Tmolos, Il. 2.866, 20.385, vgl. Od. 1.186 ; vgl. κατοικημένους γὰρ τοὺς Πελασγοὺς ὑπὸ τῷ Ὑμησσῷ Her. 6.137 ; ὑπὸ τῇ ἀκροπόλει, 6.105 ; u. so ist auch εἰ γὰρ ὑπʼ Ἰλίῳ κατηναρίσθης = unter den Mauern von Ilios, Aesch. Ch. 341, wie ὑπὸ Τροίας τείχεσσι φθίμενος Ch. 358 ; τόν θʼ ὑπʼ Ἰλίῳ σέθεν κίνδυνον Ag. 856, vgl. 1414 ; Soph. ἐρρέτω Ἴλιον οἵ θʼ ὑπʼ ἐκείνῳ πάντες Phil. 1185 ; ὑπὸ τείχεσιν Eur. Suppl. 274 ; ὑπὸ τῇ ἀκροπόλει Her. 6.105 ; – ἔρδομεν ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ Il. 2.307 ; ὑπὸ φηγῷ, δρυΐ ; 5.693, 18.558 ; ἰπούμενος ῥίζῃσιν αἰτναίαις ὕπο Aesch. Prom. 365 ; ὑπὸ στέγῃ Soph. Phil. 286 ; auch εἷρξαι Αἴανθʼ ὑπὸ σκηναῖσιν Aj. 741 ; τί ἔχεις ὑπὸ τῷ ἱματίῳ ; was hast du unter dem Mantel ? Plat. Phaedr. 228d ; εἶχε μάχαιραν ὑφʼ αὑτῷ παρεσκευασμένος, Pol. 8.22.6. So ist auch aufzufassen ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον Il. 13.88, κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπʼ ὀφρύσιν ὄσσε 14.236.
   b) bei Verbis der Bewegung ist dah. die vorangehende oder folgende Ruhe unter Etwas dadurch besonders hervorgehoben, wie γυιώσω μὲν σφῶϊν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἱππους Il. 8.402, die unter dem Joch des Wagens sich befinden, nach unserer Auffassung vor den Wagen gespannt sind ; vgl. ὑπὸ τοῖς ἅρμασιν εἶναι, angespannt sein, Xen. Cyr. 6.4.1 ; u. ὑπὸ ζυγῷ λόφον ἔχειν Soph. Ant. 291. – So wird auch bei An- und Abspannen der Rosse dieselbe Konstruktion beibehalten, ἔζευξαν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους Od. 3.478, ἔλυσαν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους Il. 18.214, ὑπʼ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε ζεύγνυσαν 24.782 ; ἅρμασιν δʼ ὕπο ζεύγνυσιν αὐτώ Aesch. Pers. 186 ; Xen. vrbdt auch ὑπὸ τῷ ἵππῳ πίπτειν, Cyr. 7.1.37.
2) causal die Einwirkung durch einen Andern bezeichnend, nur poet. u. bei Hom. meist noch wirklich örtlich zu fassen, τῶν ὑπὸ ποσσὶ μέγα στεναχίζετο γαῖα Il. 2.784, unter ihren Füßen (und durch sie gestampft); τῶν ὑπὸ ποσσὶ κονίσσαλος ὤρνυτʼ ἀελλής 3.13, vgl. 8.443 ; τρέμε δʼ οὔρεα ποσσὶν ὑπʼ ἀθανάτοισι 13.19, u. sonst ; πόλις χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσα, unter unsern Händen, durch diese eingenommen, Il. 2.374, 4.291, was noch anschaulicher ist in der geläufigen Vrbdg ἐδάμη ὑπὸ χερσὶν ποδώκεος αἰακίδαο, 2.860, 5.559 u. sonst ; u. so ὤλετο ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος 16.419 ; u. danach ὑπὸ δουρὶ δαμῆναι, τυπῆναι, πέρθαι, 5.653, 11.433, 444, 16.708 ; νούσῳ ὑπʼ ἀργαλέῃ φθίσθαι 13.667 ; auch beim act., ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον, bändige ihn, laß ihn erliegen unter meinen Händen, 3.352, 6.159 ; vgl. Soph. τόν, ὦ Ζεῦ, ὑπὸ σῷ φθίσον κεραυνῷ O.R. 202 ; – αὐτοὶ ὑπʼ Ἀργείοισι φέβοντο Il. 11.121, vgl. 15.637, u. sonst ; ἐτελεύτασαν ὑπʼ ἀλλαλοφόνοις χερσίν Aesch. Spt. 914 ; φλέγονθʼ ὑπʼ ἄστροις οὐρανόν 370 ; πέπωκεν αἷμα γαῖʼ ὑπʼ ἀλλήλων φόνῳ, unter dem Morde, durch den Mord, 803. Einzelne Fälle bieten sich dar, wo das pass. mit ὑπό τινι verbunden ganz gleich dem ὑπό τινος zu sein scheint, wie ὁρμηθέντες ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης Od. 13.82, wo man doch aber die Peitsche immer über dem Pferde schwebend denken soll ; Luc. vrbdt ὑπὸ θριξὶν ἱππείαις ἀνοίγουσα τὸ στόμα, Alex. 12, vermittelst. – Auch von einer sinnlichen Auffassung geht aus τόν ῥʼ ὑπʼ Ἀδμήτῳ τέκε δῖα γυναικῶν, Il. 2.714, 728, 820 u. öfter, wo wir sagen »von dem Admet« ; τίκτεσθαι ὑπό τινι 2.742 ; vgl. Pind. Ἀπόλλωνι γλυκείας πρῶτον ἔψαυσʼ Ἀφροδίτας, Ol. 6.35 ; aber ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν Od. 7.68 geht in die Bdtg
3) der Unterwürfigkeit über, unter Jemandem, unter Jemandes Botmäßigkeit oder Gewalt, vgl. δέδμητο δὲ λαὸς ὑπʼ αὐτῷ Od. 3.304 ; mehr örtlich ist noch λέοντε τραφέτην ὑπὸ μητρί Il. 5.555 ; woran sich reihen : ὑπὸ τῷ πατρὶ τεθραμμένος ἐν τοῖς ἐκείνου ἤθεσιν Plat. Rep. VIII.558d ; ὑπὸ παιδοτρίβῃ ἀγαθῷ πεπαιδευμένος Lach. 184e, d.i. unter dessen Anleitung, ihm untergeordnet ; τραφέντες ὑπὸ τούτοις Pol. 6.7.2 ; dah. γίγνεσθαι ὑπό τινι, unter Jemandes Gewalt kommen, Xen. An. 7.2.2 ; οἱ ὑπό τινι, die Einem Untergebenen, die Untertanen ; ὑφʼ ἑαυτῷ, Her. 7.11, sein eigener Herr, nach eigener Willkühr ; βουλόμενος ὑπὸ βαρβάροισιν εἶναι Ἀθηναίους 6.127 ; ὑφʼ ἑαυτοῖς ἔχειν, in Unterwürfigkeit halten, Xen. Cyr. 2.1.26, wie πολλὰς πόλεις ὑφʼ ἑαυτῇ ἔχειν δουλωσαμένην Plat. Rep. I.351b ; ἁπάσας τὰς δυνάμεις συλλαβοῦσα ὑφʼ ἑαυτῇ ἔχει Gorg. 456a. Auch ὑφʼ ἑαυτῷ ἔχειν, unter sich haben, zu befehligen haben, übh. in seiner Gewalt haben, Her. 7.157 ; ὑπὸ πόλεσι καὶ νόμοις οἰκεῖν Isocr. 5.14 ; τοὺς ἐχθροὺς οὓς οὐκ ἔστιν ὑπὸ τοῖς νόμοις λαβεῖν Dem. 8.29. – Dah. τὸ ὑπὸ τῇ μουσικῇ Plat. Phaed. 110b, Alles was unter die Musik fällt od. gehört, wie αἱ ὑπὸ πάσαις ταῖς τέχναις ἐργασίαι Symp. 205b, vgl. Rep. VI.511a.
4) auch, wie ὑπὸ c. gen., eine Begleitung, ὑπʼ αὐλητῆρι πρόσθʼ ἔκιον, unter dem Spiele des Flötenspielers gingen sie vorwärts, Hes. Sc. 283, vgl. 299 ; βῆ θεῶν ὑπʼ ἀμύμονι πομπῇ, unter dem Geleite, Il. 6.171 ; Od. 7.193 ; ὑπὸ εὐχαῖς, unter Gebeten, Pind. I. 5.44 ; u. so bes. bei Sp. ὑπʼ αὐλῷ, unter Flötenspiel, ὑπὸ κήρυκι, unter Heroldsruf, Luc. Alex. 19, ὑπὸ δᾳδί, λαμπάδι u. dgl., Hemsterh. Luc. D.Mort. 6.5.
C. Mit dem accus., den Gegenstand bezeichnend, unter welchen od. unter welchem hin Etwas sich bewegt ; also
1) örtlich : a) von der Bewegung nach einem Orte hin, unter ; ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα Il. 4.279, er trieb sie unter die Höhle ; ἀντικρὺ ὑπʼ ὀστέον ἤλυθʼ ἀκωκή 5.67 ; εἶμι ὑπὸ γαῖαν 18.333, unter die Erde gehen, d.i. sterben ; vgl. Od. 20.81 ; ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἵππους Il. 5.731, u. öfter ; u. ähnlich ὑφʼ ἅρματʼ ἤγαγον ἵππους Aesch. Prom. 463 ; αἱ δʼ ὑπὸ κῦμα θαλάσσης αὐτίκʼ ἔδυσαν Il. 18.145 ; ὑπὸ ζόφον ἐλθεῖν Od. 11.57, Il. 23.51 ; ὑπὸ πόντον ἐδύσατο Od. 11.253 ; κρύψαν ὑπὸ γᾶν Pind. P. 9.81 ; παίσασʼ ὑφʼ ἧπαρ Soph. Ant. 1299 ; Tr. 927 ; φοιτᾷ γὰρ ὑπʼ ἀγρίαν ὕλαν O.R. 477 ; εἰ γάρ μʼ ὑπὸ γῆν ἧκεν Aesch. Prom. 152 ; ἄπειμιγῆς ὑπὸ ζόφον κάτω Pers. 825 ; u. Eur. oft ; ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος ἵξεσθαι Il. 11.181, vgl. 18.281, unter die Stadt und die Mauern, die Annäherung ausdrückend ; ἕπεσθαι ὑπὸ Ἴλιον Il. 23.297 ; λαὸν ἀγαγόνθʼ ὑπὸ τεῖχος 4.407 ; 12.264 ; ὑπὸ Τροίην Od. 4.146, 14.469, wo überall aber an hochliegende Städte und hohe Mauern zu denken ist, unter welche sich der begibt, der sich ihnen nähert ; so ὑπὸ τὰ τείχη ἄγειν Xen. Cyr. 5.4.43, u. ähnlich, auch die Annäherung bezeichnend, Soph. κεῖνος δʼ ὑπʼ αὐτὴν ἐσχάτην στήλην ἔχων ἔχριμπτʼ ἀεὶ σύριγγας, El. 710 ; ὑπὸ τειχίον ἀποστάς Plat. Rep. VI.496d ; ὑπὸ τὸ τεῖχος IV.439e ; ὑπὸ τὴν σκοπὴν ἐλαύνειν Xen. Cyr. 6.3.13. So ist auch ὑπὸ τὸ δικαστήριον ἄγειν, ἀπάγειν, Her. 6.72, 104, 9.93, eigtl. vor den höher sitzenden Richter, unter das Tribunal des Richters führen ; wonach dann aber auch gesagt wurde ὑπάγειν ὑπὸ τὸν δῆμον, ὑπὸ τοὺς ἐφόρους, Her. 6.136, 82 ; ὑπὸ τὴν ψῆφον ἔρχεσθαι Aesch. 3.19 ; vgl. Dem. 59.126 ; auch ἄγετε αὐτοὺς ὑπὸ τοὺς νόμους, 24.131.
   b) bei Verbis der Ruhe u. übh. die Verbreitung unter Etwas hin ausdrückend, was am anschaulichsten ist in ὄρνιθες δέ τε πολλοὶ ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο φοιτῶσι, Od. 2.181, vgl. 11.498, 619 ; εἴ που ζώουσιν ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο 15.349 ; ὅσσοι ἔασιν ὑπʼ ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε Il. 5.267, so viele unter der Sonne hin verbreitet, d.i. überall leben ; vgl. Jacobs AP p. 24, 271, Eur. Hec. 1144 u. Tim. lex.; wie noch Plat. sagt ὁπόσων ὑπὸ οὐρανὸν ἡμεῖς ἀκοὴν παρεδεξάμεθα, Tim. 23d, u. Aesch. 2.41 Φίλιππον τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον ἀνθρώπων πάντων εἶναι δεινότατον. Aehnlich sind zu fassen : οἳ δʼ ἔχον Ἀρκαδίην, ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπύ, Il. 2.603, vgl. 824, u. αἱ ὑπὸ τὸ ὄρος κῶμαι Xen. An. 7.4.5 ; Ἐρινύες, αἵθʼ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται Il. 19.259 ; πεπτηὼς γὰρ ἔκειτο ὑπὸ θρόνον Od. 22.362 ; στὰς ὑπὸ ὄγχνην 24.234, wo man überdies an die vorhergegangene Bewegung denken muß ; ὑπὸ τὴν ἄρκτον Her. 5.10 ; sogar ὕπεστι ὑπὸ γῆν, 2.127. – Damit verbindet sich
   c) oft der Begriff des Schutzes, wo wir unter oder hinter sagen, ὑπὸ τὴν θύρην Her. 1.12 ; ὑπὸ τὸν στρατὸν καταφυγεῖν, hinter das Heer oder unter seinen Schutz flüchten, 9.96 ; vgl. ὑπὸ τὰ θηρία τεταγμένοι Pol. 5.85.3, wie ὑποστείλας αὐτὸν ὑπὸ τὸ τῆς φάλαγγος κέρας (s. ὑποστέλλειν), u. öfter bei Pol.
2) von der Zeit, sowohl während, also eine Verbreitung über eine Zeit hin, πάνθʼ ὑπὸ μηνιθμόν Il. 16.202, ὑπὸ τὸν θυμόν Pol. 2.19.10, – als gewöhnlicher eine Annäherung an einen bestimmten Zeitpunkt bezeichnend, gegen, um, wie das lateinische sub, ὑπὸ νύκτα, gegen die Nacht, mit Einbruch der Nacht, Il. 22.102 ; ὑπὸ τὴν νύκτα Her. 6.2, 9.51, 60 ; ὑπὸ τὴν ἕω, gegen Morgen, ὑπὸ ταῦτα, um diese Zeit, 2.142 ; ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς χρόνους, um dieselbe Zeit, Thuc. 2.27, 4.56 ; ὑπὸ τὴν εἰρήνην Isocr. Paneg. 4.47, 177 ; Sp., ὑπʼ αὐτοὺς τούς καιροὺς Pol. 16.15.8 ; auch mit hinzugefügtem partic., ὑπὸ τὸν νηὸν κατακαέντα, um die Zeit, als der Tempel verbrannt wurde, Her. 1.51.
3) die Unterwürfigkeit ausdrückend, an 1.a sich annähernd ; ὅσον νῦν ὑπὸ χέρα ναίεις Soph. El. 1081 ; Αἴγυπτος ἐγένετο πάλιν ὑπὸ βασιλέα Thuc. 1.110 ; ὑφʼ ἑαυτὸν ποιεῖσθαι 4.60 ; οἱ ὑπʼ αὐτούς, die Untertanen, Xen. Cyr. 8.8.5, τοὺς ὑφʼ ἑαυτόν 1.5.3 ; τραφεὶς καὶ παιδευθεὶς ὑπὸ Κλέανδρον Pol. 10.25.1 ; ὑπʼ ἐμαυτὸν ἔχω Matth. 8.9 ; ὑπʼ ἐξουσίαν τεταγμένος u. ä.; mehr noch ein Zusammenfassen unter einen allgemeinen Begriff in eine Klasse auszudrücken, ὅσα ὑπὸ ταὐτὸ εἶδος Arist. Top. 1.7, u. oft ; τὸ ὑπὸ τὸν ὁρισμόν ib. 1.6 ; – ὑπό τι, in gewisser Beziehung, einigermaßen, beinahe, Plat. Phaedr. 242d ; εὐήθη καὶ ὑπό τι ἀσεβῆ Gorg. 493c, eine Annäherung andeutend.
Seinem Casus kann ὑπό in allen Verbindungen nachgesetzt werden und zieht dann den Ton zurück, ὕπο. – Auch wird die Präposition durch mehrere Wörter von ihrem Casus getrennt, vgl. Il. 2.465, 18.390, 19.363, Od. 1.131, 5.320, u. sonst.
In der Zusammensetzung bedeutet ὑπό
   1) darunter, sowohl von der Ruhe, als von der Bewegung, unterhalb, von unten auf, darunter hin, darunter hervor.
   2) eine Mischung, einer Masse unter eine andere.
   3) Unterordnung und Abhängigkeit, unter.
   4) die Annäherung an den Begriff des Simplex, etwas, ziemlich, allmälig, unvermerkt, nach und nach, wie das lat. sub.

ὑπό

Also ὑπαί Il. 2.824, Il. 3.217, Il. 10.376, Il. 11.417, etc. (ὑπό commonly with anastrophe when immediately following the vb. or case-form.)

• I

  Adv.

• • 1

    From under or beneath something : ὑπαὶ δὲ ἴδεσκεν (looked up from under his brow) Il. 3.217 (cf. ὑπόδρα), ἔλυεν ὑφʼ ἵππους Il. 23.513. Cf. Il. 18.319.

  • 2

    From the power, range or reach of something: ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Il. 21.57. Cf. Il. 12.113, Il. 13.395: Od. 9.17, Od. 23.332.

  • 3

    Under or beneath something, underneath, below: ὑφʼ ἕρματα τάνυσσαν Il. 1.486, ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα Il. 3.34, Il. 14.506, ὑπὸ γλῶσσαν τάμεν (at the root) Il. 5.74. Cf. Il. 7.6, Il. 10.155, Il. 11.579, 635, Il. 14.240, etc.: Od. 1.130, Od. 4.636 (at the teat), Od. 8.436, Od. 11.527, Od. 16.47, Od. 23.204, etc.

  • 4

    Indicating coming under an obligation or undertaking. See ἔχω (IV) (4).

  • 5

    Indicating occasion, cause, accompaniment, thereat, therewith, thereto: ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν Il. 4.421, χώρησαν δʼ ὑπὸ πρόμαχοι Il. 4.505, ὑπὸ δʼ ἔστρεφον ἡνιοχῆες (following the movement of the lines) Il. 5.505. Cf. Il. 4.497, Il. 8.4, Il. 11.417, Il. 18.570 (to the lyre), Il. 23.108, etc.: Od. 4.113, Od. 8.380, Od. 16.215, Od. 21.411, etc.

• II

  Prep.

• • 1

    With genit.

  • • a

      From under or beneath: ὑπὸ δʼ ἥρεον ἕρματα νηῶν Il. 2.154. Cf. Il. 8.543, Il. 13.611, Il. 19.17, etc.: κρήνη [ῥέει] ὑπὸ σπείους Od. 9.141. Cf. Od. 4.39, Od. 7.5, Od. 9.463, Od. 22.364, etc.

      So with ablative: ζυγόφιν Il. 19.404, Il. 24.576, ὄχεσφιν Il. 23.7.

    • b

      In reference to saving or escaping, away from, from, from out of: ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ Il. 9.248. Cf. Il. 8.363, Il. 12.74, Il. 17.224, 645, Il. 19.73: ἀνσχεθέειν ὑπὸ κύματος ὁρμῆς Od. 5.320.

      Sim. in reference to carrying off from a protector: νεκρὸν ὑπʼ Αἴαντος ἐρύειν Il. 17.235. Cf. Il. 13.198.

    • c

      In reference to position, under, beneath, underneath: ἱμάς, ὅς οἱ ὑπʼ ἀνθερεῶνος τέτατο Il. 3.372. Cf. Il. 5.796, Il. 8.14, Il. 21.318, Il. 23.874: οὔ πω ἐτέθαπτο ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης Od. 11.52.

      Sim. in reference to taking hold or grasping: ὑπʼ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα Il. 1.501. Cf. Il. 11.842.

    • d

      Passing into the next sense: ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων Il. 2.95, σμῶδιξ ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο 268. Cf. Il. 13.27, Il. 14.285, etc.: Od. 9.484, Od. 12.406, Od. 16.10, etc.

    • e

      Under the influence of, under compulsion or stress of, by the power, force, agency or means of, caused by, under, because of, by reason of, by, from, before, at: εὖτʼ ἂν ὑφʼ Ἕκτορος πίπτωσιν Il. 1.242, μὴ ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς Il. 3.436, ὑπὸ ζεφύροιο ἰωῆς Il. 4.276. Cf. Il. 2.334, Il. 3.61, 128, Il. 5.92, Il. 6.73, Il. 7.64, Il. 8.149, 183, Il. 10.376, Il. 11.119, 391, Il. 12.462, Il. 13.140, Il. 14.414, Il. 15.171, 275 (at the sound of it), Il. 16.519, Il. 21.12, Il. 23.86, etc.: ὑπʼ ἀνάγκης Od. 2.110, ὑπὸ κύματος ἀρθείς Od. 5.393. Cf. Od. 7.263, Od. 8.192, Od. 9.66, Od. 10.78, Od. 19.114, etc.

    • f

      In reference to accompaniment: δαΐδων ὕπο (to the light of . . .) Il. 18.492: Od. 19.48, Od. 23.290.

    • g

      In reference to motion to a point under something: ὡς ὅτε κῦμʼ ἐν νηῒ πέσῃσι λάβρον ὑπαὶ νεφέων (seeming to reach them) Il. 15.625. Cf. Il. 16.375: τὸν μοχλὸν ὑπὸ σποδοῦ ἤλασα Od. 9.375. Cf. Od. 5.346, 373.

      With verbs of striking, etc.: ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας Il. 4.106. Cf. Il. 13.177, 671, Il. 14.493, Il. 23.875, etc.–

    • h

      In reference to passing under something: βάλʼ αὐχένʼ ὑπὸ στεφάνης Il. 7.12. Cf. Il. 11.259, 424, 579=Il. 13.412=Il. 17.349, Il. 16.339, 347, Il. 21.591: Od. 18.96.

  • 2

    With dat.

  • • a

      In reference to position, under, beneath, underneath: ὑπὸ πλατανίστῳ Il. 2.307, ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφʼ ἅρμασιν ἵππους Il. 24.14. Cf. Il. 4.44, Il. 6.396, Il. 9.472, Il. 10.152, Il. 13.88, Il. 16.378, Il. 18.244, etc. : Od. 1.186, Od. 3.478, Od. 4.153, Od. 8.522, Od. 9.443, Od. 10.359, Od. 14.533, Od. 15.469, etc.

      So with locative: ὄχεσφιν Il. 8.41, κράτεσφιν Il. 10.156, etc.

      Sim.: βορέω ὑπʼ ἰωγῇ Od. 14.533.

      In pregnant sense: ποσσὶ δʼ ὑπʼ ἐδήσατο πέδιλα Il. 2.44. Cf. Il. 5.693, Il. 8.267, Il. 18.375, Il. 24.644, etc.: Od. 1.96, Od. 4.297, Od. 9.245, Od. 22.449, etc.

    • b

      Passing into the next sense: ὑπὸ ποσσὶ στεναχίζετο γαῖα Il. 2.784. Cf. Il. 3.13, Il. 11.151, Il. 13.19, Il. 19.363, Il. 20.497, etc.: εἴκοι ὑπὸ βῶλος ἀρότρῳ Od. 18.374.

    • c

      =1.e : χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσα Il. 2.374 θεῶν ὑπὸ πομπῇ (under their conduct) Il. 6.171, ὕπνῳ ὕπο Il. 24.636. Cf. Il. 3.352, Il. 5.93, Il. 6.453, Il. 7.129, Il. 11.433, Il. 13.590, etc.: ὤλεθʼ ὑπʼ Αἰγίσθοιο δόλῳ Od. 3.235, γήρᾳ ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον Od. 11.136. Cf. Od. 4.295, 402, 790, Od. 7.193, Od. 13.82, Od. 18.156, Od. 19.488, etc.

      So with locative: ἐπόρνυέ οἱ μόρσιμον ἦμαρ ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν Il. 15.614.

    • d

      In subjection to, under the charge or guidance of, under: ὑφʼ ἡνιόχῳ εἰωθότι Il. 5.231. Cf. Il. 6.159, Il. 9.156, 298: δέδμητο λαός ὑπʼ αὐτῷ Od. 3.305. Cf. Od. 7.68.

    • e

      Indicating the subjection of the female to the male in conception and in reference to the bearing of offspring, by: ἥ μιν ὑπʼ Ἀγχίσῃ τέκεν Il. 5.313. Cf. Il. 2.714, Il. 7.469, Il. 14.492, etc.: ἥ ῤʼ ὑπὸ τυνδαρέῳ γείνατο παῖδε Od. 11.299.

      Sim.: Ἀφροδίτης, τὴν ἄρʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ἔχον Od. 22.445.

  • 3

    With acc.

  • • a

      In reference to motion to a point under something: ὑπὸ Ἴλιον ἦλθεν (to the walls of . . .) Il. 2.216, ὑπὸ σπέος ἤλασε μῆλα Il. 4.279. Cf. Il. 4.407, Il. 5.731, Il. 8.271, Il. 11.181, Il. 12.264, Od. 18.145, Il. 22.195, Il. 23.51, etc.: Od. 3.335, Od. 4.146, 425, 445, Od. 5.481, Od. 9.99, Od. 10.191, Od. 14.469, Od. 20.81, Od. 24.234, etc.

      With verbs of striking, etc.: βάλε λαιμὸν ὑπʼ ἀνθερεῶνα Il. 13.388. Cf. Il. 13.615, Il. 17.309, Il. 20.275.

    • b

      In reference to motion passing under something: τρέσε τεῖχος ὕπο Τρώων Il. 22.144. Cf. Il. 5.67, Il. 13.652, Il. 18.281: κρήνη ὑπʼ αὐλῆς οὐδὸν ἵησιν Od. 7.130. Cf. Od. 2.181.

    • c

      In reference to position, stretching, extending, lying or being under, under, beneath, underneath: οἳ δʼ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος Il. 2.603. Cf. Il. 2.824, Il. 3.371, Il. 5.267, Il. 19.259, Il. 22.307: μάλα πῖαρ ὑπʼ οὖδάς [ἐστιν] Od. 9.135. Cf. Od. 9.433, Od. 11.498, 619, Od. 15.349, Od. 22.362.

    • d

      In reference to time, during, throughout the time of: πάνθʼ ὑπὸ μηνιθμόν Il. 16.202.

      In the course of: νύχθʼ ὑπὸ τήνδε Il. 22.102.

ὑπό

• A prep. (anastrophe P. 3.10, P. 5.100, P. 1.64, P. 11.18, N. 1.35)
• 1 c. acc.,
• • a under, below ὑπὸ Κυλλάνας ὄρο̄ς, Ἁγησία, μάτρωες ἄνδρες ναιετάοντες (Π: ὅροις codd.) O. 6.77 τὸν κρύψαν ἔνερθʼ ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος σάματι P. 9.81 [codd. P. 10.15] ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνʼ εἶσʼ ὑπὸ χθόν fr. 137. 1.
  • b under, up to the walls of θαλασσίαις ἀνέμων ῥιπαῖσι πεμφθεὶς ὑπὸ Τροίαν N. 3.60
• 2 c. gen.,
• • a below πολλά μοι ὑπʼ ἀγκῶνος ὠκέα βέλη ἔνδον ἐντὶ φαρέτρας O. 2.83 λόχμας ὑπὸ κυανέας τίκτε θεόφρονα κοῦρον O. 6.40 λόχμαισι δὲ δοκεύσαις ὑπὸ Κλεωνᾶν δάμασε O. 10.30 ταί θʼ ὑπʼ Αἴτνας ὑψιλόφου καλλίπλουτοι πόλιες O. 13.111 [coni. Bergk P. 8.77] ἔθηκε καὶ βαθυλείμων ὑπὸ Κίρρας πετρᾶν ἀγὼν κρατησίποδα Φρικίαν (Christ: βαθυλείμων (α）ἀγὼν πέτραν codd.) P. 10.15
  • b from (out of) of the delivery of a child, ἦλθεν δʼ ὑπὸ σπλάγχνων ὑπʼ ὠδῖνός τʼ ἐρατᾶς Ἴαμος ἐς φάος αὐτίκα O. 6.43 “παῖδα ὃν κλυτὸς Ἑρμᾶς εὐθρόνοις ὥραισι καὶ Γαίᾳ ἀνελὼν φίλας ὑπὸ ματέρος οἴσει” P. 9.61 ἐπεὶ σπλάγχνων ὕπο ματέρος αὐτίκα θαητὰν ἐς αἴγλαν παῖς Διὸς ὠδῖνα φεύγων μόλεν N. 1.35 met., of deliverance, ὑπʼ ἀμαχανίας ἄγων ἐς φάος τόνδε δᾶμον ἀστῶν (ἀπʼ byz.) O. 5.14 Ὀρέστα· τὸν δὴ Κλυταιμήστρας χειρῶν ὕπο κρατερᾶν ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος P. 11.18
  • c to the accompaniment of τεαὶ γὰρ ὧραι ὑπὸ ποικιλοφόρμιγγος ἀοιδᾶς ἑλισσόμεναί O. 4.2 καί νυν ὑπʼ ἀμφοτέρων σὺν Διαγόρᾳ κατέβαν (i. e. with lyre and flute) O. 7.13 σειρῆνα δὲ κόμπον αὐλίσκων ὑπὸ λωτίνων μιμήσομʼ ἀοιδαῖς Παρθ. 2. 14.
  • d of agency,
  • • α of things, under the influence of ἐσλῶν γὰρ ὑπὸ χαρμάτων πῆμα θνᾴσκει O. 2.19. cf. O. 6.43.
    • β of pers. ἀλλʼ αἶνον ἐπέβα κόρος οὐ δίκᾳ συναντόμενος ἀλλὰ μάργων ὑπʼ ἀνδρῶν under the influence of O. 2.96 Κορινθίων ὑπὸ φωτῶν ἐν ἐσλοῦ Πέλοπος πτυχαῖς ὀκτὼ στεφάνοις ἔμιχθεν ἤδη by, at the the hands of N. 2.20
• 3 c. dat.,
• • a lying below, at the foot of [ὑπὸ Κυλλάνας ὅροις (ὄρος Π.) O. 6.77] τὰ δʼ ὑπʼ ὀφρύι Παρνασσίᾳ ἕξ (v. l. ἐπʼ) O. 13.106 ὄχθαις ὕπο Ταυγέτου ναίοντες P. 1.64 δασκίοις Φλειοῦντος ὑπʼ ὠγυγίοις ὄρεσιν N. 6.44 ἐν δὲ κέχλαδ[εν] κρόταλʼ αἰθομένα τε δαὶς ὑπὸ ξανθαῖσι πεύκαις Δ. 2. 11.
  • b down in, under ἁμέραν τὰν μὲν παρὰ πατρὶ φίλῳ Δὶ νέμονται, τὰν δʼ ὑπὸ κεύθεσι γαίας ἐν γυάλοις Θεράπνας N. 10.56 ἥβαν γὰρ οὐκ ἄπειρον ὑπὸ χειᾷ καλῶν δάμασεν I. 8.70 “ὑπὸ σπλάγχ[νοις] φέροισα τόνδʼ ἀνέρʼ Πα. 8A. 18. πρῶτον εὐνάσθην ἀγαπατὸς ὑπὸ σπαργάνοις fr. 193.
  • c from under (θρῆνον) τὸν παρθενίοις ὑπό τʼ ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς ἄιε λειβόμενον P. 12.9
  • d yoked to ἐριζόμεναι νᾶες ἐν πόντῳ καὶ <ὑφʼ>ἅρμασιν ἵπποι (Bergk e Σ: ἐν unus cod.; om. alter) I. 5.5 ὑφʼ ἅρμασιν ἵππος (v. l. ἐν) fr. 234. 1.
  • e by means of, by, with βωμοὺς ἓξ διδύμους ἐγέραρεν ἑορταῖς θεῶν μεγίσταις ὑπὸ βουθυσίαις ἀέθλων τε πεμπαμέροις ἁμίλλαις O. 5.6 μεγαλᾶν δʼ ἀρετᾶν δρόσῳ μαλθακᾷ ῥανθεισᾶν κώμων ὑπὸ χεύμασιν (byz.: θʼ ὑπὸ codd.) P. 5.100 (σοφοὶ) οὐδʼ ὑπὸ κέρδει βλάβεν N. 7.18 λέγοντι γὰρ Αἰακόν μιν ὑπὸ ματροδόκοις γοναῖς φυτεῦσαι N. 7.84 αἰδὼς γὰρ ὑπὸ κρύφα κέρδει κλέπτεται N. 9.33 “νῦν σε, νῦν εὐχαῖς ὑπὸ θεσπεσίαις λίσσομαι” I. 6.44 κείνων λυθέντες σαῖς ὑπὸ χερσίν, ἄναξ fr. 35. ὁ δὲ μηδὲν ἔχων ὑπὸ σιγᾷ μελαίνᾳ κάρα κέκρυπται Παρθ. 1. 9.
  • f under the force of, under the influence of [εἴ τί τοι Πίσας τε καὶ Φερενίκου χάρις νόον ὑπὸ γλυκυτάταις ἔθηκε φροντίσιν (v. ὑποτίθημι) O. 1.19] ὑπὸ στερεῷ πυρὶ πλαγαῖς τε σιδάρου βαθὺν εἰς ὀχετὸν ἄτας ἵζοισαν ἑὰν πόλιν O. 10.36 δαμεῖσα χρυσέοις τόξοισιν ὕπʼ Ἀρτέμιδος (Hermann: ὑπʼ codd.) P. 3.10 βελέων ὑπὸ ῥιπαῖσι κείνου φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν ἔνεπεν N. 1.68 ἦ μὰν ἀνόμοιά γε δᾴοισιν ἐν θερμῷ χροὶ ἕλκεα ῥῆξαν πελεμιζόμενοι ὑπʼ ἀλεξιμβρότῳ λόγχᾳ N. 8.30 δαίμων δὲ παρίσχει, ἄλλοτʼ ἄλλον ὕπερθε βάλλων ἄλλον δʼ ὑπὸ χειρῶν μέτρῳ καταβαίνει (v. l. μέτρον: post χειρῶν distinxit Bergk) P. 8.77 τῶν μὲν ὑπὸ στάθμᾳ νέμονται I. 9.4 ἐκράνθην ὑπὸ δαιμονίῳ τινι (sc. δείματι, simm.) — συνάγεν θρόον Pae. 9.34
  • g of pers., by, through ὑπʼ Ἀπόλλωνι γλυκείας πρῶτον ἔψαυσʼ Ἀφροδίτας O. 6.35 “ἐρατὸν λύοι κεν χαλινὸν ὑφʼ ἥρωι παρθενίας” I. 8.45
• 4 fragg. ]α βοῦς ὑπʼ οἴστρ[ fr. 51f. b. 13. ]ὕπο[ P. Oxy. 2447. 5.
• B in tmesis νόον ὑπὸ γλυκυτάταις ἔθηκε φροντίσιν (v. ὑποτίθημι) O. 1.19 ὑπὸ κίονες ἕστασαν (v. ὑφίσταμι) Pae. 8.69

ὑπό (cf. sub): under. — I. adv., underneath, below, beneath, of motion or rest, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν (‘for the feet’) ἥσει, Il. 14.240; ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν, Od. 1.131; χεῦεν ὕπο ῥῶπας, Od. 16.47; often to indicate the position of parts of the body (in ‘plastic’ style as if one were looking at a picture up and down), ὑπὸ γούνατʼ ἔλῡσεν (the knees ‘beneath him’), ὑπὸ δʼ ἔτρεμε γυῖα, Il. 10.390; sometimes causal, thereunder, thereby, Od. 8.380, Il. 8.4; thus to denote accompaniment in music, λίνον δʼ ὑπὸ κᾱλὸν ἄειδεν (to it, the harp), Il. 18.570, Od. 21.411. — II. prep., (1) w. gen., of position or motion; under, out or forth from under; ὑπʼ ἀνθερεῶνος ἐλεῖν, κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι, Od. 5.346, and thus often w. verbs of hitting; ῥέει κρήνη ὑπὸ σπείους, ‘from beneath,’ Od. 9.141; then of agency, influence, by, through, in consequence of; δαμῆναι, θνήσκειν ὑπό τινος (‘at the hands of’), φεύγειν ὑπό τινος (‘before’), Il. 18.149; ὑπʼ ἀνάγκης (‘from necessity,’ ‘perforce’), ὑπὸ δείους (‘for’), ὑπὸ φρῑκὸς Βορέω, Il. 23.692. —(2) w. dat., of position, under, and w. verbs of motion when the resulting position of rest is chiefly in mind, πίπτειν, τιθέναι τι ὑπό τινι, Od. 22.449, Il. 16.378; instrumental or causal, under (not ‘by’ as w. the gen., but rather denoting subjection), ὑπὸ χερσί τινος θανέειν, ὀλέσαι ψῡχήν, γήραι ὕπο ἀρημένος, Od. 11.136; of power, mastery, δέδμητο λᾱὸς ὑπʼ αὐτῷ, Od. 3.305, Il. 24.636; and of accompanying circumstances, ὑπὸ πομπῇ (‘under the guidance’), πνοιῇ ὕπο (‘with the breeze’), Od. 4.402. —(3) w. acc., of motion (or extension), under, but often where the idea of motion is quite faint, ζώειν ὑπʼ αὐγᾶς ἠελίοιο, thinking of the duration of life, Od. 15.349, Il. 5.267; of time, during, Il. 16.202, Il. 22.102.

ὑπό Epic ὑπαί before δ, π

• from under, by, c. gen. under, c. dat., towards c. acc.
• Lat. sub, prep. with gen., dat. and acc.
• AWITH GEN.,
• • Iof Place, from under, ῥέει κρήνη ὑπὸ σπείους Od.: of rescuing from under anotherʼs power, after the Verbs ἐρύεσθαι, ἁρπάζειν, Il.; ἵππους λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ they loosed the horses from under the yoke, Hom.
  • • 2under, beneath, μοχλὸν ὑπὸ σποδοῦ ἤλασα thrust the bar in under the embers, Od.; ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας having hit him under the breast, Il.; ὑπὸ χθονός Hom., etc.
  • IIof the Agent, with pass. Verbs, by, Lat. a or ab, ὑπό τινος δαμῆναι Il.; ὑφʼ ἑαυτοῦ by oneʼs own action, i.e. of oneself, Thuc.; so also, with neut. verbs, φεύγειν ὑπό τινος, i. e. to flee before him, Il.; ἔπαινον ἔχειν ὑπό τινος Hdt.
  • • 2of things as well as persons, ὡς διάκειμαι ὑπὸ τῆς νόσου Thuc.; ἐνδακρύειν χαρᾶς ὕπο Aesch.; μαίνεται ὑφʼ ἡδονῆς Soph.; ὀρύσσειν ὑπὸ μαστίγων to dig under fear of scourges, Hdt.
    • 3of accompanying music, to the sound of, κωμάζειν ὑπʼ αὐλοῦ Hes.; πίνειν ὑπὸ σάλπιγγος Ar.: then, of anything attendant, δαΐδων ὑπὸ λαμπομενάων ἠγίνεον by torchlight, Il.; ὑπʼ εὐφήμου βοῆς θῦσαι to offer a sacrifice accompanied by it, Soph.; ὑπὸ πομπῆς in or with solemn procession, Hdt.
• BWITH DAT. of Place or Position, ὑπὸ ποσσί Il.; ὑπὸ πλατανίστῳ Il.; ὑπʼ Ἰλίῳ under its walls, Eur.; ὑφʼ ἅρμασι under, i. e. yoked to, the chariot, Il.
• • • 2ὑπὸ χερσί τινος δαμῆναι to be subdued under, i. e. by force of his arms, Il.; ὑπὸ δουρὶ δαμῆναι Il.
  • IIof the person under whose power or influence a thing is done, φέβεσθαι ὑπό τινι to flee before him, Il.; ὑπὸ πομπῇ τινος βῆναι to go under his convoy, Il.
  • • 2expressing subjection, ὑπό τινι under oneʼs power, Od.; εἶναι ὑπό τινι to be subject to him, Thuc.; ἔχειν ὑφʼ ἑαυτῷ to have under one, Xen.
    • 3of things coming under a class, ἐργασίαι ὑπὸ ταῖς τέχναις Plat.
    • 4as in A. II. 3, ὑπʼ αὐλητῆρι πρόσθʼ ἔκιον advanced to the music of the flute-player, Hes.: generally, of attendant circumstances, ἐξ ἁλὸς εἶσι πνοιῇ ὕπο Ζεφύροιο Od.; ὑπὸ σκότῳ, νυκτί Aesch.
• CWITH ACCUS. of Place, towards and under, ὑπὸ σπέος ἤλασε μῆλα drove them under, i.e. into, the cave, Il.; ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν Od.; ὑπὸ δικαστήριον ἄγειν to bring under or before the tribunal, Hdt.
• • • 2like ὑπό c. dat. without sense of motion, ὑπʼ ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε everywhere under the sun, Il.; ὑπὸ τὴν ἄρκτον Hdt.; τὸ ὑπὸ τὴν ἀκρόπολιν Thuc.
  • IIof subjection, ποιεῖσθαι ὑπὸ σφᾶς Thuc., etc.
  • IIIof Time, like Lat. sub, just after, just about, ὑπὸ νύκτα towards night, Il.; ὑπὸ ταῦτα about that time, Hdt.; ὑπὸ τὸν νηὸν κατακαέντα about the time of its burning, Il.; ὑπὸ τὸν σεισμόν about the time of the earthquake, Thuc.
  • IVof accompaniment, ὑπὸ αὐλὸν διαλέγεσθαι Xen.
  • Vὑπό τι, as adv. to a certain degree, in some measure, Lat. aliquatenus, Plat.
• DPOSITION: ὑπό can always follow its Subst., becoming by anastrophe ὕπο.
• EAS ADV., under, below, beneath, Hom.
• • • 2behind, Hdt.
  • IIsecretly, unnoticed, Il.
• FIN COMPOSITION:
• • Iunder, both of rest and motion, as ὕπ-ειμι, ὑπο-βαίνω.
  • • 2of the casing or covering of one thing with another, as ὑπό-χρυσος.
    • 3to express subjection, ὑπο-δαμνάω, ὑφ-ηνίοχος.
  • IIsomewhat, a little, ὑπο-κινέω, ὑπό-λευκος: underhand, secretly, ὑπο-θωπεύω.