ἀνόσφραντος
ἀνόσφραντος, that cannot be smelt
ἀνόσφρ-αντος, ον,
- that cannot be smelt, Arist. de An. 421b6:—also ἀνόσφρ-ητος, ον, Alex.Aphr. de An. 52.15.
que no despide olor Arist.de An.421b6
• subst. τὸ ἀ. ib.
ἀν·όσφραντος, ος, ον, qu’on ne peut flairer, Arstt. An. 2, 9, 7.
Étym. ἀν-, ὀσφραίνομαι.
ἀνόσφραντος, nicht zu riechen, Arist. de an. 2.9.