ἀνορύσσω
ἀνορύσσω, to dig up
ἀνορύσσω, Att. ἀνορύττω, pf. Pass. ἀνορώρυγμαι Men. 468:—
- dig up what has been buried, τὰ ὀστέα Hdt. 2.41, Lycurg. 113; ὑδρίας Ar. Av. 602; τινά Id. Pax 372, Plu. Ages. 20; χρυσόν Luc. Cont. 11.
- 2 ἀ. τάφον dig up, break open, destroy it, Hdt. 1.68, Isoc. 16.26.
1 en gener. desenterrar
τὰ ὀστέα
ταύτην (τὴν Εἰρήνην)
ὑδρίας
ᾠά
τοῦτον (χρυσόν)
τὸν Λύσανδρον
τὰ σώματα
• fig.
λογισμούς
2 abrir, profanar
τάφον
τὰς μυωπίας
τάφρον
• excavar un canal PTeb.961.3 (II a.C.), POxy.1917.111,
γῆν
• excavar buscando fig.
(τὸν θάνατον) ὥσπερ θησαυρούς
ἀν·ορύσσω, att. -ορύττω :
1 déterrer, mettre au jour en fouillant, Hdt. 2, 41 ; Ar. Av. 602 ; Plut. Ages. 20, etc. ||
2 fouiller, particul. violer une sépulture, Hdt. 1, 68 ; Isocr. 351e ||
➳ Part. pf. pass. ἀνορωρυγμένος, Mén. (Suid. et Bkk. 405).
Étym. ἀνά, ὀ.
ἀνορύσσω, ausgraben, ὑδρίας Ar. Av. 602 ; ὀστᾶ, νεκρόν, Plut. Ages. 20 ; τάφον Her. 1.68 ; vom Bergbau, Luc. Cont. 11 ; ἀνορωρυγμένος Men. bei Suid. B.A. 405.
ἀνορύσσω
- 1to dig up what has been buried, Hdt., Ar.
- 2ἀν. τάφον to dig it up, break open, Hdt.