ἀπομόργνυμι
ἀπομόργνυμι, to wipe off
Could not find ἀπομορξαμένω in Logeion dictionaries.
ἀπομορξαμένω aorist middle participle masculine nominative dual, aorist middle participle masculine vocative dual, aorist middle participle masculine accusative dual, aorist middle participle neuter nominative dual, aorist middle participle neuter vocative dual, aorist middle participle neuter accusative dual, aorist middle participle masculine genitive singular, aorist middle participle neuter genitive singular of ἀπομόργνυμι
- wipe off or away from, ἀπʼ ἰχῶ χειρὸς ὀμόργνυ Il. 5.416; αἷμʼ ἀπομόργνυ ib. 798; πεύκης ἀπὸ δάκρυʼ ὀμ. v.l. in Nic. Al. 547:— Med., wipe off from oneself, ἀπομορξαμένω κονίην Il. 23.739; ἀπομόρξατο δάκρυ wiped away his tears, Od. 17.304; ἀφρὸν ἀπὸ στομάτων Mosch. 2.96; abs. in same sense, ἀπομόρξασθαι Ar. Ach. 706; ἀ. ἱδρῶτα ib. 696:—Pass., τὴν ὀργὴν ἀπομορχθείς having my anger wiped off, Id. V. 560; ἀπωμοργμένος rubbed bare, Arist. Phgn. 810b3.
- 2 wipe clean, σπόγγῳ δʼ ἀμφὶ πρόσωπα . . ἀπομόργνυ Il. 18.414:—Med., ἀπομόρξατο χερσὶ παρειάς wiped her cheeks, Od. 18.200.
1 restregar, limpiar c. ac. y gen., en tm.
ἀπ' ἰχῶ χειρὸς ὀμόργνυ
μιν ... χείρεσιν ἀφρὸν πολλὸν ἀπὸ στομάτων ἀπομόργνυτο
le limpió (al toro) con sus manos la mucha espuma de la boca
• en v. pas., fig.
τὴν ὀργὴν ἀπομορχθείς
habiendo quedado limpio de ira
2 limpiarse en v. med. c. ac. de cosa
ἀπομόρξατο δάκρυ
ἀπομορξαμένω κονίην
ἀνδρικὸν ἱδρῶτα
αἷμ'
• c. ac. de parte del cuerpo
ἀπομόρξατο χερσὶ παρειάς
σπόγγῳ δ' ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖρ' ἀπομόργνυ
• abs. enjugarse las lágrimas
ἠλέησα κἀπεμορξάμην
1. wegvegen, afvegen:
2. schoonvegen:
[ἀπ-, ἀπο-n(1).]
3 sing. aor. mid. ἀπομόρξατο Il. 2.269: Od. 17.304, Od. 18.200.
Nom. dual masc. pple. ἀπομορξαμένω Il. 23.739.
- 1
To wipe off or away.
With double acc.: τελαμῶνα αἱμα Il. 5.798.
- 2
In mid., to wipe away from one’s face or person: δάκρυ Il. 2.269. Cf. Il. 23.739: Od. 17.304.
- 3
To wipe, cleanse Il. 18.414.
In mid. Od. 18.200.
- 1
- 1to wipe off or away from, τί τινος Il.:—Mid. to wipe off from oneself, Il.; ἀπομόρξατο δάκρυ wiped away his tears, Od.; absol. in same sense, ἀπομόρξασθαι Ar.; and in Pass., τὴν ὀργὴν ἀπομορχθείς having my anger wiped off, Ar.
- 2to wipe the face clean, Il.:—Mid., ἀπομόρξατο παρειάς she wiped her cheeks, Od.