ἀπόμοιρα
ἀπόμοιρα, portion
- portion, σιτηρᾶς OGI 55.15 (iii B.C.); esp. of a revenue assigned to the gods, τὰς καθηκούσας ἀ. τοῖς θεοῖς . . μένειν ib. 90.15 (Rosetta), cf. PEleph. 14.3 (iii B.C.), PRev.Laws 25.15, al., PLond. 2.195.9 (i A.D.), etc.: generally, λαφύρων J. AJ 6.14.6; ὀρνίθων Paus. 8.22.6.
- b θεία ἀ. particle of divinity, M.Ant. 2.1.
- 2 distribution of parts of a victim, BCH 29.524 (Delos).
I
1 porción, parte
ἔχουσιν ἀπόμοιραν τῆς σῆς εὐπραξίας
διέπεμψε ... ἀπομοίρας λαφύρων
πενιχρομένοισι θέρους ἀπόμοιραν ἰάλλει
χρημάτων
• de ejércitos o pueblos
τῶν Φράγγων
θείας ἀπομοίρας μέτοχος
2 tributo o renta para el mantenimiento del culto de los monarcas helenísticos
τῆς [σιτ]ηρᾶς ἀπομοίρας
τὰς καθηκούσας ἀπομοίρας τοῖς θεοῖς (e.e. los reyes helenísticos) ἀπὸ τῆς ἀμπελίτιδος ... καὶ τῶν παραδείσων
τῆς χώρας ἀ.
II distribución, reparto
τοῖς μὴ πορευομένοις εἰς ἀπόμοιραν