ἀστιβής
ἀστιβής, untrodden
Could not find ἀστιβεστάτη in Logeion dictionaries.
ἀστιβεστάτη feminine nominative singular superlative, feminine vocative singular superlative of ἀστιβής
ἀστῐβής, ές, (στείβω)
- untrodden, τινί A. Th. 859 (lyr.): hence,
- 2 desert, pathless, χῶρος S. Aj. 657; ἀ. πόρος, of the sea, Arion 1.16; ὁδός Hymn.Is. 149.
- 3 not to be trodden, holy, ἄλσος S. OC 126; rare in Prose, as X. Mem. 3.8.10.
- II Act., leaving no track, τροχός Mesom. Nem. 7.
1 no hollado, no pisado
χῶρος
πόρος
ὁδός
ἐρίπνη
θεωρίς ἀ. Ἀπόλλωνι
χῶρος ... θηρίοις ἀ.
2 que no se puede pisar, sagrado
ἄλσος
3 que no deja rastro
τροχός
ἀ·στιβής, ής, ές [ῐ]
I pass.
1 non foulé, non fréquenté : τινι, Eschl. Sept. 859, par qqn ; abs. désert, Soph. Aj. 657 ||
2 p. suite, en parl. de lieux consacrés, sacré, saint, Soph. O.C. 126 ||
II act. qui ne laisse pas de trace (roue) Mésomèd. H. Nem. 10, etc. ||
Sup. -έστατος, Xén. Mem. 3, 8, 10.
Étym. ἀ, στείβω.
1. onbetreden; waar men niet komt, verlaten.
2. die je niet mag betreden (van heiligdommen).
ἀστιβής, ές, unbetreten, χέρσος Ἀπόλλωνι Aesch. Spt. 841 ; ἄλσος Soph. O.C. 126 ; χώρα Aj. 642 ; χώρα ἀστιβεστάτη Xen. Mem. 3.8.10 ; χωρίον Her. vit.Hom. 21 ; Arr. 5.11.1.
ἀστιβής
στείβω
- 1untrodden, Aesch.: desert, pathless, Soph.
- 2not to be trodden, holy, Soph.