ἀστραγαλωτός
ἀστραγαλωτός, made of ἀστράγαλοι
ἀστρᾰγᾰλ-ωτός, ή, όν,
- made of ἀστράγαλοι, μάστιξ Crates Com. 35, Plu. Col. 2.1127c; ἱμάς Posidon. 9.
- II -ωτή, ἡ, name of a plant, Philum. Ven. 7.11; dub. in Harp.Astr. in Cat.Cod.Astr. 8(3).150.26.
- 2 (sc. στυπτηρία) a kind of alum, Gal. 12.237.
I
1 hecho con huesos de taba
μάστιξ
ἱμάς
2 talar, que llega a los tobillos
χιτών
II subst. ἀστραγαλωτή, ἡ
1 bot. n. de una planta Philum.Ven.7.11, Harp.Astr. en Cat.Cod.Astr.8(3).150.26.
2 cierta clase de alumbre Gal.12.237.
ἀστραγαλωτός, ή, όν [ᾰγᾰ] garni d’osselets ; ἀστραγαλωτὴ μάστιξ, Cratès (Poll. 10, 54), Plut. ou ἀστραγαλωτὸς ἱμάς, Posidon. (Ath. 153a) fouet garni d’osselets.
Étym. *ἀστραγαλόω, d’ἀστράγαλος.
ἀστραγαλωτός, von Knöcheln, ἱμᾶσιν ἀστραγαλωτοῖς μαστιγοῦσθαι Parthon bei Ath. IV.153a, mit Knöcheln durchflochtene Knute, vgl. πολυαστράγαλος. So ἡ ἀστραγαλωτὴ μάστιξ Crates Poll. 10.54 ; ohne μάστιξ, dieselbe Knute, Plut. adv. Col. 33 extr., Strafinstrument der Gallier. Vgl. ἀστράγαλος 2).