ἀστραλός
ἀστραλός, sturnus
ἀστραλός, ὁ,
- = ψαρός (Thess.), Hsch. (Cf. Lat. sturnus, OHG. stara, OE. stær.)
n. tes. del estornino Hsch.
•Se rel. gener. c. aaa. stara, lat. sturnus, quizá deriv. de *astrn̥los.