ἐγκράζω
ἐγκράζω, to cry aloud at
Could not find ἐγκραγὼν in Logeion dictionaries.
ἐγκραγὼν aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἐγκράζω
- to cry aloud at one, esp. in anger, τινί v.l. in Ar. Pl. 428; ἐπί τινα v.l. in Th. 8.84; φωνεῖν ὀξὺ καὶ ἐγκεκραγός Arist. Phgn. 813b5.
gritar c. ac. adverb.
οὐ γὰρ ἂν τοσουτονὶ ἐνέκραγες ἡμῖν
pues no nos darías tantos gritosμέγ' ἐγκραγόντες
ὁ δ' αὐτῷ σιγᾶν ἐγκραγών
ἐγκραγόντες οἱ θρασύτατοι ... ὡς οὐκ ἔστιν ...
τοῦτον πόρρωθεν ἐγκραγών
gritándole desde lejos como despedida
• part. c. valor abs.
φωνοῦσιν ὀξὺ καὶ ἐγκεκραγός
tienen una voz aguda y chillona
- to cry aloud at one, τινί Ar.; ἐπί τινα Thuc.