Logeion | ἐκτήκω

ἐκτήκω, fut. -ξω E. Or. 134:—

melt out, Κύκλωπος ὄμματʼ ἐ. πυρί Id. Cyc. 459; τὰ γράμματʼ ἐ. melt out the letters written on wax, Ar. Nu. 772.
- - 2 metaph., let melt, pine or waste away, ὄμμα δακρύοις E. Or. 134, cf. 529; δάκρυσι χρόα Id. Hel. 1419; τὸν θυμόν Pl. R. 411b; λῆστις δʼ ἐ. μνημοσύνην πραπίδων Critias 6.12 D.; τὴν ὑπάρχουσαν ἐ. κρᾶσιν Plu. Lyc. 5; ἐ. τινὰ εἰς δάκρυα Id. Brut. 23; λύπῃ καὶ λιμῷ ἑαυτόν Ael. NA 10.41.
- II Pass., with pf. ἐκτέτηκα: aor. ἐξετάκην [ᾰ]:—melt and ooze out, Hp. Coac. 629; τὸ ἐκτετηκός flabby condition, Id. Aph. 2.35.
- - 2 metaph., pine, waste away, ἐκτέτηκα καρδίαν E. Hec. 433; ἐξετηκόμην γόοις Id. Or. 860, etc.; τὰς ὁράσεις ἐκτετηκυῖα ὑπὸ τῶν δακρύων D.H. 8.45, cf. Luc. Gall. 29, 31; μάλα μοι τόδʼ ἐμμένοι καὶ μήποτʼ ἐκτακείη may it never melt from my remembrance, A. Pr. 535 (lyr.), cf. Critias l.c.

I tr.

1 fundir, derretir por completo mediante calor Κύκλωπος ... ὄμμα ... πυρί E.Cyc.459, πρὸς τὸν ἥλιον τὰ γράμματ' en un texto escrito sobre cera, Ar.Nu.772, τὴν πίτταν Thphr.HP 9.3.4

• consumir la humedad por el calor, en v. pas. ἐκτηκομένης ὑπ' αὐτῶν (τῶν κεραυνῶν) τῆς ὑγρότητος Arist.Fr.218, de las fuentes del Nilo, Aristid.Or.36.99

• fig., c. idea de aflicción, dolor o austeridad consumir enteramente, deshacer τήνδε (τὴν μητέρα) ἐκτήκω γόοις E.Hec.434, μή ... σὸν δάκρυσιν ἐκτήξῃς χρόα E.Hel.1419, δακρύοις ... ὀφθαλμὸν ἐκτήκω E.Or.529, cf. Moschio Trag.9.9, D.H.8.45, τὴν ψυχὴν ὑμῶν LXX Le.26.16.4, cf. Ps.38.12, ἐξέτηξέν με ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σουme consumió el celo por tu casa e.d., del Señor, LXX Ps.118.139, ἀγρυπνία πλούτου ἐκτήκει σάρκας LXX Si.31.1, ὁ κύων ... λύπῃ καὶ λιμῷ ἑαυτὸν ἐκτήξας ἀπέθανεν Ael.NA 10.41, τὴν Πορκίαν ἡ τοῦ πάθους εἰκὼν ἐξέτηξεν εἰς δάκρυα Plu.Brut.23.

2 licuar τὸ δὲ σφόδρα ῥυπτικὸν (τῶν πόρων) ὥστε καὶ ἐκτήκειν πικρόν cuanto sirve para limpiar enérgicamente (los conductos), de modo que los licúa, es amargo Thphr.Sens.84

• disolver τὸν ... ἐγκέφαλον en el embalsamamiento, Plu.Pomp.42, τοὺς ἅλας Prou.Bodl.25, en v. pas. τὸ μὲν γεῶδες αὐτῆς (τῆς μαρμάρου) ἐκτηκόμενον διὰ τῶν ὑγρῶν D.S.3.14, ἐκτακέντος τοῦ ἁλός Aesop.191

• esp. medic., ref. humores, carne y partes del cuerpo, e incluso al cuerpo entero licuar, fundir mediante calor λεπτύνειν καὶ ἐ. τὸ φλέγμα Hp.Fist.7, sin calor παχύτητας βλεφάρων Dsc.2.5

• en v. pas. ser eliminado por consunción o exudación ἐν περιρρῷ ... αἷμα ἐκτηκόμενον Hp.Coac.629, τὰς σάρκας ... πῦον γενομένας ἐκτακῆναι Hp.VC 11, cf. 15, τὸ ὑγρόν Hp.Morb.1.15, cf. 25

• fig. hacer desaparecer, borrar λῆστις δ' ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων Critias Eleg.4.11, τὰς κηλῖδαςlas manchas de la ropa, Plu.2.627b.

3 fig. ablandar en extremo, enternecer hasta el extremo, ablandar ἔκ τοί μ' ἔτηξας E.Or.1047, τὸν ἄνθρωπον ἐξέτηξαν καὶ ἀπεθήλυναν (οἱ κόλακες) Plu.Ant.53

• enervar o debilitar completamente τὸν θυμόν Pl.R.411b, en v. pas. ἐκτήκεται ... τὸ φρονοῦν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς Plu.2.566a.

II intr., en v. med.-pas. y perf.

1 fisiol. licuarse διὰ πλῆθος τῆς τροφῆς ἐκτηκομένων (τῶν σπερμάτων) (la corrupción ocurre) al licuarse (las semillas) por la abundancia de alimento Thphr.CP 4.4.9

• consumirse, enflaquecer en perf. ἐκτετήκασι ... αἱ σάρκες αἱ κατὰ τοὺς κροτάφους Gal.7.316, en part. act., op. εὔογκος ‘voluminoso’, Gal.18(2).139, εἰ ... σάρκες ἐκτετηκυῖαι τύχοιεν ... Gal.18(2).795, ἰσχία ... ὥσπερ ἐκτετηκότα unas caderas por así decir consumidas Adam.2.9, σῶμα κατάξηρον ἐκτετηκός Pall.Febr.17, γύναιον ἐκτετηκός Pall.in Hp.95

• neutr. subst. τὸ ἐκτετηκός emaciación, consunción, enflaquecimiento excesivo Hp.Aph.2.35.

2 fig. desvanecerse, desaparecer una idea o propósito ἀλλά μοι τόδ' ἐμμένοι καὶ μήποτ' ἐκτακείη A.Pr.535

• deshacerse, consumirse de pers. ἐγὼ δ' ἐκτήκομαι Cratin.196, c. dat. ἐξετηκόμην γόοις me deshacía en sollozos E.Or.860, ἐκτέτηκα καρδίαν θρήνοισι μητρός tengo deshecho el corazón con los trenos de mi madre E.Hec.433, cf. Lyc.498, οἱ τοῖς μακραῖς νηστείαις ἐκτετηγμένοι Gr.Naz.M.35.693C, c. ac. de rel. ἐκτακεὶς δὲ τὰ μέλη Aristaenet.1.10.51, c. compl. prep. ἐπὶ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐξετηκόμην LXX Ps.138.21, ἐκτετηκὼς ὑπὸ φροντίδων Luc.Gall.29, cf. 31, ὁ πρὸς τὸ λυσσῶδες τῆς νεότητος πάθος ἐκτετηκώς Gr.Nyss.Or.Dom.14.3.

ἐκ·τήκω (f. -τήξω, ao. 1 ἐξέτηξα ; pf. ἐκτέτηκα ; ao. 2 pass. ἐξετάκην)

I tr.

1 faire fondre : γράμματα, Ar. Nub. 772, des lettres (écrites sur de la cire) ||

2 p. suite, consumer : ἐκτ. ὄμματα πυρί, Eur. Cycl. 459, brûler les yeux ; ἐκτ. δακρύοις ὄμμα, Eur. Or. 134, faire fondre en larmes les yeux de qqn ; ἐκτ. τινὰ εἰς δάκρυα, Plut. Brut. 23, faire fondre qqn en larmes ; ἐκτ. λύπῃ ἑαυτόν, El. N.A. 10, 41, se consumer de chagrin ; fig. τόδε μήποτ’ ἐκτακείη, Eschl. Pr. 535, puissent ces pensées ne jamais s’effacer de mon esprit ||

II intr. (au parf. ἐκτέτηκα) se consumer, Eur. Hec. 433 ; DH. 8, 45.

ἐκ-τήκω
1. act. met acc., causat. doen smelten: πρὸς τὸν ἥλιον τὰ γράμματ’ ἐ. in de zon de letters (op het wastablet) laten smelten Aristoph. Nub. 772; overdr.: λῆστις δ’ ἐκτήκει μνημοσύνην vergeten wist de herinnering uit Critias B 6.12; ὄμμα δ’ ἐκτήξουσ’ ἐμὸν δακρύοις terwijl ik mijn oog in tranen zal laten smelten Eur. Or. 134; ἐ. τινὰ εἰς δάκρυα iem. in tranen laten wegsmelten Plut. Brut. 23.4.
2. med.-pass. intrans. met perf. ἐκτέτηκα smelten; geneesk.: ἐκτετηκός uitgeteerd Hp. Aph. 2.35; overdr. wegkwijnen: ἐκτέτηκα καρδίαν θρήνοισι mijn hart is gebroken door de jammerklachten Eur. Hec. 433; verdwijnen: μὴ ποτ’ ἐκτακείη moge het nooit verdwijnen (uit mijn herinnering) Aeschl. PV 535.

ἐκτήκω, (vgl. τήκω),
1) herausschmelzen ; τὰ γράμματα τῆς ἐμῆς δίκης, durch ein Brennglas, Ar. Nub. 772 ; ὄμματα πυρί Eur. Cycl. 459 ; τὶ τῷ σώματι, herausschwitzen lassen, Plut. Lyc. 5. – Pass., herausschwitzen, herausbringen ; αἷμα Hippocr.; μήποτʼ ἐκτακείη, möge es nie entschwinden, Aesch. Prom. 533 ; λῆστις ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων Criti. Ath. X.432 (v. 12).
2) zerschmelzen, erweichen ; Theophr.; übertr., δακρύοις ὀφθαλμόν, ὄμμα, χρόα, abquälen, erschöpfen, Eur. Or. 134, 529, Hel. 1419 ; θυμόν Plat. Rep. III.411b ; λιμῷ καὶ λύπῃ ἑαυτόν Ael. H.A. 10.41 ; τινὰ εἰς δάκρυα, bis zu Tränen erweichen, Plut. Brut. 23 ; das perf. in pass. od. intr. Bdtg, ἐκτέτηκα καρδίαν θρήνοισι μητρός Eur. Hec. 433 ; τὰς ὁράσεις ἐκτετηκυῖα ὑπὸ τῶν δακρύων, die sich die Augen ausgeweint, Dion.Hal. 8.45 ; a.Sp.; – ἐκτακείς, abgehärmt, Luc.

ἐκτήκω fut. ξω aor2 ἐξέτακον

- Ito melt out, destroy, by melting, Eur., Ar.
- - 2metaph. to let melt away, let pine or waste away, Eur.
- IIPass., with perf. ἐκτέτηκα, aor2 ἐξετάκην [ᾰ], to melt, pine or waste away, Eur.; τόδʼ μήποτʼ ἐκτακείη may it never melt from my remembrance, Aesch.

Menu

Word wheel

ἐκτήκω

Saved

Recent