ἐλλειπόντως
ἐλλειπόντως, incompletely
ἐλλειπ-όντως, Adv.
- incompletely, Plot. 1.3.6; opp. σφοδρῶς, Hsch. s.v. ἀκραῆ.
1 de manera defectuosa, defectuosamente
καὶ τὸν μὲν εὖ κατὰ πᾶν, τὸν δ' ἐ. κατά τι παρρησιάζεσθαι
2 incompleta o defectivamente
εἶναι
3 con fuerza insuficiente
τὸν θυμὸν ἔχειν op. ὑπερζεόντως
op. σφοδρῶς
ἐλλειπόντως, adv. incomplètement, Plot. Enn. 1, 45, 10 Creuz.
Étym. ἐλλείπω.
ἐλλειπόντως, mangelhaft, Plotin.