ἐλλείπω
ἐλλείπω, to leave in, leave behind
- leave in, μόνον . . ἐλλελειμμένον left in a race, S. El. 736; leave behind, οὐδʼ ἐλλέλοιπας ἐλπίδα E. El. 609; τοῖόν σφιν ἐνέλλιπε θέλκτρον ἀοιδῆς A.R. 1.515.
- 2 leave out, leave undone, freq. with neg. Pron. neut., μηδὲν ἐ. ὅσων χρὴ πονεῖν S. Aj. 1379; οὐδὲν ἐλλείψουσι . . χειρουργίας Ar. Lys. 673; λέγε μηδὲν ἐλλείπων Pl. Plt. 269c, cf. Ti. 17b, X. Mem. 4.3.17; ἐ. τι τῶν νομίμων Id. Cyr. 1.2.14; τοῦτʼ αὐτὸ ἐ. Pl. Plt. 267c, cf. R. 362d; ἔνια, σμικρά, Id. Cra. 431c, 431d, etc.:—Pass., Id. Phlb. 18d; τῆς προθυμίας οὐδὲν ἐλλέλειπται Lys. 12.99; εὑρήσει οὐδὲν ἐλλειφθέν D. 18.303.
- b fail to pay, leave unpaid, ἐλλελοιπότες εἰσφοράν Id. 24.172, cf. Arist. Ath. 48.1; τινὰ τῶν ὀψωνίων τοῖς μισθοφόροις Plb. 4.60.2.
- 3 intr., fall short, fail, οὐ μὴν Τρίοπός γʼ ἐνέλειπεν h.Ap. 213; ἄτας οὐδὲν ἐλλείπει S. Ant. 584 (lyr.); ἤνπερ μὴ ʼλλίπωσιν αἱ δίκαι Ar. Pl. 859; ἐ. ἐν τῷ ἔργῳ Th. 1.120; τοῖς ἱππικοῖς Plb. 15.3.5; opp. περιγίγνεσθαι, Pl. Lg. 740d; opp. πλεονάζειν, Isoc. 2.33; opp. ὑπερβάλλειν, Pl. Lg. 719d, Arist. EN 1108b18; fail in duty, X. HG 7.5.8, Eq. 8.5; τὸ ἐλλεῖπον [τῆς ἐπιστήμης] a deficiency of . ., Th. 6.69; τὸ ἐ. ἐκπληρώσατε X. Cyr. 4.5.39, etc.; to be too small, Id. Cyn. 5.26; ἐλλείπων, ὁ, name of a throw of the dice, Eub. 57.4.
- b Geom., fall short, χωρίῳ by an area, Pl. Men. 87a, cf. Euc. 6.27, al.
- 4 c. gen. rei, to be in want of, fall short of, lack, τὸν ἐλλείποντʼ ἔτι ἥβης ἀκμαίας A. Th. 10; ἐ. [χρημάτων] Th. 1.80; τῆς δόξης Id. 2.61; τὰ τῶν ἱκανῶν ἐλλείποντα X. Hier. 4.8; τὸ τίμημα ἐνέλιπε τῶν ἑξακισχιλίων διακοσίοις ταλάντοις fell short of the 6000 by 200, Plb. 2.62.7; τοσοῦτον ἐλλείπει τοῦ λυπεῖσθαι so far does he fall short of feeling pain, Arist. EN 1108b5; πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω (sc. τοῦ ταρβεῖν) A. Pr. 961: with a neg., προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις ib. 341, cf. Pl. Ti. 20c; οὔτε ἀνοίας οὐδὲν ἐλλείπει οὔτε ἀναισχυντίας Id. R. 571d: impers., ἐλλείπει πωμάτων there is lack of drink, Id. Lg. 844b; οἷς ἂν τῆς γενέσεως ἐλλείπῃ ib. 740c; ὧν δʼ ἐνέλειπε τῇ πόλει . . D. 18.302.
- 5 c. gen. pers., to be inferior to, Pl. Alc. 1.122c; ἐμπειρίᾳ μηδὲν ἐκείνων ἐ. Id. R. 484d: also c. gen. rei, τἀνθάδε τῶν ἐκεῖ ἐ. Id. Alc. 1.122d.
- 6 folld.by μή c. inf., τί γὰρ ἐ. μὴ παραπαίειν; in what does it fall short of madness? A. Pr. 1056 (anap.); οὐδὲν ἐλλείψω τὸ μὴ . . πυθέσθαι S. Tr. 90.
- 7 c. part., ὅτι ἄν τις ἐλλείπῃ λέγων Pl. Phdr. 272b; οὐκ ἐλλείψει εὐχαριστῶν will not fail to give thanks, Decr. ap. D. 18.92: abs., οἱ ἐλλείποντες defaulters, Id. 22.44.
- 8 of things, to be wanting or lacking to . ., c. dat., X. Mem. 2.1.8.
- II c. acc. pers., ἐλλείπει τινά τι something fails one, Plb. 9.41.11; ἵνα μηδὲν αὐτὰς ἐλλείπῃ τῶν ἐπιτηδείων Id. 10.18.11.
- III Pass., to be surpassed, ἐλλείπεσθαι εὖ ποιῶν X. Mem. 2.6.5.
- 2 to be wanting, fail, Id. Cyr. 6.2.37, Eq. 3.8, etc.; to be inferior, Pl. R. 484d: c. gen., τινὸς εἰς σύνεσιν Id. Amat. 136a.
A intr.
I gener. c. gen. separat. o de compar. y frec. op. a términos que sign. ‘exceder’, ‘ser superior’
1 ser inferior a, no alcanzar el nivel de, quedarse a la zaga, quedarse corto
a) sent. fís.
οὐ μὲν Τρίοπός γ' ἐνέλειπεν
en verdad no se quedaba a la zaga de Tríope en una carreraὄνυχας μήτε ὑπερέχειν μήτε ἐλλείπειν δακτύλων κορυφάς
ἐλλείπειν ἢ τοῦ βάθεος ἢ τοῦ μήκεος
• en v. med. mismo sent.
ὅπως δ' ὁρᾷ μόνον νιν ἐλλελειμμένον
cuando ve que se ha quedado atrás solo en una carrera
• abs. ser insuficiente, ser corto, estar por debajo
(ταφῆς) ἐλλειπούσης
tumba insuficiente op. ὑπερβεβλημένηςτὰ βλέφαρα ἐλλείποντα
τραχὺ δὲ τῷ τὸ μὲν ὑπερέχειν τὸ δὲ ἐλλείπειν
b) sent. no fís. quedarse corto, ser inferior, no llegar
τῆς ... ὑπαρχούσης δόξης ... ἐλλείπειν
ser inferior a su famaτἀνθάδε τῶν ἐκεῖ ἐλλείπει
τὰ δὲ τῶν ἱκανῶν ἐλλείποντα ὀλίγα op. τὰ ὑπερβάλλοντα
ὅπως ... μήτε διὰ δειλίαν ἐλλείψῃ τῶν ἔργων
para no quedarse atrás en su tarea por perezaἐμπειρίᾳ δὲ μηδὲν ἐκείνων ἐλλείποντες
ὧν δὲ κτήσει ... ὑπερέχουσιν ἢ ... ἐλλείπουσιν
τοῦτο τοῦ διὰ πασῶν ἐλλεῖπον τóνῳ
no llegando a la escala perfecta por un tonoπροθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις
que en buena voluntad en nada te quedas cortoαἰσθόμενος ὅσον αὐτῶν ἐλλείπεις
dándote cuenta de cuán inferior eres a ellosτέλειος ἰατρὸς καὶ τέλειος αὐλητής ὅταν κατὰ τὸ εἶδος τῆς οἰκείας ἀρετῆς μηθὲν ἐλλείπωσιν
• abs.
ἐλλείπειν αἱροῦ καὶ μὴ πλεονάζειν
• part. subst. ὁ ἐλλείπων prob. la que se queda corta una tirada en el juego de dados, Eub.57.4
• en v. med. mismo sent.
τῶν μὲν πρώτων εἰς σύνεσιν περὶ τὰς τέχνας ἐλλείπεσθαι
διὰ τὸ ἄπειροι εἶναι τούτων ἐλλείπονται
μὴ ἐλλείπεσθαι εὖ ποιῶν
no quedarse atrás en hacer beneficios
c) econ. no llegar a, ser deficitario
τὸ σύμπαν τίμημα τῆς ἀξίας ἐνέλιπε τῶν ἑξακισχιλίων διακοσίοις καὶ πεντήκοντα ταλάντοις
la estimación total no llegó a los 6000 talentos a falta de 250τὰ τιμήματα ... ἐλλείπειν
los presupuestos son deficitarios op. ὐπερβάλλειν
2 fig. fallar, errar c. ἐν y dat. o dat. solo
ἐν τῷ ἔργῳ ἐλλείπομεν
μὴ ἐλλείπητε μηδενὶ αὐτῶν
ὅτι ἂν αὐτῶν τις ἐλλείπῃ λέγων ἢ διδάσκων
εἴ τι ὅδε ἐλλείπει
si en algo falla ésteἢν τις ... ἐλλίπῃ τι τῶν νομίμων
si alguno comete una falta en relación a las leyes
3 cesar, dejar de, parar c. part.
ἄτας οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον
ninguna desgracia deja de abatirse una y otra vez sobre la familiaοὐκ ἐλλείψει εὐχαριστῶν
no dejará de dar las graciasμηδὲν ἐλλείπειν τῶν προσηκόντων μήτε λέγοντα μήτε πράττοντα
ὅθεν ἐλλίπομεν
a partir de donde paramos la charlaβορέας ... ἐλλείπει
4 sent. temp. no llegar a, quedar tiempo, faltarle a uno tiempo para c. gen.
τὸν ἐλλείποντ' ἔτι ἥβης ἀκμαίας
πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω
en verdad que todavía me queda mucho
II c. otras constr.
1 c. suj. de cosa o abstr. faltar, no haber, no producirse
πνεύματος ἐλλείποντος
ἀφαίρεσις μὲν τῶν πλεοναζόντων, πρόσθησις δὲ τῶν ἐλλειπόντων
τοῖς περιγενομένοις ἢ τοῖς ἐλλείπουσι
δεῖ (τροφήν) ... μήτε ὑπερβάλλειν, μήτ' ἐλλείπειν
ὥστε μηδέποτ' ἐλλείπειν τι τῶν πρὸς τὴν χρείαν
ἐπιστήμη ... ἐλλείπουσα
χώρα τ' ἐνέλειπε τοῖς σταυροῖς
ἐν δὲ τῷ πλησίον τῆς γῆς ἀτμίζοντι τοῦτ' ἐλλείπει
en la zona de vapor próxima a la tierra eso (el granizo) no se produceὥστε μήτε πλεονάζειν ἐν αὐταῖς τὸ ὕδωρ μήτ' ἐλλείπειν
• c. inf. faltar para
τί γὰρ ἐλλείπει μὴ <οὐ> παραπαίειν;
¿qué le falta (a la súplica de este) para que esté fuera de tono?
• en v. med. mismo sent.
ὅπως ... ἐν τῇ στρατιᾷ μηδὲν ἐλλείπηται
• c. dat. pos. haber falta o ausencia de, no haber
ἐὰν δέ τισιν ἐλλείπωσιν χάριτες
τὸ πτερύγιον ... τῇ δὲ τευθίδι ἐλλείπει
ταύτῃ (ψυχῇ) τίνα οἰκονομίαν ἐλλείψειν δοκεῖς;
• abs., part. neutr. τὸ ἐ. lo que falta
τὰ δ' ἐλλείποντα καὶ ὑπερβάλλοντα
τὸ ἐλλεῖπον ἐκπληρώσατε
μικρὸν καὶ μέγα καὶ ἧττον καὶ μᾶλλον, ἐλλεῖπον καὶ ὑπερέχον
• en v. med. mismo sent.
τὸ δ' αὐτό μοι τοῦ λόγου νῦν τε καὶ σμικρὸν ἔμπροσθεν ἐλλείπεται
del discurso me falta ahora lo mismo que hace un momento
2 c. suj. de pers. y dat. estar falto, carecer c. dat. de cosa o abstr.
πόλλῳ πλέον ἔτι τούτοις ἐλλείπομεν
δικαιώματι γὰρ οὐδετέρους ἐλλείπειν ἡγοῦνται
piensan que ni a unos ni a otros les falta justificaciónἈννίβας ἐλλείπων τοῖς ἱππικοῖς
3 sólo c. suj. de pers. o personif. faltar, estar ausente
οὐδέποτε τῷ θρόνῳ ἡ Τριὰς ἐνέλειπεν
• en v. med. mismo sent.
διὰ τὸ ἐνλιπέσθε (l. -αι) ἡμέρας
por haberse ausentado durante días
4 en 3a pers. impers. c. gen. y, a veces, dat. pos. hay falta de
οἷς ἂν τῆς γενέσεως ἐλλείπῃ
los que no tengan descendenciaὧν δ' ἐνέλειπε τῇ πόλει
καὶ ἐλλείπει τῶν ἀναγκαίων πωμάτων
y falta el agua potableοὐκ ἐποίησεν οὐδὲν ἐλλεῖπον
no hizo nada falto, e.e., incompleto
III cien.
1 geom., mat. quedarse corto, ser deficiente o por defecto una magnitud
εἰ μέν ἐστιν τοῦτο τὸ χωρίον τοιοῦτον οἷον παρὰ τὴν δοθεῖσαν αὐτοῦ γραμμὴν παρατείναντα ἐλλείπειν
si esta figura es tal que al trazarla a partir de la línea dada de éste (del círculo) resulta deficienteὅταν (μεγέθη) ... ἢ ἅμα ὑπερέχῃ ἢ ... ἅμα ἐλλείπῃ
λαβὲ τὸν ἔγγιστα κύβον τοῦ ρ τόν τε ὑπερβάλλοντα καὶ τὸν ἐλλείποντα
toma el número cúbico más cercano a 100, por exceso o por defecto
2 gram. estar elíptico
ἐλλείπει τι μόριον εἰς τὸ συμπληρωθῆναι τὴν νόησιν
ἐλλείπε[ι] ἡ «διά» πρόθεσις
3 lóg. ser falto, incompleto
οὐ γὰρ ἔτι συμβαίνει, καθάπερ ἐν τοῖς καθόλου, ἀναιρεῖν ἐλλείποντος τοῦ συμπεράσματος κατὰ τὴν ἀντιστροφήν
pues ya no es posible la refutación, como sí lo es en los silogismos universales, ya que con la inversión queda incompleta la conclusión, e.e., al trasformar lo universal en particular
B tr.
I ac. de abstr. o de cosa
1 c. ac. de pron. neutr. gener. negat. y gen. partit. renunciar a, ceder, escatimar, dejar de hacer
οὐδὲν ἐλλείψουσιν αὗται ... χειρουργίας
nada cederán ellas de su actividadμηδὲν ἐλλείπειν ὅσων χρὴ πονεῖν
οὔτε ἀνοίας οὐδὲν ἐλλείπει οὔτε ἀναισχυντίας
ἑαυτῷ μὲν πολλὰ ὧν βούλεται ἐλλείπειν
εἰς ὃ μηδὲν ἐλλείποντες προθυμίας
τοῖόν σφιν ἐνέλλιπε θελκτὺν ἀοιδῆς
οὐδὲν ἐλλείψω τὸ μὴ πᾶσαν πυθέσθαι τῶνδ' ἀλήθειαν πέρι
no escatimaré nada para saber toda la verdad sobre estas cosasτῆς ἐμῆς προθυμίας <οὐδὲν> ἐλλέλειπται
no se ha escatimado nada de mi propio valor
• dejar fuera, quitar, suprimir
ἐὰν σμικρὰ ἐλλείπῃ ἢ προστιθῇ ἐνίοτε
φίλοις οὐδ' ἐλλέλοιπας ἐλπίδα
λέγε μηδὲν ἐλλείπων
οὐκ ἐνλίποιμ' ἂν οὐθέν
(εὑρήσει) οὐδὲν ἐλλειφθέν
2 econ. dejar de pagar o ingresar, atrasarse en el pago o ingreso de
εἰσφοράν
καταβολήν
τινὰ τῶν ὀψονίων ... τοῖς μισθοφόροις
• abs.
οἱ ἐλλείποντες
los que se atrasan en los ingresos, morosos
II c. ac. de pers. faltarle a
οὐδὲν ἐνέλειπε τὸν Φίλιππον τῶν πρὸς τὰς ἐπιβολάς
nada faltaba a Filipo de lo necesario para el ataqueἵνα μηδὲν αὐτὰς ἐλλείπῃ τῶν ἐπιτηδείων
1. met acc. achterlaten, achterwege laten, nalaten:
2. met gen. partit.
a. tekort schieten in, geen deel hebben aan:
b. onderdoen voor, achterblijven bij:
3. vaak met dat. achterwege blijven, ontbreken:
a) übrig lassen ; ἐλπίδα Eur. El. 609 ; in der Rede übergehen, τοῦτʼ αὐτὸ ἡ ζήτησις ἐλλείπει Plat. Polit. 267c ; ὅ τι ἄν τις ἐλλείπῃ λέγων Phaedr. 272b ; ἐλλιπὼν οὐδὲν τῶν δεινοτάτων φανήσεται, es wird sich zeigen, daß er alles Schreckliche getan hat, Dem. 22.47 ; οὐδὲν προθυμίας Plat. Tim. 70c, es nicht an gutem Willen fehlen lassen ; Aesch. Prom. 341 u. A.; daher
b) unterlassen ; μηδέν Soph. Aj. 1358 ; τὶ τῶν νομίμων Xen. Cyr. 1.2.14 ; οὐδὲν ἐλλείψω τὸ μὴ οὐ πυθέσθαι τῶνδʼ ἀλήθειαν πέρι, Soph. Tr. 90, ich werde nicht unterlassen, nach der Wahrheit zu forschen ; οὐκ ἐλλείψει εὐχαριστῶν, er wird nicht unterlassen, sich zu bedanken, Dem. 18.92, im Psephisma ; χρὴ μηδὲν ἐλλείποντα τιμᾶν τοὺς θεούς Xen. Mem. 4.3.17. – Auch pass., μὴ ἐλλείπεσθαι εὖ ποιῶν, darin nicht zurückbleiben, Xen. Mem. 2.6.5 ; τὰς εἰσφοράς, die Abgaben zu entrichten unterlassen, damit im Rückstande bleiben, Dem. 24.172, vgl. 22.44 ; ἐλλέλειπταί τι τοῖς νόμοις, fehlt in den Gesetzen, Arist. Pol. 2.6.
c) im Stich lassen, τινά, wie deficere, Pol. 9.41, 10.18, oft.
d) ermangeln, hinter dem erforderlichen Maße zurückbleiben, wie man das oben angeführte προθυμίας ἐλλ. erkl. kann ; πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντός Aesch. Prom. 963 ; τούτου ἐλλείπομεν, darin stehen wir zurück, Thuc. 1.80 ; ἐμπειρίᾳ τινός, an Erfahrung hinter Einem, Plat. Rep. VI.484d ; Ggstz ὑπεραίρω, Legg. IV.717d. – Sp., Pol. 4.60.2.
2) intr., fehlen ; ἄτας οὐδὲν ἐλλείπει Soph. Ant. 581 ; ἐὰν δέ τισιν ἐλλείπωσι χάριτες Plat. Legg. V.740c ; ἐν οἷς ἔστι καὶ ἐν οἷς ἐλλείπει I.632b ; ἐν τῷ ἔργῳ ἐλλείπομεν, wir lassen es an uns fehlen, Thuc. 1.120 ; im Ggstze von παρεῖναι Xen. Hier. 1.28 ; τὸ ἐλλεῖπον, das Mangelnde, der Mangel, Cyr. 1.5.13 ; τῷ ἐλλείποντι τῆς ἐπιστήμης, aus Mangel an Kenntnis, Thuc. 6.69 ; τὰ ἐλλείποντα = ἡ ἔνδεια, Dem. 33.10 ; auch impers., Plat. Legg. VIII.844b ; ὧν ἐνέλειπε τῇ πόλει, woran es dem Staate fehlte, Dem. 18.302 ; οὐδὲν ὑμῖν ἐνέλιπε τῶν χρημάτων, ihr habt Alles bekommen, Pol. 11.28.4 ; – entfernt sein, ἥβης ἀκμαίας Aesch. Spt. 10 ; τοσοῦτον ἐλλείπει τοῦ λυπεῖσθαι ὥστε καὶ χαίρειν, er ist so weit entfernt sich zu betrüben, daß er sich vielmehr freut, Arist. Eth. 2.7.
- Ito leave in, leave behind, Eur.
- 2to leave out, leave undone, Lat. omitto, Soph., etc.
- IIintr. to fall short, fail, Hhymn., Soph.; τὸ ἐλλεῖπον τῆς ἐπιστήμης deficiency of knowledge, Thuc.
- 2c. gen. rei, like δέω, to be in want of, fall short of, lack, Aesch., Thuc.; πολλοῦ ἐλλείπω I am far from it, Aesch.
- 3c. gen. pers. to be inferior to, Plat.
- 4foll. by μή c. inf., τί γὰρ ἐλλ. μὴ παραπαίειν; in what does he fall short of madness? Aesch.
- 5with a part., οὐκ ἐλλείπει εὐχαριστῶν he fails not to give thanks, ap. Dem.
- 6of things, to be wanting or lacking to . ., c. dat., Xen.
- IIIPass. to be left behind in a race, Soph.: to be surpassed, Xen.
- 2to be left wanting, to fail, Xen.
-
…εὐψυχίαν μᾶλλον ἄνδρες ἢ διὰ τὴν φύσιν γυναῖκες · πλέον γὰρ ἐδόκουν τῶν ἀνδρῶν ταῖς ψυχαῖς διαφέρειν ἢ ταῖς ἰδέαις ἐλλείπειν. ἄρχουσαι δὲ πολλῶν ἐθνῶν, καὶ ἔργῳ μὲν τοὺς περὶ αὐτὰς καταδεδουλωμέναι, λόγῳ δὲ περὶ τῆσδε τῆς χώρας…
Lysias, Speeches
-
…οὐδὲ γὰρ ἑνὸς κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ πολλῶν. ὅμως δὲ τῆς ἐμῆς προθυμίας ; οὐδὲν ; ἐλλέλειπται, ὑπέρ ; τε ; τῶν ἱερῶν, ἃ οὗτοι τὰ μὲν ἀπέδοντο τὰ δʼ εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ τε…
Lysias, Speeches
-
…δʼ ἔσχατος μέν, ὑστέρας δʼ ἔχων πώλους Ὀρέστης, τῷ τέλει πίστιν φέρων · ὅπως δʼ ὁρᾷ μόνον νιν ἐλλελειμμένον, ὀξὺν διʼ ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖς πώλοις διώκει, κἀξισώσαντε ζυγὰ ἠλαυνέτην, τότʼ ἄλλος, ἄλλοθʼ ἅτερος κάρα…
Sophocles, Electra
-
…δυστυχίαις μόνην οἴονται καταφυγὴν εἶναι τοὺς φίλους. καὶ νέοις δὲ πρὸς τὸ ἀναμάρτητον καὶ πρεσβυτέροις πρὸς θεραπείαν καὶ τὸ ἐλλεῖπον τῆς πράξεως διʼ ἀσθένειαν βοηθείας, τοῖς τʼ ἐν ἀκμῇ πρὸς τὰς καλὰς πράξεις · σύν τε δύʼ ἐρχομένω ·…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…δίναις · πάντως ἐμέ γʼ οὐ θανατώσει. τοιάδε μέντοι τῶν φρενοπλήκτων βουλεύματʼ ἔπη τʼ ἔστιν ἀκοῦσαι. τί γὰρ ἐλλείπει μὴ ; οὐ ; παραπαίειν ἡ τοῦδʼ εὐχή ; τί χαλᾷ μανιῶν ; ἀλλʼ οὖν ὑμεῖς γʼ αἱ πημοσύναις συγκάμνουσαι…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…δώσειν Δίʼ, ὥστε τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων. τὰ μὲν σʼ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ · προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ μηδὲν πόνει. μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις. ἀλλʼ ἡσύχαζε…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἢ ἅμʼ Ἐρευθεῖ ; ἢ ἅμα Λευκίππῳ καὶ Λευκίπποιο δάμαρτι πεζός, ὃ δʼ ἵπποισιν · οὐ μὴν Τρίοπός γʼ ἐνέλειπεν. ἢ ὡς τὸ πρῶτον χρηστήριον ἀνθρώποισι ζητεύων κατὰ γαῖαν ἔβης, ἑκατηβόλʼ Ἄπολλον ; Πιερίην μὲν πρῶτον ἀπʼ Οὐλύμποιο…
NA, Homeric Hymns
-
…Ἅιδην εἰσορῶσι τοῦ βίου. εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών. οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον · ὅμοιον ὥστε ποντίαις οἶδμα δυσπνόοις ὅταν Θρῄσσαισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς, κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν…
Sophocles, Antigone
-
…τῶν τοιούτων εὑρετὴς ἢ συνεργὸς ἀγαθὸς εἶναι · ὅθεν καὶ τῶν τεχνῶν γεγόνασιν αἱ ἐπιδόσεις · παντὸς γὰρ προσθεῖναι τὸ ἐλλεῖπον. μεμνῆσθαι δὲ καὶ τῶν προειρημένων χρή, καὶ τὴν ἀκρίβειαν μὴ ὁμοίως ἐν ἅπασιν ἐπιζητεῖν, ἀλλʼ ἐν ἑκάστοις…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…, ὅσον τότʼ ἐχθρὸς ἦ, τοσόνδʼ εἶναι φίλος. καὶ τὸν θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω καὶ ξυμπονεῖν καὶ μηδὲν ἐλλείπειν ὅσων χρὴ τοῖς ἀρίστοις ἀνδράσιν πονεῖν βροτούς. ἄριστʼ Ὀδυσσεῦ, πάντʼ ἔχω σʼ ἐπαινέσαι λόγοισι, καί μʼ ἔψευσας…
Sophocles, Ajax