ἐπινέμω
ἐπινέμω, to allot, distribute
Could not find ἐπένεμον in Logeion dictionaries.
ἐπένεμον imperfect active indicative 3rd plural, imperfect active indicative 1st singular of ἐπινέμω
ἐπινέμ-ω,
- allot, distribute, σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ Il. 9.216, 24.625: c. dat. pers., σῖτον δέ σφʼ ἐπένειμε Od. 20.254; ἐφʼ ἑκατέρῳ τὸ μέρος ἐ. ἑκάτερον Pl. Plt. 264d.
- II turn oneʼs cattle to graze on anotherʼs land, ἐάν τις βοσκήματα ἐπινέμῃ Id. Lg. 843d; τὰ κτήνη παρὰ τὸν ποταμόν Arist. Pol. 1305a26, cf. D. 55.11; enjoy right of pasturage, Berl. Sitzb. 1927.7 (Locr., v B.C.).
- b ἐ. σῖτον graze a crop, Thphr. HP 8.7.4.
- 2 metaph. in Med., encroach, of fire, πῦρ ἐ. τὸ ἄστυ spreads over the town, Hdt. 5.101; πῦρ ἐ. τὴν γραφήν Plu. Demetr. 22: abs., τὸ πῦρ ταχέως -νέμετο Plb. 14.5.7; τὸ πῦρ ἐκώλυσαν . . ἐπινεμηθῆναι D.S. 17.26; also of disease, spread, τὸ ἐρυσίπελας ταχὺ πάντοθεν ἐπενέμετο Hp. Epid. 3.4; ἡ νόσος ἐπενείματο Ἀθήνας Th. 2.54, cf. Plu. Max. cum princip. 2.776f: abs., Aret. SA 1.7: generally, of a piratical force, ἐπενείματο τὴν θάλασσαν Plu. Pomp. 25; of an army, ἐ. τὴν Γαλατίαν Id. Caes. 19; of a custom, spread among, τινάς Id. Demetr. 18; approach, Μοισᾶν ἀπὸ τόξων Δία . . βέλεσσιν Pi. O. 9.6.
- b feed after, i.e. on the leavings of, τινί Arist. HA 591b19.
- c feed on, consume, κόμην Call. Dian. 79; δαῖτα Nic. Al. 510, cf. Plu. Sollert. 2.980d: abs., ib.Aet.Gr. 293a.
- d inhabit, Luc. Bacch. 6.
- 3 metaph. in Pass., to be encroached upon, as if by cattle straying over the bounds of their pasture, θῆλυς ὅρος ἐπινέμεται A. Ag. 485 (lyr.).
ἐπι·νέμω :
1 partager, distribuer sur : σῖτον τραπέζῃ, Il. 9, 216 ; 24, 625, du pain sur une table ; d’où simpl. partager, répartir : τί τινι, Od. 20, 254 ; ἐπί τινι, Plat. Pol. 264d, distribuer qqe ch. à qqn ||
2 faire paître sur le terrain d’autrui, acc. Plat. Leg. 843d ; cf. Dém. 1274, 27 ||
3 repaître de, acc. Th. H.P. 8, 7, 4 ||
Moy.
1 se repaître de, dévorer : δαῖτα, Nic. Al. 510 (cf. Plut. M. 980d) un repas ||
2 paître après, à la suite de, dat. Arstt. H.A. 8, 2, 31 ||
3 paître au delà des limites, paître sur le terrain d’autrui, Plut. M. 293a ||
4 fig. paître, c. à d. dévorer, consumer en s’avançant de proche en proche, acc. en parl. du feu ; Hdt. 5, 101 ; cf. Pol. 14, 5, 7 ; DS. 17, 26 ; Plut. Demetr. 22 ; en parl. d’une épidémie, d’une peste, etc. Hpc. Epid. 3, 1082 ; Thc. 2, 54 ; Plut. M. 776f ; p. anal. ἐπ. τὴν θάλασσαν, Plut. Pomp. 25, infester la mer, en parl. de pirates ; τὴν Γαλατίαν, Plut. Cæs. 19, envahir la Gaule ; abs. se répandre, en parl. d’un bruit, d’une coutume, Plut. Demetr. 18 ||
5 habiter dans, Luc. Bacch. 6.
1. act.
a. over ... verdelen, met acc. en dat.:
b. laten weiden:
2. med. zich verspreiden over, zich verbreiden over,
ἐπινέμω, (νέμω),
1) zuteilen, τραπέζῃ Il. 9.216, 24.625, unter Mehrere verteilen, σῖτον δέ σφʼ ἐπένειμε Od. 20.254 ; τήν τε γῆν καὶ τὰς οἰκήσεις ἴσας ἐπινεμητέον Plat. Legg. V.737c, vgl. Polit. 264d.
2) eine Herde auf fremdem Boden weiden lassen, ἐάν τις βοσκήματα ἐπινέμῃ Plat. Legg. VIII.843d ; τῶν γειτόνων ἐπινεμόντων ἅμα καὶ βαδιζόντων διὰ τοῦ χωρίου Dem. 55.11 ; vgl. Arist. Pol. 5.5 u. s. ἐπινομία.
Med. darauf weiden, vom Viehe, Plut. u. Luc.; nach Einem weiden, τινί, Arist. H.A. 8.2. – Bes. übertr., fressend um sich greifen, übh. sich schnell verbreiten, ἄγαν ὁ θῆλυς ὅρος ἐπινέμεται ταχύπορος Aesch. Ag. 472 ; πῦρ ἐπινέμεται πόλιν, es verbreitet sich verzehrend über eine Stadt, Her. 5.101 ; Pol. 14.5.7 ; νόσος ἐπενείματο Ἀθήνας μάλιστα Thuc. 2.54 ; τὴν φαυλότητα καθάπερ λοιμικὴν νόσον ἐπινέμεσθαι τὸν βίον DS. 12.12 ; ἐπινεμηθείσης τῆς φλογὸς ἐπὶ πολὺν τόπον 14.53 ; von Kriegen, ἐπινεμήσεσθαι καὶ καθέξειν τὴν Γαλατίαν Plut. Caes. 19 ; ἐπενείματο ἡ δύναμις πᾶσαν τὴν θάλασσαν, verbreitete sich über das ganze Meer, Pomp. 25 ; vgl. auch Pind. Ol. 9.7 ἐπίνειμαι ἀκρωτήριον Ἄλιδος, berühre es. – Auch = bewohnen, Luc. Bacch. 6.
1) zuteilen, τραπέζῃ Il. 9.216, 24.625, unter Mehrere verteilen, σῖτον δέ σφʼ ἐπένειμε Od. 20.254 ; τήν τε γῆν καὶ τὰς οἰκήσεις ἴσας ἐπινεμητέον Plat. Legg. V.737c, vgl. Polit. 264d.
2) eine Herde auf fremdem Boden weiden lassen, ἐάν τις βοσκήματα ἐπινέμῃ Plat. Legg. VIII.843d ; τῶν γειτόνων ἐπινεμόντων ἅμα καὶ βαδιζόντων διὰ τοῦ χωρίου Dem. 55.11 ; vgl. Arist. Pol. 5.5 u. s. ἐπινομία.
Med. darauf weiden, vom Viehe, Plut. u. Luc.; nach Einem weiden, τινί, Arist. H.A. 8.2. – Bes. übertr., fressend um sich greifen, übh. sich schnell verbreiten, ἄγαν ὁ θῆλυς ὅρος ἐπινέμεται ταχύπορος Aesch. Ag. 472 ; πῦρ ἐπινέμεται πόλιν, es verbreitet sich verzehrend über eine Stadt, Her. 5.101 ; Pol. 14.5.7 ; νόσος ἐπενείματο Ἀθήνας μάλιστα Thuc. 2.54 ; τὴν φαυλότητα καθάπερ λοιμικὴν νόσον ἐπινέμεσθαι τὸν βίον DS. 12.12 ; ἐπινεμηθείσης τῆς φλογὸς ἐπὶ πολὺν τόπον 14.53 ; von Kriegen, ἐπινεμήσεσθαι καὶ καθέξειν τὴν Γαλατίαν Plut. Caes. 19 ; ἐπενείματο ἡ δύναμις πᾶσαν τὴν θάλασσαν, verbreitete sich über das ganze Meer, Pomp. 25 ; vgl. auch Pind. Ol. 9.7 ἐπίνειμαι ἀκρωτήριον Ἄλιδος, berühre es. – Auch = bewohnen, Luc. Bacch. 6.
†ἐπινέμω
[ἐπι- 14.]
3 sing. aor. ἐπένειμε.
To distribute or give out among a company: σῖτον Il. 9.216, Il. 24.625: Od. 20.254.
ἐπῐνέμω med.,
- 1cover, sweep, sc. of weapon fire, met. Δία τε φοινικοστερόπαν σεμνόν τʼ ἐπίνειμαι ἀκρωτήριον Ἄλίδος τοιοῖσδε βέλεσσιν (v. l. μέλεσσιν) O. 9.6
te invoco a ti, el que infunde sombría pasión, el oculto que secretamente habita todas las almas
ἐπινέμω , aor. ἐπένειμε: distribute (to).
ἐπινέμω
fut. -νεμῶ
-νεμήσω
aor1 ἐπένειμα
- Ito allot, distribute, Hom.
- IIto turn oneʼs cattle to graze over the boundaries, Plat.:—in Mid., of cattle, to feed over the boundaries, trespass on oneʼs neighbourʼs lands: metaph., of fire, to spread over a place, Hdt.:—so of an infectious disease, Thuc.; in Pass., ὅρος ἐπινέμεται the boundary is exposed to encroachment, Aesch.: cf. ἐπινομία.