ἐπάϊστος
ἐπάϊστος, heard of, detected
Could not find ἐπαϊστὸν in Logeion dictionaries.
ἐπαϊστὸν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπάϊστος
ἐπάϊστος, ον, (ἐπαϊω)
- heard of, detected, usu. c. part., ἐ. ἐγένετο ἐργασμένος Hdt. 2.119; ἐ. ἐγένετο προδιδούς Id. 8.128, cf. 6.74; ἐ. ἐγένετο ὑπὸ Καμβύσεω Id. 3.15, cf. 7.146; perceived, Ant.Lib. 34.4. Adv. -τως Onat. ap. Stob. 1.1.39 (dub.).
ἐπ·άϊστος, ος, ον, notoire, connu, avec un part. : ἐπ. ἐγένετο ἐργασάμενος, Hdt. 2, 119, il fut connu de notoriété publique pour avoir fait.
Étym. ἐπαΐω.
ἐπάϊστος, gehört, ruchbar ; ὡς ἐπάϊστος ἐγένετο τοῦτο εἰργασμένος, es wurde bekannt, daß er dies getan hatte, Her. 2.119, öfter ; ἐπεί τε ἐπάϊστος ἐγένετο ὑπὸ Καμβύσεω 3.15. Sonst nur Sp.
ἐπάϊστος, ον
ἐπαΐω
- heard of, detected, Hdt.