ἐπακοέω
ἐπακοέω, be one’s witness
ἐπᾱκοέω ?
- 1be oneʼs witness θεῶν κρατίστου παῖδες, ἐπακοοῖτε νῦν (coni. Bergk, falsis exemplis usus, cf. Schwyz., 1. 458: ἐπάκοοι νῦν codd.) O. 14.15