ἐπαΐω
ἐπαΐω, to give ear to, perceive, understand
ἐπᾱϊω, contr. ἐπᾴω E. HF 773 (lyr.): aor. 1 ἐπήϊσα Hdt. 9.93, A.R. ll.cc.: (v. ἀΐω, εἰσαΐω):—
- give ear to, θεῶν οὐδὲν ἐπαΐοντες A. Supp. 759 (lyr.), cf. E. l.c.; hear, τῆς φωνῆς Plu. Brut. 16.
- 2 perceive, feel, τι Pi. Fr. 75.15 (v.l. ἐπάγοισιν) ; θεοὶ ἔναιμοί τε καὶ σαρκώδεες καὶ ἐπαΐοντες σιδηρίων Hdt. 3.29; δηγμάτων Ael. NA 1.5; τῶν ὄντως ἀγαθῶν Hierocl. in CA 24 p.472 M.: c. part., καταγελώμενος οὐκ ἐπαΐεις Ar. V. 516; ὥστε μηδὲ θιγγανόμενος ἐπαΐειν Hp. Prorrh. 2.16; ἂψ ἀνιόντας, αὐτοὺς παριόντας, A.R. 1.1023, 2.195: abs., ὡς ἐπήϊσε when he perceived it, Hdt. 9.93.
- 3 understand, c. acc., τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαΐω S. Aj. 1263; esp. of persons under instruction, ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν κατʼ ἐνόπλιον κτλ., Ar. Nu. 650; ἐ. τό τε καλὸν καὶ μή Pl. Lg. 701a; ἐ. τίς πολιτεία συμφέρει Arist. Rh. 1360a31; ἐ. τι τῆς Ῥωμαίων γλώσσης Luc. Laps. 13, etc.
- 4 to have knowledge of any subject, to be an expert in such subjects, οὓς ἂν οἴωμαί τι τούτων ἐπαΐειν Pl. Tht. 145d; τοὺς μηδὲν αὐλήσεως ἐπαΐοντας Id. Prt. 327c; ὁ ἐπαΐων περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων, i.e. a moral philosopher, Id. Cri. 48a; ἐπαΐεις οὐδὲν περὶ γυμναστικῆς Id. Grg. 518c, cf. Ap. 19c, R. 598c, Hp.Ma. 289e: abs., ὁ ἐπαΐων Id. Prt. 314a, Phdr. 275e; τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐ. Arist. Metaph. 981a24.
ἐπ·αΐω (seul. prés. et ao.)
1 prêter l’oreille à, faire attention à, acc. Eschl. Suppl. 759 ; gén. Eur. H.f. 772 ||
2 p. suite, entendre : φωνῆς, Plut. Brut. 16, une voix ; fig. entendre, comprendre : βάρβαρον γλῶσσαν, Soph. Aj. 1263, une langue étrangère ; τό τε καλὸν καὶ μή, Plat. Leg. 701a, comprendre ce qui est beau et ce qui ne l’est pas ; avec un part. καταγελώμενος οὐκ ἐπαΐεις, Ar. Vesp. 516, tu ne t’aperçois pas qu’on rit de toi ; particul. s’entendre à, être expert ou connaisseur : τι, Plat. Theæt. 145d ; τινός, Plat. Prot. 327c ; περί τινος, Plat. Gorg. 518c, Crit. 48a, etc. s’entendre à qqe ch. (à faire de la gymnastique, à la philosophie, etc.) ; abs. ὁ ἐπαΐων, Plat. Phædr. 275e, l’homme qui s’entend à qqe ch., le connaisseur ||
➳ Ao. ἐπήϊσα, Hdt. 9, 93. — Prés. contracte ἐπᾴω, Eur. H.f. 772.
1. luisteren naar,
2. bemerken, voelen, met gen.:
3. begrijpen, met acc.:
ἐπαΐω, (ἀΐω), auch ἐπᾴειν, Eur. Herc.Fur. 773 ; ἐπήϊσε, Her. 9.93 ; ἐπήϊσαν [ῐ], Ap.Rh. 1.1023 ; darauf hören, vernehmen, Pind. frg. 45 ; θεῶν οὐδέν, auf die Götter nicht hören, Aesch. Suppl. 740 ; τὴν βάρβαρον γλῶσσαν Soph. Aj. 1242 ; τῶν ἀδίκων Eur. Herc.Fur. 773 ; in Prosa, Her. 3.29 ; τάξεων Plat. Rep. VII.522e ; c. partic., καταγελώμενος οὐκ ἐπαΐεις, merkst du nicht, daß du verspottet wirst ? Ar. Vesp. 516 ; – περί τινος, Etwas von einer Sache verstehen, ὧν πέρι οὐδέν Plat. Apol. 19c, Gorg. 518c u. öfter ; οὐδὲν τῆς τέχνης Phaedr. 268c ; τὸ καλόν Legg. III.701a. Dah. οἱ βάρβαροι οὐκ ἐπαΐουσι καίπερ τῆς φωνῆς ἀκούοντες Sext.Emp. adv. math. 8.12.
ἐπαΐω
contr. ἐπᾴω
- 1to give ear to, c. gen., Aesch., Eur.
- 2to perceive, feel, c. gen., Hdt.
- 3to understand, c. acc., Soph., Ar.
- 4to profess knowledge, to be a professor in any subject, Plat.