ἐπιδέχομαι
ἐπιδέχομαι, to admit besides
Could not find ἐπεδέχετο in Logeion dictionaries.
ἐπεδέχετο imperfect middle indicative 3rd singular of ἐπιδέχομαι
ἐπιδέχομαι, Ion. etc. ἐπιδέκομαι Hdt. (v. infr.), Leg.Gort. 11.25:—
- admit besides or in addition, Hdt. 8.75.
- 2 receive besides, Men. 583.
- 3 receive, welcome, τινὰς φιλανθρώπως Plb. 21.18.3; ἐ. εἰς τὰ οἰκητήρια POxy. 281.9 (i A.D.).
- II take on oneself, undertake, πόλεμον Plb. 4.31.1; τὴν στεφανηφορίαν Inscr.Prien. 108.255 (ii B.C.), cf. POxy. 498.6 (ii A.D.), etc.: c. inf., ib. 102.7 (iv A.D.): abs., agree, admit liability, PAmh. 2.31.12 (ii B.C.).
- 2 of things, allow of, admit of, κατηγορίαν D. 10.28; λόγον Arist. Cat. 3b2; τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ib. 6a19; ἐναντιότητα ib. 11b1; τὴν μεσότητα Id. EN 1107a8; τἀκριβές ib. 1094b25; δόξαν αἰτίας Aeschin. 1.48, cf. Hero Aut. 1.7: c. inf., ὁ χρόνος οὐκ ἐπιδέχεται μακρολογεῖν Din. 1.31.
- 3 expect, await, βαρεῖαν ἐπιδέγμενοι ἀνάγκαν B. 16.96.
- 4 accept a term as applying to, ἐπί τινος Ascl. Tact. 11.2 (v.l. ἐκδ-).
ἐπι·δέχομαι :
1 recevoir en outre, acc. Hdt. 8, 75 ; Pol. 22, 1, 3 ||
2 se charger de, prendre sur soi (une entreprise, une dépense) acc. Pol. 4, 31, 1, etc. ||
3 admettre (une accusation, une excuse, etc.) acc. Dém. 139, 1 ; Arstt. Categ. 5, 28, etc. ; avec un inf. Din. 94, 13 ||
4 admettre, comporter, impliquer, acc. Héron Aut. 244 ||
➳ Impf. ion. 3 pl. ἐπεδέκοντο, Hdt. l. c.
1. erbij opnemen:
2. toelaten, openstaan voor:
3. verwachten
ἐπιδέχομαι, (δέχομαι), ion. ἐπιδέκομαι, dazu auf-, annehmen ; Her. 8.75 ; Sp., τὰς πρεσβείας Dion.Hal. 1.63 ; τοὺς παραγενομένους φιλανθρώπως Pol. 22.1.3 ; ἐὰν τὰ μετὰ γυναικὸς ἐπιδέχηται χρήματα Men. Stob. Flor. 70.5 ; auch πόλεμον u. ä., Pol. 4.31 ; ὅτι φόρους δώσει 27.8 ; – zugeben, gestatten, erlauben, οὐκ ἐπιδέχεται ὁ χρόνος μακρολογεῖν Din. 1.36 ; τοῦτʼ ἤδη πᾶσαν ἐπιδέχεται κατηγορίαν Dem. 10.28 ; ὥστε μὴ ἐπιδέχεσθαι δόξαν αἰτίας πονηρᾶς Aesch. 1.48 ; oft Pol., auch = billigen, gutheißen, τὴν παρρησίαν τινός 33.15.6.
Strong 1926
**
2, I Mac 10:1 14:23, Si 51:26, al. ;]
1. in cl., of things, to allow of, admit of (Dem., Arist., al.). In late writers,
2. to accept besides (Polyb.), to accept; (in π. of the terms of a lease; v. ICC, on III Jo, l.c.): III Jo 9.
3. (a) to receive besides (Menand.);
(b) to receive hospitably (I Mac, Si, ll c.): III Jo 10†
ἐπιδέχομαι
Ionic -δέκομαι
fut. ξομαι
- Dep. to admit besides or in addition, Hdt.: to allow of, admit of, Lat. recipere, Dem.