ἐπικαταβαίνω
ἐπικαταβαίνω, to go down to
Could not find ἐπικαταβάντων in Logeion dictionaries.
ἐπικαταβάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of ἐπικαταβαίνω
ἐπικατα-βαίνω,
- go down to a place, ἐς Πλαταιάς Hdt. 9.25; πρὸς τὴν πόλιν Th. 6.97; πρὸς τὴν θάλασσαν Id. 7.23, 35; extend downwards, ὀδύναι ἐς τὰς χεῖρας ἐ. Hp. Prorrh. 2.40: metaph., [θεοὶ] ψυχῶν προέστησαν -βάντες Dam. Pr. 130.
- 2 go down after or against an enemy, Hdt. 8.38, Th. 4.11, 7.84.
ἐπι·καταβαίνω, descendre vers : ἐς Πλαταίας, Hdt. 9, 25 ; πρὸς τὴν πόλιν, Thc. 6, 97, vers Platées, vers la ville ; particul. descendre vers la mer, Thc. 7, 23, 36.
ἐπικαταβαίνω, (βαίνω),
1) hinuntergehen zu, εἰς Πλαταιάς Her. 9.25 ; πρὸς τὴν πόλιν Thuc. 6.97 ; πρὸς τὴν θάλασσαν Plut. Cim. 13.
2) hernach herabgehen, Thuc. 4.11.
3) = ἐπεξέρχομαι, Tab. Heracl.
1) hinuntergehen zu, εἰς Πλαταιάς Her. 9.25 ; πρὸς τὴν πόλιν Thuc. 6.97 ; πρὸς τὴν θάλασσαν Plut. Cim. 13.
2) hernach herabgehen, Thuc. 4.11.
3) = ἐπεξέρχομαι, Tab. Heracl.
ἐπικαταβαίνω
fut. -βήσομαι
- 1to go down to a place, Hdt., Thuc.
- 2to go down against an enemy, Thuc.