ἐπονείδιστος
ἐπονείδιστος, to be reproached, shameful, ignominious
Could not find ἐπονείδιστόν in Logeion dictionaries.
ἐπονείδιστόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπονείδιστος
ἐπονείδιστος, ον,
- to be reproached, disgraceful, shameful, E. IT 689; ἐ. εἰρήνη Isoc. 12.106 (Comp.), cf. D. 19.336; ἀμαθία Pl. Ap. 29b, etc.; τινι to one, X. Smp. 8.34; ἐπονείδιστόν ἐστι παρά τισι is matter of reproach, D. 26.19; ὄνομα τοὐπονείδιστον βροτοῖς the name of reproach among men, E. Fr. 922: Comp., Arist. EN 1119a25: Sup., X. Smp. 8.19. Adv. -τως shamefully, Pl. Lg. 633e, Isoc. 4.60; also in act. sense, so as to shame, ψέγειν Plb. 1.14.5.
ἐπονείδιστος, ος, ον, répréhensible, blâmable, honteux, Eur. I.T. 689 ; Plat. Ap. 29b ; ἐπ. τινι, Xén. Conv. 8, 34, ou παρά τινι, Dém. 806, 7, qu’on peut reprocher à qqn ||
Cp. -ότερος, Isocr. 254d ; Arstt. Nic. 3, 12, 2.
Sup. -ότατος, Xén. Conv. 8, 19.
Étym. ἐπονειδίζω.
ἐπονείδιστος, schimpflich, tadelhaft, schmachvoll, καὶ λυπρόν Eur. I.T. 689 ; ἀμαθία, δουλεία, φήμη, Plat. Apol. 29b, Symp. 184c, Polit. 309e ; εἰρήνην οὔτε αἰσχίω ποτὲ γενομένην οὔτʼ ἐπονειδιστοτέραν Isocr. 12.106 ; πρᾶγμα Isae. 2.41 ; ἐκείνοις ταῦτα νόμιμα, ἡμῖν δὲ ἐπονείδιστα, bei uns gilt es für tadelnswert, Xen. Symp. 8.34 ; ἐπονείδιστον τὸ πολιτεύεσθαί ἐστι παρά τινι, wird getadelt, Dem. 26.19 ; ἡδοναί Arist. Nic. 10.3.8.
• Adv., ἐπονειδίστως τὸν βίον τελευτᾶν, auf schimpfliche Weise, Isocr. 4.60 ; ψέγειν, unter Schmähungen, Pol. 1.14.5.
• Adv., ἐπονειδίστως τὸν βίον τελευτᾶν, auf schimpfliche Weise, Isocr. 4.60 ; ψέγειν, unter Schmähungen, Pol. 1.14.5.
ἐπονείδιστος
ἐπ-ονείδιστος, ον
ὀνειδίζω
- to be reproached, shameful, ignominious, Eur., Plat.; ἐπονείδιστόν ἐστι is matter of reproach, Dem.