ἐπονείδιστος

ἐπονείδιστος, ον,

• to be reproached, disgraceful, shameful, E. IT 689; ἐ. εἰρήνη Isoc. 12.106 (Comp.), cf. D. 19.336; ἀμαθία Pl. Ap. 29b, etc.; τινι to one, X. Smp. 8.34; ἐπονείδιστόν ἐστι παρά τισι is matter of reproach, D. 26.19; ὄνομα τοὐπονείδιστον βροτοῖς the name of reproach among men, E. Fr. 922: Comp., Arist. EN 1119a25: Sup., X. Smp. 8.19. Adv. -τως shamefully, Pl. Lg. 633e, Isoc. 4.60; also in act. sense, so as to shame, ψέγειν Plb. 1.14.5.

ἐπονείδιστος, schimpflich, tadelhaft, schmachvoll, καὶ λυπρόν Eur. I.T. 689 ; ἀμαθία, δουλεία, φήμη, Plat. Apol. 29b, Symp. 184c, Polit. 309e ; εἰρήνην οὔτε αἰσχίω ποτὲ γενομένην οὔτʼ ἐπονειδιστοτέραν Isocr. 12.106 ; πρᾶγμα Isae. 2.41 ; ἐκείνοις ταῦτα νόμιμα, ἡμῖν δὲ ἐπονείδιστα, bei uns gilt es für tadelnswert, Xen. Symp. 8.34 ; ἐπονείδιστον τὸ πολιτεύεσθαί ἐστι παρά τινι, wird getadelt, Dem. 26.19 ; ἡδοναί Arist. Nic. 10.3.8.
• Adv., ἐπονειδίστως τὸν βίον τελευτᾶν, auf schimpfliche Weise, Isocr. 4.60 ; ψέγειν, unter Schmähungen, Pol. 1.14.5.

ἐπονείδιστος ἐπ-ονείδιστος, ον ὀνειδίζω

• to be reproached, shameful, ignominious, Eur., Plat.; ἐπονείδιστόν ἐστι is matter of reproach, Dem.