ἐπόρνυμι

ἐπόρνῡμι and ἐπορνύω, aor. 1 -ῶρσα, poet. Verb,

• stir up, arouse, excite, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος who called up my might, Il. 20.93.
• • • 2 rouse and send against, ἄγρει μάν οἱ ἔπορσον Ἀθηναιην 5.765, cf. Od. 21.100, E. Cyc. 12: c. inf., οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι Il. 7.42; also of things, τὴν [ὀϊζύν] μοι ἐπῶρσε Ποσειδάων Od. 7.271; οἱ ἐπώρνυε μόρσιμον ἦμαρ Il. 15.613; ἥ σφιν ἐπῶρσʼ ἄνεμον Od. 5.109; τῇ τις θεὸς ὕπνον ἐπῶρσε sent sleep upon her, Od. 22.429, cf. Il. 12.252 (tm.); λαίλαπας Cerc. 5.9.
  • II Pass., ἐπόρνῠμαι, with pf. ἐπόρωρα, later 3 sg. ἐπώρορε Pancr. Oxy. 1085.15: 3 sg.Ep. aor. 2 Pass. ἐπῶρτο:—rise against, fly upon one, c. dat., ἦ καὶ ἐπῶρτʼ Ἀχιλῆϊ Il. 21.324: abs., ἐπὶ δʼ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός 23.689, cf. 759, Euph. 23: c. acc. cogn., τόνδʼ ἐπόρνυται στόλον A. Supp. 187; of things, c. inf., ὦρτο δʼ ἐπὶ .. οὖρος ἀήμεναι Od. 3.176; ἐπὶ δίψος ὄρωρεν Nic. Th. 774.

ἐπόρνυμι, [ῡ], (ὄρνυμι), erregen, aufregen, erwecken ; ἐπὶ δʼ ὤρνυε πάντας ἑταίρους Od. 21.100, im feindlichen Sinne, wie ἄγρει μάν οἱ ἔπορσον Ἀθηναίην Il. 5.765 ; ὅς ῥά οἱ Ἅκτορʼ ἐπῶρσε 17.72 ; ἥ σφιν ἐπῶρσʼ ἄνεμον Od. 5.109 ; Eur. Cycl. 12 ; c. inf., οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἅκτορι Il. 7.42 ; καί οἱ ἐπʼ αἰετὸν ὦρσε Hes. Th. 523 ; feindlich, Unglück zusenden, ὀϊζύν Od. 7.271, ἤδη γάρ οἱ ἐπώρνυε μόρσιμον ἦμαρ Ill. 15.613, ὕπνον τινί, der Gott sandte ihr einen Schlaf, Od. 22.429 ; ὅς μοι ἐπῶρσε μένος Il. 10.93, in mir Mut anregte.
Pass. sich gegen Einen erheben, anstürmen, ἐπῶρτʼ Ἀχιλῆϊ Il. 21.324 ; so feindlich, ἐπὶ δʼ ὤρνυτο δῖος Ἀπειός 23.689 ; ἐπὶ δʼ ἀνέρες ἐσθλοὶ ὄρονται Od. 14.104, vgl. 3.471 u. ἐπὶ δʼ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Il. 23.112. Vgl. ὄρνυμι. – C. acc., τόνδʼ ἐπόρνυται στόλον Aesch. Suppl. 184.

†ἐπόρνυμι

[ἐπ-, ἐπι- 5.]

Also ἐπορνύω Il. 15.613.

3 sing. aor. ἐπῶρσε Il. 17.72, Il. 20.93, Il. 22.204: Od. 5.109, Od. 7.271, Od. 9.67, Od. 22.429.

3 pl. opt. ἐπόρσειαν Il. 7.42.

Imp. ἔπορσον Il. 5.765.

3 sing. aor. mid. ἐπῶρτο Il. 21.324,

• • 1

    To rouse to action, stir up: μένος Il. 20.93, Il. 22.204.

    To incite to do.

    With infin.: πολεμίζειν Il. 7.42.

  • 2

    With dat.

  • • a

      To rouse or incite to action against, set on: Ἀθηναίην οἱ Il. 5.765. Cf. Il. 17.72.

      To rouse or set in motion (a natural force) against: νηυσὶν ἄνεμον Od. 9.67. Cf. Od. 5.109.

    • b

      To bring (something evil) upon: ὀϊζύν μοι Od. 7.271. Cf. Il. 15.613.

    • c

      To cause (sleep) to come to: τῇ ὕπνον Od. 22.429.

  • 3

    In mid., to rouse or bestir oneself to action against, rush upon.

    With dat.: ἐπῶρτʼ Ἀχιλῆϊ Il. 21.324.

ἐπόρνυμι , ipf. ἐπώρνυε, aor. 1 ἐπῶρσα, mid. aor. 2 ἐπῶρτο: act., rouse against, arouse, send upon, mid., rise against; ἄγρει μάν οἱ ἔπορσον Ἀθηναίην, Il. 5.765; (Ζεύς) ὅς μοι ἐπῶρσε μένος, Il. 20.93; τῇ τις θεὸς ὕπνον ἐπῶρσεν, Od. 22.429; mid. (the river Scamander), ἐπῶρτʼ Ἀχιλῆι κυκώμενος, Il. 21.324.

ἐπόρνυμι and -ύω fut. -όρσω aor1 -ῶρσα

• • Ito stir up, arouse, excite, Il.
  • • 2to rouse and send against, c. dat., ὕπνον ἐπῶρσε sent sleep upon her, Od.
  • IIPass. ἐπόρνυμαι, with perf2 act. ἐπόρωρα, 3rd sg. Epic aor2 pass. ἐπῶρτο:— to rise against, assault, fly upon one, c. dat., Il.; absol., Il.:—of things, c. inf., Od.