ἔπος

ἔπος, older ϝέπος SIG 9 (v. infr.), etc., εος, τό (Skt. vácas ‘word’, ‘hymn’, cf. εἶπον):

• • I word, παύρῳ ἔπει in short utterance, Pi. O. 13.98; ἐπέων κόσμος Parm. 8.52, Democr. 21; ἔπους σμικροῦ χάριν S. OC 443; λόγοι ἔπεσι κοσμηθέντες Th. 3.67: generally, that which is uttered in words, speech, tale, ἔπος ἐρέειν Il. 3.83, etc.; φάσθαι Xenoph. 7.3, Parm. 1.23, etc.; joined with μῦθος, Od. 4.597, 11.561.—Special uses,
  • • 1 song or lay accompanied by music, 8.91, 17.519.
    • 2 pledged word, promise, Il. 8.8; τελέσαι ἔπος fulfil, keep oneʼs word, 14.44, cf. A. Pr. 1033.
    • 3 word in season, counsel, Il. 1.216, 2.807, Od. 18.166, etc.; freq. in Trag., E. Hel. 513, etc.
    • 4 word of a deity, oracle, Od. 12.266, Hdt. 1.13, etc.
    • 5 saying, proverb, τὸ παλαιὸν ἔπος Id. 7.51, cf. Ar. Av. 507.
    • 6 word, opp. deed, ἔπεʼ ἀκράαντα words of none effect, opp. ἔτυμα, Od. 19.565, cf. E. HF 111 (lyr.); opp. ἔργον, Il. 15.234, Od. 2.272, etc., cf. II.1; αἴτε ϝέπος αἴτε ϝάργον SIG 9 (Elis, vi B.C.); opp. βίη, Il. 15.106; opp. χεῖρες, 1.77 (pl.).
    • 7 subject of a speech, message, 11.652, 17.701, S. OT 1144, etc.
  • II later usages,
  • • 1 joined with ἔργον or πρᾶγμα Heraclit. 1, A. Pers. 174 (troch.), Ar. Eq. 39, etc.; ἔργῳ τε καὶ ἔπει Pl. Lg. 879c; ἅμα ἔπος τε καὶ ἔργον ἐποίεε Hdt. 3.134; χρηστὰ ἔργα καὶ ἔπεα ποιέειν Id. 1.90.
    • 2 κατʼ ἔπος word by word, κατʼ ἔ. βασανιεῖν φησι τὰς τραγῳδίας Ar. Ra. 802.
    • 3 πρὸς ἔπος at the first word, Luc. Ep.Sat. 37.
    • • b word in exchange for word, ἀμείβεσθαι, ἀποκρίνεσθαι, of an oracle, Id. Alex. 19, Philops. 38; also ἔ. δʼ ἀμείβου πρὸς ἔ. A. Eu. 586, cf. Ar. Nu. 1375, Pl. Sph. 217d.
      • c οὐδὲν πρὸς ἔ. to no purpose, Ar. Ec. 751; also, nothing to the purpose, ἐὰν μηδὲν πρὸς ἔ. ἀποκρίνωμαι Pl. Euthd. 295c, cf. Luc. Herm. 36; τί πρὸς ἔπος; Pl. Phlb. 18d.
    • 4 ὡς ἔπος εἰπεῖν almost, practically, qualifying a too absolute expression, esp. with πᾶς and οὐδείς (not with metaphors), Pl. Ap. 17a, Phd. 78e, Grg. 456a, al., Arist. Metaph. 1009b16, Pol. 1252b29, D. 9.47, etc.; opp. ὄντως or ἀκριβεῖ λόγῳ, Pl. Lg. 656e, R. 341b; later ὡς ἔ. ἐστὶν εἰπεῖν POxy. 67.14(iv A.D.); in Trag., ὡς εἰπεῖν ἔ. A. Pers. 714 (troch.), E. Heracl. 167, Hipp. 1162, once in Pl.,Lg. 967b (s.v.l.).
    • 5 ἑνὶ ἔπει in one word, briefly, ἑνὶ ἔπεϊ πάντα συλλαβόντα λέγειν Hdt. 3.82.
  • III of single words, esp. with ref. to etymology or usage, Id. 2.30, Ar. Nu. 638, Pl. Prt. 339a, etc.; ὀρθότης ἐπῶν, = ὀρθοέπεια (q.v.), Ar. Ra. 1181; ἄριστʼ ἐπῶν ἔχον ib. 1161.
  • IV in pl., epic poetry, opp. μέλη (lyric poetry), ἰαμβεῖα, διθύραμβοι, etc., ῥαπτῶν ἐπέων ἀοιδοί Pi. N. 2.2; τὰ Κύπρια ἔπεα Hdt. 2.117, cf. Th. 1.3, X. Mem. 1.4.3, Pl. R. 379a, etc.; ἔπεά τε ποιεῖν πρὸς λύραν τʼ ἀείδειν Theoc. Ep. 21.6; νικήσας ἔπος IG 3.1020; ποητὴς ἐπῶν ib. 7.3197.9 (Orchom. Boeot.), cf. OGI 51.37 (Egypt, iii B.C.).
  • • • b generally, poetry, even lyrics, Alcm. 25 (prob.), Pi. O. 3.8, etc.
      • c lines, verses, esp. of spoken lines in the drama, Ar. Ra. 862, 956, etc.: sg., verse, line of poetry, Hdt. 4.29, Pl. Min. 319d; group of verses, Id. R. 386c, Hdt. 7.143.
      • d lines of writing, μυρίων ἐπῶν μῆκος Isoc. 12.136; ἐν ὅλοις ἑπτὰ ἔπεσι παραδραμεῖν, of a historian, Luc. Hist.Conscr. 28.

ἔπος, (eigtl. FΕΠΟΣ, s. Inscr. 11), τό,
1) das Gesagte, Gesprochene, das Wort, jede mündliche Aeußerung, auch mehrere zu einem Ganzen verbundene Wörter, die Rede, Erzählung, bes. häufig bei Hom., der das später übliche λόγος nur zweimal gebraucht, im sing. u. plur.; ἐσθλὸν δʼ οὔτε τί πω εἶπες ἔπος Il. 1.108 ; κακὸν ἔπος ἀγγέλλειν 17.701 ; ἔπεα πτερόεντα προσηύδα, auch δόλια, μαλακά, μειλίχια ; mit μῦθος verbunden, Od. 4.597, 11.561, εἰπεῖν, φάσθαι, αὐδᾶν, φράζεσθαι, μυθεῖσθαι u. ä., s. diese Verba. Auch der Gesang od. gesangweise vorgetragene Erzählungen, Od. 8.91, 17.519. – So bei allen Dichtern häufig, Aesch. ἔπος ἐκρίπτειν, ἐκβάλλειν, λακεῖν, φάσκειν u. ä., s. die einzelnen Verba. – Wort im Ggstz der Tat, Ζεῦ πάτερ εἴποτε δή σε – ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, Il. 1.503, 15.234 ; Ἀλκινόου δʼ ἐκ τοῦδʼ ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε Od. 11.346 ; μή σε δὶς φράσαι μήτʼ ἔπος μήτʼ ἔργον Aesch. Pers. 170 ; in Prosa, ἔργῳ τε καὶ ἔπει Plat. Legg. IX.879c, vgl. Rep. VI.494e ; ἅμα ἔπος τε καὶ ἔργον ἐποίεε Her. 3.135, ἐπαφρόδιτα καὶ ἔπη καὶ ἔργα Xen. Symp. 8.15 ; vgl. Thuc. 2.41 ; λόγοι ἔπεσι κοσμηθέντες, mit Schmuck der Worte, 3.67, vgl. τοιαῦθʼ ἁμαρτάνουσιν ἐν λόγοις ἔπη Soph. Tr. 1075, sonst ist das einzelne Wortin Prosa ῥῆμα oder ὄνομα, auch verbunden ὀνόματα καὶ ῥήματα, die Rede λόγος. – Auch im Ggstz von βίη u. χείρ, Il. 1.77, 15.106, dah. auch mit dem Nebenbegriff des Eitlen, Nichtigen, ἐστάλην ἰηλέμων γόων ἀοιδός, ἔπεα μόνον καὶ δόκημα νυκτερωπόν Eur. Herc.Fur. 111, vgl. 229. Aber στεῦται γάρ τι ἔπος εἰπεῖν Ἅκτωρ, ein Wort, das der Rede wert ist, mit Nachdruck, Il. 3.83. – Bes. merke man noch bei Hom.
   a) das gegebene Wort, Zusage, Versprechen, Il. 8.8 ; τελεῖν ἔπος, sein Wort erfüllen, 14.44 ; vgl. πᾶν ἔπος τελεῖ Aesch. Prom. 1035.
   b) der Ausspruch eines Gottes, Sehers, Orakelspruch, μάντιος Od. 12.262 ; auch Tragg., wie Soph. O.R. 89, Tr. 819 ; vgl. Her. 1.13, 7.143 ; einzeln bei Sp.
   c) Gerücht, κωφὰ καὶ παλαί ἔπη Soph. O.R. 290.
   d) übh. ein inhaltreiches Wort, Spruch, Sentenz, Sprichwort, Ar. Av. 507 ; ὡς ἔπος εἰπεῖν (selten in anderer Stellung, wie des Verses wegen ὡς εἰπεῖν ἔπος Aesch. Pers. 7 ; vgl. Plat. Legg. XII.967c) teils : wie man zu sagen pflegt, so zu sagen, ohne Genauigkeit od. Bestimmtheit, nur ungefähr es mit einem Worte auszudrücken, um mich so auszudrücken, wenn ich so sagen darf (Lobeck Paralipp. 60, bes. nach allgemeinen, umfassenden Ausdrücken, πᾶς, οὐδείς, ὅλος, um anzudeuten, das Wort sei nicht so streng zu nehmen), dah. Plat. Rep. I.341d τὸν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἢ τὸν ἀκριβεῖ λόγῳ entgegengesetzt, wie ὄντως Legg. II.656e ; vgl. λευκὴν οὐχ ὡς εἰπεῖν ἔπος, ἀλλὰ καὶ χιόνος καὶ γάλακτος πλέον λευκήν, d.i. nicht im gew. Sinne des Wortes, Ael. H.A. 4.36 ; teils : um es gerad heraus zu sagen, um die Wahrheit, um es kurz zu sagen, διαπεπόρθηται τὰ Περσῶν πράγμαθʼ ὡς ἔπος εἰπεῖν Aesch. Pers. 700 ; Ἱππόλυτος οὐκέτʼ ἐστὶν ὡς ἔπος εἰπεῖν Eur. Hipp. 1162 ; Plat.; Her. ἑνὶ ἔπεϊ πάντα συλλαβόντα εἰπεῖν 3.82 ; – ἔπος ἀμείβου πρὸς ἔπος ἐν μέρει τιθείς Aesch. Eum. 556 ; vgl. ἔπος πρὸς ἔπος ἠρειδόμεσθα Ar. Nub. 1375 ; ἔπος πρὸς ἔπος ποιεῖσθαι τὴν συνουσίαν Plat. Soph. 217d. Collektiv παύρῳ ἔπει, mit wenig Worten, Pind. Ol. 13.98 ; ἔπους σμικροῦ χάριν Soph. O.C. 443.
2) der Inhalt der Rede, Sache, oft im Deutschen geradezu durch es zu übersetzen, Il. 11.652, 17.701, 22.454 u. öfter ; πρὸς τί τοῦτο τοὔπος ἱστορεῖς, wozu erzählst du das ? Soph. O.R. 1144 ; τί πρὸς ἔπος αὖ ταῦτʼ ἐστίν ; Plat. Phil. 18d, wie gehört das zur Sache ? ἐὰν μηδὲν πρὸς ἔπος ἀποκρίνωμαι, falls ich nichts zur Sache Gehöriges antworten sollte, Euthyd. 295c ; οὐδὲν πρὸς ἔπος ταῦτά φασιν, nicht zur Sache gehörig, Luc. Philops. 1 ; a.Sp.; vgl. Ar. οὐ γὰρ τὸν ἐμὸν ἱδρῶτα καὶ φειδωλίαν οὐδὲν πρὸς ἔπος οὕτως ἀνοήτως ἐκβαλῶ, Eccl. 751, um Nichts und wider Nichts, umsonst.
3) τὰ ἔπη, das in Hexametern abgefaßte Heldengedicht, episches Gedicht, Ὁμηρίδαι ῥαπτῶν ἐπέων ἀοιδοί Pind. N. 2.2 ; τὰ Κύπρια ἔπεα Her. 2.117 ; Thuc. 1.3, 3.104, von einzelnen Versen aus Homer ; Plat. Rep. II.379a ἐάν τέ τις αὐτὸν ἐν ἔπεσι ποιῇ, ἐάν τε ἐν μέλεσιν, ἐάν τε ἐν τραγῳδίᾳ ; Phaedr. 241e ὅτι ἤδη ἔπη φθέγγομαι ἀλλʼ οὐκέτι διθυράμβους ; wie bei Thuc. von einem einzelnen Hexameter, ἀπὸ τοῦδε τοῦ ἔπους ἀρξάμενοι Rep. III.386c ; ἐν ἰαμβείοις καὶ ἐν ἔπεσιν X.602b ; λέγουσι δύο ἔπη εἰς τὸν Ἄρωτα Phaedr. 252b. Uebh. Gedicht, Xen. Mem. 1.2.21 ; außer dem Hexameter von elegischen Versen, Distichen, auch übh. Vers, Ar. Th. 412 ; allgemeiner, Zeile, οὐδʼ ἢν μυρίων ἐπῶν ᾐ τὸ μῆκος Isocr. 12.136 ; ὅσαι μυριάδες ἐπῶν Luc. hist.conscr. 19 ; vgl. Schäfer zu Dion.Hal. C.V. p. 30.

ἔπος

τό (ϝέπος).

[Cf. (ϝ)εῖπον.]

Dat. sing. ἔπεϊ Il. 5.879. ἔπει Il. 1.395, 504, Il. 15.106.

Dat. pl. ἐπέεσσι Il. 1.223, Il. 3.38, Il. 12.267, Il. 15.162, etc.: Od. 2.189, Od. 7.17, Od. 10.173, Od. 16.279, etc. ἔπεσσι Il. 9.113, Il. 10.542, etc.: Od. 4.484, Od. 5.96, Od. 9.258, Od. 17.545, etc. ἔπεσι Il. 1.77, 150, 211, Il. 2.73, Il. 23.682: Od. 8.170, Od. 17.374, Od. 24.161.

• • 1

    Something said, an utterance or speech, a word: ἐ. ἔφατο Il. 1.361, ἅλιον ἐ. ἔκβαλον Il. 18.324. Cf. Il. 2.807, Il. 3.204, Il. 4.350, Il. 5.170, etc.: Od. 3.226, 374, Od. 4.503, Od. 8.241, etc.

    What one has to say, discourse, words: ἵνʼ ἐ. ἀκούσῃς ἡμέτερον Od. 11.561.

    An element of speech, a word: τά μοι ἔειπε, τῶν οὐδέν τοι κρύψω ἐ. Od. 4.350 = Od. 17.141.

  • 2

    In pl., speech, discourse, words: ἔπεα πτερόεντα προσηύδα Il. 1.201, ὄτρυνεν ἐπέεσσιν Il. 3.249, ἐπέεσσι καθάπτετο Il. 15.127. Cf. Il. 1.223, 304, 519, Il. 2.73, 75, etc.: Od. 2.189, 323, Od. 3.264, Od. 4.286, Od. 11.99, etc.

  • 3

    In pl., words, speech, as distinguished from action: ἔπεσιν ὀνείδισον Il. 1.211, ἐπέεσσί κʼ ἀθανάτοισι μαχοίμην Il. 20.367. Cf. Il. 16.628, Il. 20.200, 211, 256, 431: Od. 6.143, 146.

    Contrasted in terms with χεῖρες Il. 1.77, Il. 16.630.

    In sing. with ἔργον Il. 1.395, 504, Il. 5.879, Il. 15.234: Od. 2.272, 304, Od. 3.99 = Od. 4.329, Od. 4.163, Od. 11.346, Od. 15.375.

    In pl.: ἐπέων ἠδὲ καὶ ἔργων Il. 11.703.

    With βίη: ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ Il. 15.106.

  • 4

    The sense of the word coloured by the context Il. 1.108 (a prediction), 150 (your orders), 216 (your injunction), 419 (your prayer), 543 (your intention), Il. 2.361 (the counsel), Il. 3.83 (a proposal), Il. 7.375 (proposal), 394 (proposal), Il. 8.8 (my announced purpose, my will), Il. 9.100 (say what is in your mind and hearken to what another has to say), Il. 11.652 (tidings), 788 (counsel), Il. 14.44 (the threat), 212 (your request), 234 (my request), Il. 15.156 (the commands), 162 (my commands), 178 (his commands), 566 (his exhortation), Il. 16.236 (my prayer), 686 (the injunction), Il. 17.701 (tidings), Il. 18.273 (counsel), Il. 19.121 (a piece of news), Il. 22.454 (the thing which I say (the thing being identified with the words)), Il. 23.544 (what you propose), Il. 24.75 (a suggestion), 92 and 224 (his injunction), 744 (counsel): Od. 3.243 (a question), Od. 4.137, 420 and 461 (questions), Od. 6.289 (counsel, directions), Od. 8.91 (his lays), 141 (this proposal of yours), 358 (your request), Od. 10.178 (exhortation), 428 (orders), Od. 11.146 (directions), 348 (this suggestion), Od. 12.222 (exhortation), 266 (injunction), Od. 14.131 (a story), Od. 15.536 = Od. 17.163 = Od. 19.309 (prediction), Od. 16.469 (the news), Od. 17.519 (lays), 584 (cf. Il. 9.100 above), Od. 18.166 (a warning), Od. 19.98 (cf. Il. 9.100 above), 565 (idle promises), Od. 20.115 (wish, prayer), 236 (prediction), Od. 21.278 (counsel).

ἔπος (ἔπει, ἔπος; ἔπεα, -έων, -εσι(ν), -εσσιν. ϝεπ-, O. 6.16)

• 1 in general, word (of song or speech) οὐδʼ ἀκράντοις ἐφάψατο ἔπεσι O. 1.86 φόρμιγγα καὶ βοὰν αὐλῶν ἐπέων τε θέσιν συμμεῖξαι O. 3.8 ἀφθόνητος ἔπεσσιν γένοιο χρόνον ἅπαντα, Ζεῦ O. 13.25 ἀδύνατα δʼ ἔπος ἐκβαλεῖν κραταιὸν ἐν ἀγαθοῖς δόλιον ἀστόν P. 2.81 “φιλίων δʼ ἐπέων ἄρχετο” P. 4.29 ἦ ῥα Μηδείας ἐπέων στίχες P. 4.57 “οὔτε ἔργον οὔτʼ ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν” P. 4.105 βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων P. 4.138 χαμαιπετὲς δʼ ἄρʼ ἔπος οὐκ ἀπέριψεν P. 6.37 εὐώνυμον ἐς δίκαν τρία ἔπεα διαρκέσει (v. τρεῖς) N. 7.48 τὸ δʼ ἐμὸν οὔ ποτε φάσει κέαρ ἀτρόποισι Νεοπτόλεμον ἑλκύσαι ἔπεσι N. 7.104 ἐπέων δὲ καρπὸς οὐ κατέφθινε I. 8.46 πολ]λὰ μὲν τὰ πάροιθ[ ] δαιδάλλοισʼ ἔπεσιν Παρθ. 2. 32. esp. gen. pl., words of song, song, ἔγειρʼ ἐπέων σφιν οἶμον λιγύν O. 9.47 Νέστορα ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν, τέκτονες οἷα σοφοὶ ἅρμοσαν, γινώσκομεν P. 3.113 εὗρε παγὰν ἀμβροσίων ἐπέων P. 4.299 Ὁμηρίδαι ῥαπτῶν ἐπέων ἀοιδοί N. 2.2 εὔθυνʼ ἐπὶ τοῦτον, ἄγε, Μοῖσα, οὖρον ἐπέων εὐκλέα N. 6.28 κλυταῖς ἐπέων ἀοιδαῖς N. 7.16 ἀλλʼ ἐπέων γλυκὺν ὕμνον πράσσετε N. 9.3 θεσπεσία δʼ ἐπέων καύχας ἀοιδὰ πρόσφορος (καύχαις coni. Benedictus) N. 9.7 Ὅμηρος αὐτοῦ πᾶσαν ὀρθώσαις ἀρετὰν κατὰ ῥάβδον ἔφρασεν θεσπεσίων ἐπέων λοιποῖς ἀθύρειν (i. e. of epic verse) I. 4.39 ἀμνάμονες δὲ βροτοί, ὅ τι μὴ σοφίας ἄωτον ἄκρον κλυταῖς ἐπέων ῥοαῖσιν ἐξίκηται ζυγέν I. 7.19 ἐμο[ὶ δʼ ἐπ][ω]ν Pae. 2.103 ]ωδʼ ἐπέων δυνατώτερον Pae. 4.5 ]λόγον τερπνῶν ἐπέων[ Pae. 14.34 ἐμὲ δʼ ἐξαίρετον κάρυκα σοφῶν ἐπέων Μοῖσʼ ἀνέστασʼ Δ. 2. 24.
• 2 s. in various senses.
• • a speech esp. of praise. εἶπεν ἐν Θήβαισι τοιοῦτόν τι ἔπος O. 6.16 Ἴσθμοῖ τά τʼ ἐν Νεμέᾳ παύρῳ ἔπει θήσω φανέρʼ ἀθρ O. 13.98 βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι ἀκίνδυνον ἐμοὶ ἔπος σὲ ποτὶ πάντα λόγον ἐπαινεῖν παρέχοντι P. 2.66 καὶ τόδʼ ἐξαύδασʼ ἔπος (i. e. answer) N. 10.80 ἐπεὶ κούφα δόσις ἀνδρὶ σοφῷ ἀντὶ μόχθων παντοδαπῶν ἔπος εἰπόντʼ ἀγαθὸν ξυνὸν ὀρθῶσαι καλόν I. 1.46
  • b prayer εἰ χρεὼν τοῦθʼ κοινὸν εὔξασθαι ἔπος P. 3.2 ὁ δʼ ἀνατείναις οὐρανῷ χεῖρας ἀμάχους αὔδασε τοιοῦτο̄ν ἔπος (Heyne: τοιοῦτόν τι codd.) I. 6.42
  • c prophecy τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι P. 4.9
  • d tale λεγόμενον δὲ τοῦτο προτέρων ἔπος ἔχω N. 3.53
  • e saying Λάμπων δὲ μελέταν ἔργοις ὀπάζων Ἡσιόδου μάλα τιμᾷ τοῦτʼ ἔπος (v. Ἡσίοδος) I. 6.67 σοφοὶ δὲ καὶ τὸ μηδὲν ἄγαν ἔπος αἴνησαν περισσῶς fr. 35b.
• 3 frag. ]δʼ ἔπος[ Pae. 8.10 ῥερῖφθαι ἔπος fr. 318.

ἔπος (root ϝεπ., cf. vox), pl. ἔπεα: word, words, rather with reference to the feeling and ethical intent of the speaker than to form or subject-matter (ῥῆμα, μῦθος); κακόν, ἐσθλόν, μείλιχον, ἅλιον, ὑπερφίαλον ἔπος, Il. 24.767, Il. 1.108, Od. 15.374, Il. 18.324, Od. 4.503; pl., ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν, Il. 1.77; δώροισίν τʼ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισιν, Il. 9.113; so of the bard, ἔπεʼ ἱμερόεντα, Od. 17.519, Od. 8.91; phrases, ποῖόν σε ϝέπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν, εὐχόμενος ἔπος ηὔδᾱ, ἔπεα πτερόεντα προσηύδᾱ. ἔπος, ἔπεα are best literally translated; if paraphrased, ‘command,’ ‘threat,’ are admissible, not ‘tale,’ ‘message,’ or the like.

ἔπος, εος, ἔπω

• • Ia word, Od., etc.:— a tale, story, lay, Od.
  • • 2a pledged word, promise, Il., etc.
    • 3a word of advice, counsel, Il.
    • 4the word of a deity, a prophecy, oracle, Od., Hdt., Trag.:—later also, a saying, saw, proverb, Hdt.
    • 5the meaning, substance, subject of a speech, a thing or matter, Il.
  • IIPhrases:— ἅμα ἔπος τε καὶ ἔργον ἐποίεε no sooner said than done," Hdt.
  • • 2κατʼ ἔπος word by word, exactly, Ar.
    • 3οὐδὲν πρὸς ἔπος nothing to the purpose, Plat.
    • 4ὡς ἔπος εἰπεῖν or ὡς εἰπεῖν ἔπος, so to say, as the saying is, Eur., etc.
    • 5ἑνὶ ἔπει in one word, briefly, Hdt.
  • IIIin pl. poetry in heroic verse, Epic poetry, opp. to μέλη (lyric poetry), etc., Hdt., Attic: also, generally, poetry, Pind.
  • • 2in sg. a verse or line of poetry, Hdt., Ar.